Ինչպե՞ս «տղայի գլուխը» դարձավ կնոջ սանրվածք. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Աշխարհում բազմաթիվ սանրվածքներ կան: Դե, հատկապես կանանց սանրվածքները: Դրանցից է գարսոնը, որը կանացի կարճ սանրվածք է, չնայած դա լիովին կանանց սանրվածք անվանելը, մեղմ ասած, արդարացի չէ: Բայց ամեն ինչ հերթով:

Այդ սանրվածքը հայտնվել է 1920-ականների առաջին կեսին. Գերմանիայում և Չեխիայում այն կոչվում էր բուբիկոպֆ՝ bubikopf, որը գերմաներենից թարգմանաբար բառացիորեն նշանակում է «տղայի գլուխ»:

Անդրոգեն սանրվածքները չափազանց տարածված են եղել վերջին տասնամյակների ընթացքում. բոբը, մուլլետը և գարսոնը հիմնավորաբր ամրապնդել են իրենց դիրքերը կանանց ֆավորիտ սանրվածքների ցուցակում: Նման սանրվածքների սկսել են ավելի հաճախ դիմել հայտնիներն ու մշակույթի գործիչները։

Իսկ ինչո՞ւ են տղամարդկանց սանրվածքները, մասնավորապես գարսոնը, ճանաչում ձեռք բերել հասարակության մեջ... որպես կանանց սանրվածքներ:

Առաջին համաշխարհային պատերազմը շատ բան է փոխել հասարակական կարգի մեջ։ Կանայք նոր հնարավորություններ են ստացել: Նրանք տղամարդկանց տեղերն են գրավել դաշտերում ու գործարաններում։ Բայց սարքավորումների հետ փոխազդեցությունը պահանջում էր անվտանգության որոշակի նախազգուշական միջոցների պահպանում, իսկ երկար մազերը անհանգստություն են պատճառում և շատ ժամանակ են պահանջում հարդարման համար: Հենց այդ ժամանակ էլ հեղափոխություն է տեղի ունեցել կանանց սանրվածքում, հերքվել է վիկտորիանական սկզբունքը, ըստ որի, սանրվածքը աղջկա գլխավոր առավելությունն է։ 1920-ականներին եկել է երիտասարդ, անկախ և ազատ կնոջ ժամանակը, ով ապստամբել է բարոյական սահմանափակումների դեմ։

Եթե պատերազմն ազդել է կյանքի սոցիալական ասպեկտի վրա, ապա այն ժամանակվա մարդկանց մշակութային ընկալման վրա մեծապես ազդել է Վիկտոր Մարգարիտի «Ամուրին» (La Garconne) վեպը, որը հրատարակվել է 1922 թվականին։ Դրանում գրողը խոսում է Մոնիկա Լերբիերի մասին, որն, իմանալով զուգընկերոջ անհավատարմության մասին, որոշել է տրվել ազատ սիրո։ Վեպում բարձրացվում է գենդերային դերերի վերանայման թեման, ինչը, բնականաբար, արժանացել է կառավարության քննադատությանը, և Մարգարիտան զրկվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանից: Պահպանողականները չէին կարող հասկանալ, թե ինչպե՞ս կարող է կինը հարաբերությունների մեջ լինել կնոջ հետ, լինել ձեռներեց, մեքենա վարել և նույնիսկ կարճ սանրվածք կրել: Վիկտորն աջակցություն է գտել միայն Ժորժ Կուրտելինի և Անատոլ Ֆրանսի կողմից։ Այնուամենայնիվ, հենց նրա շնորհիվ է Ֆրանսիան և ողջ Եվրոպան իմացել գարսոն սանրվածքի մասին:

Գարսոնը փափուկ, բայց բավականին հստակ գծերով սանրվածք է: Այն հաճախ են շփոթում փիքսիի և գավրոշի հետ։ Գարսոնի առանձնահատկությունը համարվում է մազերի նվազագույն կտրվածքն ու կարճ քունքերը, ընդ որում՝ դեմքին խոպոպներ չկան, ինչպես դա առկա է վերը նշված երկու սանրվածքի դեպքում:

Այս սանրվածքի առավելությունների ցանկը ներառում է այն փաստը, որ այն տեսողականորեն թարմացնում և երիտասարդացնում է դեմքը, բացի դա, մազերը կարելի է հեշտությամբ լվանալ և հարդարել։ Միևնույն ժամանակ, գարսոնը կարելի է համադրել տարբեր կերպարների հետ՝ ռոմանտիկից մինչև ըմբոստ:

Սանրվածքի հիմնական թերությունը հաճախակի շտկման անհրաժեշտությունն է և բազմակողմանիության բացակայությունը: Ավելի լավ է չփորձել այդ սանրվածքը, եթե ունեք մեծ քիթ և կարճ պարանոց. տեսողականորեն դրանք ավելի մեծ և երկար տեսք կունենան։ Կարևոր է ուշադրություն դարձնել մազերի կառուցվածքին։ Այսպիսով, ուղիղ մազերը իդեալական են գարսոնի համար, մինչդեռ ալիքաձև մազերը գեղեցիկ, բայց զվարճալի տեսք կտան: Գարսոն կտրվածքով փարթամ մազերը կարող են նմանվել դանդելիոնի, մինչդեռ բարակ մազերը, ընդհակառակը, տեսողական ծավալ կստանան: Եթե ձեր մազերը կոշտ են և հաստ, ապա չպետք է օգտագործել չափազանց կարճ մազեր, քանի որ դրանք կցցվեն, ինչպես ոզնու ասեղները:

Այդ տղայական սանրվածքը, ինչպես և ցանկացած այլ սանրվածք, ունի իր տարատեսակները: Գարսոնի յուրաքանչյուր տեսակ՝ համապատասխան ոճավորմամբ, կարողանում է յուրահատուկ տրամադրություն հաղորդել և ընդգծել կերպարի յուրահատկությունը։ Գարսոնի տարատեսակներն են ուլտրա-կարճը, գանգուրը, երկարը, երկար խոպոպներովը և ռետրոն:

ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում