Հայաստանում քաղաքական միտքը մահանում է, իսկ մարտահրավերները շատանում են. Արմեն Աշոտյան

Խնդրում եմ, ծախսեք մի քանի րոպե և լսեք:

 

Լսեք արդեն այսօրվա իրականության մեջ, նայեք այսօրվա աչքերով և օգնեք կանխել այսօր կանխագուշակվող նոր աղետները:

 

Հայաստանում քաղաքական միտքը մահանում է, իսկ մարտահրավերները շատանում են:

Ղարաբաղյան ճակատում անհասկանալի լավատեսությունը, որը հորդում է բոլոր կողմերից, այդ թվում ՝ Մինսկի Խմբի համանախագահ երկրներից, արհեստական դրական սպասումներ առաջացնելու գործընթաց է, որի տակ ես տեսնում եմ մանիպուլյացիա, միտում:

 

Երկրի վարչապետը, ով ներկայացնում է հայկական կողմը բանակցային գործընթացում, ասում է՝ ադրբեջանցիներն իրեն ասել են, որ Վիեննայում, Սանկտ-Պետերբուրգում և Ժնևում համաձայնություններ տեղի չեն ունեցել:

 

Այսպիսի զարհուրելի քաղաքական հայտարարություն ՀՀ վարչապետն անելու իրավունք չունի. անգամ Ադրբեջանի ղեկավարները նման բան չեն հանդգնել ասել, որովհետև եղել են համաձայնություններ:

 

ՄԽ համանախագահները վերջին շրջանում պարբերաբար հղում էին անում Վիեննայի, Սանկտ-Պետերբուրգի և Ժնևի պայմանավորվածությունների և որոշումների վրա, բայց արդեն երկրորդ հայտարարությունն է, որտեղ ՄԽ համանախագահները հղում են անում ոչ թե այդ պայմանավորվածությունների, այլ ինստիտուցիոնալ որևէ հիմք չունեցող, որևէ տեղ չամրագրված

Ալիև-Փաշինյանի կարճատև զրույցին ՝ Դուշանբեում:

 

Բանակցային գործընթացում Հայաստանի կողմից որդեգրված վերջին քաղաքականությունը հղի է 2019-ին ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցում մեծագույն կորուստներով և վտանգներով, որովհետև ՄԽ վերջին հայտարարությունների մեջ չի այլևս նշվում, թե ինչ սկզբունքների հիման վրա է կարգավորվելու հակամարտությունը. արդյո՞ք ինքնորոշման իրավունքը դիտվում է որպես սկզբունք:

Հայանպաստ, դիվանագիտական առումով բանակցային բեկում 2019-ին չի լինելու:

 

Այսօրվա իշխանությունը խարսխված է 4 հիմնական սկզբունքների վրա ՝

* բլեֆ

* կիսագրագիտություն

* վարչական ռեսուրս

* ամբարտավանություն:

 

Ինչպիսի՞ն է լինելու հաջորդ ընտրական ժամանակահատվածը ՝ հնգամյա՞, թե՞ ՝ երկամյա:

 

Մենք շահագրգռված ենք, որպեսզի Հայաստանի քաղաքական համակարգն այլևս «թափ չտա»:

 

Մենք կողմ ենք, որ ՀՀ հաջորդ ընտրությունները լինեն բնական, ոչ ֆորս-մաժորային քաղաքական իրավիճակում: