Հետաքրքիր փաստեր թեյի մասին

Mediamag.am-ը գրում է.

Շատ երկրներում թեյախմությունը կազմում է ամենօրյա արարողակարգի մաս` հատկանշելով կարգավիճակ և շքեղություն: Այդուհանդերձ թեյը պարզապես հաճելի ըմպելիք չէ: Չնայած ոչ ոք ճշգրիտ չգիտի, թե այն ծագումով որտեղից է, ենթադրվում է, որ թեյը մտահղացվել է որպես կազդուրիչ, տոնուսը բարձրացնող միջոց, որն օգտագործվել է հին Չինաստանում, ապա աստիճանաբար տարածվել ամբողջ աշխարհում: Թեյի աշխարհն անշուշտ հրապուրիչ է, այնպես որ դրեք թեյնիկը գազօջախին և եկեք միասին ճանապարհորդենք այս հրաշալի ըմպելիքի պատմության ուղիներով:

Երբ մենք թեյ ենք խմում, ըստ էության, մենք օգտագործում ենք այն, ինչ կոչվում է խոտաբույսերի եփուկ: Թեյը պետք է պարունակի Camellia sinensis բույսի կամ թեյի թփի տերևներ: Ցավոք, խառնուրդները, որոնք կարելի է տեսնել խանութներում, հաճախ համարվում են տարբեր բուսական համակցություններ, որոնք ոչ մի կապ չունեն թեյի թփի հետ:

Հին ժամանակներում մարդիկ արդեն գիտակցում էին, որ տարբեր խոտաբույսերի համադրությունն օժտված է բուժիչ հատկություններով, իսկ բուսական թուրմերի հիմնական նպատակն առողջությունը բարելավելն է: Երիցուկն օրինակ օգնում է անքնության,  իսկ կոճապղպեղը հաճախ օգտագործում են ստամոքսի խանգարումների դեպքում:

Եթե ​​եփուկը չի պարունակում թեյի տերևներ, նրանում բացակայում է կոֆեինը՝ ապա այն կարելի է օգտագործել օրվա ցանկացած ժամի:

Ճապոնական մշակույթի կարևոր մաս է թեյախմության արարողությունը, որն իր մեջ ներառում է հիանալի կանաչ փոշի թեյի օգտագործումը, որը հայտնի է որպես «Matcha»: Սակայն սա ավելի շատ նման է հանրային ծիսակարգի: Բանն այն է, որ ի սկզբանե թեյի արարողությունը եղել է արվեստ, որը կիրառվել է ճապոնական հասարակության վերնախավի կողմից` կարգավիճակը պահպանելու համար:

Արարողակարգին սովորաբար մասնակցում են 4-ից 5 մարդ: Ի հավելումն կանաչ թեյի մատուցվել է քաղցրավենիք: Քանի որ ճապոնական մշակույթում թեյի արարողությանը հատուկ ուշադրություն է դարձվում, ուստի որպեսզի այս առումով հասնեն կատարելության, պետք է շատ երկար ժամանակ պատրաստվել: