Հայ հայտնիների ոճը. ինչպես է հագնվում ամենահարուստ հայերից մեկի դուստրը

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին

Տաթեւիկ Կարապետյանը ոչ միայն ազգանվան ժառանգորդն է, որին ճանաչում են Ռուսաստանի եւ Հայաստանի գործարար շրջանակներում, այլ նաեւ նոր սերնդի այն հազվադեպ ներկայացուցիչն է, որն ապրանքանիշն օգտագործում է ոչ թե հանուն կարգավիճակի, այլ որպես վիզուալ արտահայտման գործիք։ Նրա կերպարներում չկա ցուցադրական հարստություն, փոխարենը կա ստույգ ճաշակ, կոնստրուկցիայի ըմբռնում եւ համադրման փայլուն զգացողություն։ 

Նա զգեստապահարանն օգտագործում է այնպիսի կշռադատվածությամբ եւ նրբաճաշակությամբ, որ յուրաքանչյուր լուսանկար ասես կադր է նորաձեւ կամփեյնից։ Առանցքային տունը նրա էսթետիկայում Alaïa-ն է։ Ապրանքանիշը, որը ծնվել է 80-ականներին շնորհիվ թունիսցի մոդելյոր  Ազզեդին Ալայայի, աչքի է ընկնում զգեստների բարդ կառուցվածքով, կանացի ուրվագծի հանդեպ սիրով եւ սեքսուալություն ստեղծելու հմտությամբ՝ առանց գռեհկության։ Տաթեւիկի համար դա այն լեզուն է, որով նա խոսում է շատ ավելի վստահ։ 

Թաց ասֆալտի գույնի զգեստը գրկում է նրա մարմինը հեղուկ մետաքսի պես՝ համակցված Էլզա Պերետիի Tiffany & Co-ի օձի վզնոցի հետ, որը շողշողում է կենդանի արարածի պես, եւ վինտաժային քլաչը, որն ավելացնում է ֆակտուրային փափկություն: Այստեղ հագուստն ու զարդերը չեն վիճում, այլ գոյություն ունեն միասնական ռիթմի մեջ՝ լրացնելով միմյանց գրեթե մաթեմատիկական ճշգրտությամբ։

Մեկ այլ կերպարում Alaïa-ի կապյուշոնով զգեստով՝ նա ասես 50-ականների կինեմատոգրաֆից ապագա տեղափոխված լինի: Ձյունաճերմակ բամբակը հակադրվում է զանգվածային սեւ գոտուն, որն ամուր ամրացված է գոտկատեղին, իսկ հավաքածուն ներառում է կեռասագույն Ferragamo սանդալներ եւ կուլտային Hermes Kelly սեւ կաշվից: Ամեն ինչ մաքուր է թվում, բայց լարվածությամբ հավաքված: Գլխարկը ստեղծում է գրեթե վանական ուրվագիծ, սակայն կիսաշրջազգեստի երկարությունն ու սանդալները վերադարձնում են այն դյութիչ համատեքստ: 

Նույնիսկ իր առօրյա կերպարներում նա խուսափում է պատահականությունից։ Ջինս, սպիտակ սվիտեր, սեւ դասական կոշիկներ, բայց նա հաշվարկը կատարում է զարդերի վրա։ 

Զանգվածային ականջօղեր, ոսկե դետալներ, ակնոցի հստակ ձեւ. դա նման է դիմահարդարման առավոտյան առոգանությանը՝ թվացյալ աննկատ հպում, բայց հենց դա է դեմքը կենդանի դարձնում: Պակաս ուշադրություն չի դարձվում նաեւ հյուսվածքներին՝ հաստ ջինսե, բնորոշ տրիկոտաժե բուրդ, հարթ կաշվե աքսեսուարներ։ Չորրորդ կերպարում գրեթե մինիմալիստական կոստյում է՝ ընդգծված գծերի եւ մետալիկայի վրա։ Սպիտակ կտրված վերնաշապիկ, բարձր խակի շալվար եւ թափանցիկ սանդալներ: Նրա ձեռքին վինտաժային պայուսակ է, իսկ դաստակներին՝ լայն արծաթյա թեւնոցներ։ 

Ամեն ինչ կառուցված է լույսի եւ խտության փոխազդեցության վրա՝ գործվածքը թաքնված չէ, այլ ընդգծում է մարմնի շարժումը, մետաղը զարդարանք չէ, այլ գրեթե զրահ։ 

Կերպարի խստությունը լղոզվում է փափուկ գծերով, եւ այս հավասարակշռությունը նրա մոտեցման հիմնական առանձնահատկությունն է: Վերջնական կերպարը Տաթեւիկ Կարապետյանի վերջին ելույթների տպավորիչ կետն է եւ, թերեւս, ամենաարտահայտիչ նորաձեւության բանաձեւը։

Իր ծննդյան օրը նա ներկայացել է Alex Perry-ի պատյան-զգեստով. սիլուետային, դեղին, առկայծող պայետկաներով, ասես թանկարժեք թաղանթ։ Այս կերպարը հավասարակշռում է դյութիչ հանդգնության եւ թանգարանին արժանի արձանի միջեւ: Բայց իսկական կենտրոնակետը ոչ թե զգեստն է, այլ զարդը՝ Cartier-ի լեգենդար «Հովազը» զմրուխտով՝ տանը բնորոշ մոնումենտալ արտահայտչականությամբ:

Տաթեւիկ Կարապետյանը հազվադեպ օրինակ է այն բանի, թե ինչպես կարելի է հավաքել անձնական ոճը ճանաչելի բաղադրիչներից՝ չլուծվելով դրանցում։ Նա չի վախենում բարդ լուծումներից, կարողանում է «երկրային դարձնել» գլամուրը եւ շքեղությունը դարձնել ինտոնացիա. ոչ սկանդալային, ոչ ցցուն, ոչ վստահ եւ ամբողջական։ Նա կարողանում է լինել հավաքված եւ եթերային, խիստ եւ զգայական, ավանդական եւ փորձարարական, եւ այդ ամենը՝ առանց ճչացող լյուքսի, բայց ճշգրիտ ոճային շեշտադրմամբ։

Հետևեք մեզ՝ այստեղ