Ամեն ինչ արվում է, որ պետություն չլինի. ովքեր և ինչպես են ուզում ՀՀ-ն գուբերնիայի կարգավիճակում տեսնել

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին

«Հայաստանը որպես պետություն ոչնչացնելը, կամ այն գուբերնիա դարձնելու ծրագիրը առաջ տանելու նախաձեռնությունը շահառուներ ունի թե՛ երկրի ներսում, թե՛ դրա սահմաններից դուրս»:

«Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ է հայտնում քաղաքագետ Հարություն Մկրտչյանը՝ անդրադառնալով ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Կառավարության նիստի ժամանակ արած հայտարարությանը, ըստ որի՝ «ամեն ինչ արած է նրա համար, որ պետություն չլինի, լինի գուբերնիա, տարածք, բայց ոչ պետություն»։

Մկրտչյանը հիշեցնում է, որ 2020 թվականի ԼՂ պատերազմը, որը մեծ մասամբ վարվում էր ՀՀ-ի դեմ, երկիրը գուբերնիա դարձնելու, որպես պետություն ոչնչացնելու համար էր։

«Այժմ էլ այդ ծրագրի շահառուներն են ներքին ուժերը, որոնք արտաքին ուժերի դրդմամբ են գործում։ Այդ ուժերի մեջ դիտարկում ենք թշնամաբար տրամադրված Ադրբեջանին, Ռուսաստանին։ Շատ դեպքերում այդ երկու երկրներին կարող ենք միասին դիտարկել, քանի որ առանձին դեպքերով նրանք միասն էլ գործում են, փոխանցումներով։ Ներսի շահառուները սպասարկել ու սպասարկում են թե՛ Ադրբեջանի, թե՛ Ռուսաստանի շահերը»,- ասում է նա։

Քաղաքագետը այս համատեքստում վերհիշում է ՀՀԿ-ական Էդուարդ Շարմազանովի վերջին հայտարարությունները և դրանք նույնպես դիտարկում ՀՀ-ն՝ որպես պետություն՝ ներսի ուժերի կողմից ոչնչացնելու ծրագրում:

«Հայտարարեց՝ եթե ընդդիմությունը ուզում է Հայաստանում հասնել իշխանափոխության, պետք է ամեն ինչ անի, որ ստանա 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի իրավիճակը։ Փաստացի ասում է՝ նոր պատերազմ, նոր կորուստներ, նոր զոհեր, և այդ ֆոնին այս մարդիկ ուզում են գալ իշխանության, և նրանց համար որևէ նշանակություն չունի, թե այդ իշխանությունը ինչ գնով կլինի։ Այնպես որ, այս շրջանակը գուբերնիայի հիմնական շահառուն է»,- նկատում է նա:

Վերջինս չի բացառում, որ այդ շրջանակները ամեն ինչ անելու են՝ տապալելու այն գործընթացները, որոնք այժմ Հայաստանն իրականացնում է։

Մկրտչյանը միաժամանակ առանձնացնում է նախկին իշխանությունների իրականացրած ծրագրերն ու որոշումները, որոնք, ըստ նրա, արվել են՝ Հայաստանը գուբերնիա դարձնելու համար:

«Վառ օրինակներից էր Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման տարիներին աղմկահարույց գործարքը՝ գույք պարտքի դիմաց, Սերժ Սարգսյանի կողմից 2013 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Մաքսային միությանը Հայաստանին միացնելը։ Դրա ավարտական փուլն էլ կարող է լինել Միութենական պետության մաս կազմելը, ինչպես դա արեց Բելառուսը։ Երկուսնն էլ գործարքի տրամաբանության մեջ էին։ Քոչարյանը ՀՀ ռազմավարական օբյեկտները պարտքի դիմաց ռուսական իշխանությանը զիջումը համարում էր ձեռքբերում, տնտեսական բլոկին միանալը Սարգսյանը ներկայացնում էր գործարք հանուն Հայաստանի Հանրապետության, ԼՂ անվտանգության։ Այդ գործարքները ձախողված են եղել և սահմանափակել են ՀՀ սուվերենությունն ու ինքնիշխանությունը»,- կարծում է նա։

Քաղաքագետը շեշտում է, որ գուբերնիայի մասին մտածողները պետք է հանդիպեն ՀՀ իրավապահ համակարգի կոշտ արձագանքին․ «Ես ակնկալում եմ այս իրավիճակում կառավարող քաղաքական ուժի և իրավապահների ադեկվատ արձագանքը։ Չի կարող Ադրբեջանի նարատիվները հայկական տիրույթ ներմուծող քաղաքական գործիչը դասվել մյուս քաղաքական գործիչների շարքին և հույս ունենալ որևէ կարգավիճակով իշխանության գալու։ Նախկինում օրենսդրական նախաձեռնություն էր առաջ քաշվել, որ ՀՀ սուվերեն տարածքի, ինքնիշխանության, անկախության դեմ մղված հայտարարությունները պետք է իրավապահ համակարգի ուշադրությանն արժանանան, այդպիսի հայտարարությունները օրենքով պետք է դատապարտվեն»։

Միևնույն ժամանակ նա այն համոզմանն է, որ բացարձակ արժեքի՝ անկախության դեմ արվող հայտարարությունները պետք է հանրային պարսավանքի ենթարկվեն:

 Հետևեք մեզ՝ այստեղ