Չինացի տատիկի անսահման սիրո դրսևորումը թոռան հանդեպ

Հայրը լքել է ընտանիքը, երբ Ֆան Մեյը դեռ չափազանց փոքր էր, իսկ նրա մայրը շուտով նորից ամուսնացավ՝ դստերը թողնելով տատիկի ու պապիկի խնամքին։ Պապիկը շատ ծեր ու հիվանդ է, նրան չի կարելի աշխատել ու լարվել, այնպես որ տատիկն ինքնուրույն է հոգում փոքրիկի բոլոր հոգսերը։ 

Տատիկն արթնանում է առավոտյան ժամը 5-ին, իսկ ժամը 7-ին, Ֆան Մեյին մեջքին շալակած, դուրս է գալիս տնից։ Դպրոցի ճանապարհին նրանք ստիպված են լինում առնվազն 5 անգամ կանգ առնել հանգստանալու համար։ Դպրոցը 2 կիլոմետր հեռավորության վրա է գտնվում, և այնտեղ հասնելու համար նրանցից 1 ու կես ժամ է պահանջվում, իսկ տատիկը երբեք չի ուշացնում Մեյին՝ 8։30-ին հասցնելով տեղ արդեն 5 տարի շարունակ։

Ֆան Մեյն իր հերթին անում է իրենից կախված ամեն բան, որպեսզի տատիկի համար հեշտ լինի իրեն մեջքի վրա տանելը։ Նա փորձում է պահել սեփական քաշը 2 ձեռնափայտերի օգնությամբ և փորձում է քայլել, որքան որ կարողանում է։ Բացի այդ, նա գերազանց է սովորում, որպեսզի տատիկի ջանքերն իզուր չլինեն։