Հայաստան և Սամվել Կարապետյան. պայքար ազատության համար, պայքար մահվան դեմ. Արտյոմ Խաչատրյան

Այսօրվանից հրապարակում եմ Սամվել Կարապետյանի կալանքին ու նրա հնարավոր ապագա գործողություններին, Հայաստանի ներքաղաքական ու ընդհանուր աշխարհաքաղաքական վիճակին նվիրված հոդվածների շարք:

Ուրեմն, Սամվել Կարապետյանը կալանավորված է: Ամենաանհեթեթ մեղադրանքով: Նախ, պետք է նշել, որ Հայաստանն արտաքին կառավարման ներքո գտնվող պետություն է, չկա հետսովետական տարածքում Հայաստանի պես ոչ ուվերեն երկիր: Օրինակ, Ադրբեջանը, թեպետ հանդիսանում է ՄԻ-6-ի բոստաններից մեկը, իսկապես սուվերեն է. այդ երկրի առաջնորդն իշխանությունը ստացել է հորից, ի տարբերություն ՀՀ ժողվարչապետի, և, գտնվելով Արևմուտքի լրջագույն ազդեցության տակ, չի դարձել արևմտյան դեսպանների աշխատող, ինքնուրույն կառավարում է իր երկիրը: Երկրորդ՝ ՀՀ դատական համակարգը լիովին պատկանում է ժողվարչապետի արևմտյան վերադասներին և գործում է բացառապես դրսի հրահանգներով, բացառությամբ գործերի, որոնք չունեն միջազգային նշանակություն և կարևորություն: Օրինակ, Հակոբյան Ռուբիկի և ինչ-որ թափթփուկների կալանքի հարցը Հայաստանում է որոշվում է, ան դեպքում, երբ Խաչատուրովի, Քոչարյանի և, իհարկե, Կարապետյանի կալանքները աշխարհաքաղաքական նշանակության հարցեր են, հետևաբար, թելադրված են դրսից:

Ի՞նչ էր ուզում Հայաստանում անել Սամվել Կարապետյանը: Այս կամ այն ձևով Կարապետյանը մտադրվել էր այստեղ իրականացնել իշխանափոխություն: Իսկ ի՞նչ է նշանակում իշխանափոխություն Հայաստանում հավաքական Արևմուտքի համար: Ոչ ավել, ոչ պակաս՝ աշխարհաքաղաքական աղետ: Հայաստանի վրա չափազանց մեծ ռեսուրսներ ու ջանքեր են ծախսվել, Հայաստանը չափազանց մեծ դեր ունի թուրք-արևմտյան պրոյեկտների իրականացման գործում տարածաշրջանում, որոնք ուղղված են Ռուսաստանի, Իրանի և Չինաստանի, այն է՝ հավաքական Արևմուտքի կենսական կարևորության թշնամիների դեմ: Նշանակում է՝ Հայաստանում վարչապետի փոփոխությունը կփոշիացնի գործող ժողվարչապետի 7 տարվա աշխատանքը, երկիրը կվերադարձնի Հայաստանին հարազատ և բնականա ռուսական աշխարհաքաղաքական ծիր, և հօդս կցնդեն բոլոր երազանքները Զանգեզուրի յուրացման Թուրանի կայացման, թյուրքական ցեղերի ձեռամբ Ռուսաստանի և Չինաստանի քայքայման, Իրանի մեկուսացման մասին:

Հիմա, երևան է եկել մեկը, ով ի վիճակի է այս ամենն անել, այսինքն՝ զրոյացնել, փոշիացնել հավաքական Արևմուտոի պրոյեկտը և աստիճանաբար վերադարձնել նրա նվաճումները: Ի՞նչ պետք է անեն արևմտյան ստրատեգիայի պատասխանատուները: Իհարկե, չեզոքացնեն Կարապետյանից բխող վտանգը, և կալանքից զատ այս պահին ավելի հարմար գործիք չկար:

Ինչո՞ւ են արևմտյան կենտրոններում համոզված, որ Սամվել Կարապետյանն ի զորու է ոչնչացնել իրենց 7 տարվա աշխատանքի պտուղները: Որովհետև, նախ, Կարապետյանը հսկայական լեգիտիմ կապիտալի սեփականատեր է, իսկ մեծ կապիտալը ցանկացած բանանային երկրում մի քանի օրում ի վիճակի է իշխանություն փոխել, երկրորդ՝ Կարապետյանն Արևմոտքի պատանդ չէ, ի տարբերություն այլ հայ գործիչների. Կարապետյանը Եվրոպայում ունի ընդամենը կեսմիլիարդի ակտիվ (շքեղ հյուրանոց Հունաստանում, անշարժ գույք Իսպանիայում, Ֆրանսիայում և այլն), 20 տոկոսն արդեն կորցրել է Ֆրանսիայի հարավում՝ այդ դեմոկրատական իրավական պետությունը խլել է Կարապետյանին պատկանող մի դղյակ, 120 միլիոն եվրո արժողությամբ, և պատրաստ է կորցնել մնացածը:

Ամփոփենք. Սամվել Կարապետյանը ռեալ վտանգ էր ներկայացնում հավաքական Արևմուտքի և նրա աշխարհաքաղաքական պրոյեկտների համար, նշանակում է՝ Կարապետյանը պետք է չեզոքացվի և մնա անազատության մեջ այնքան, որքան պետք է, մինչև որ Արևմուտքը ՀՀ իշխանության հետ միասին տարածաշրջանային արմատական աշխարհաքաղաքական փոփոխությունները չդարձնի օբյեկտիվ պատմական և անդառնալի իրականություն: Եվ այստեղից շատ օրինաչափ և բնականոն հետևություն. պայքարը Սամվել Կարապետյանի ազատության համար պետք է մղվի Արևմուտքի, ոչ թե ՀՀ իշխանության դեմ, որն ընդհանրապես չունի որևէ աղերս Կարապետյանի կալանքի հետ: Այսինքն, Սամվել Կարապետյանի ազատության համար Հայաստանում պետք է այլ իշխանություն՝ ոչ Արևմտյան ֆիլիալ, որը կգտնվի այլ աշխարհաքաղաքական, հայերի համար անվտանգ բևեռի ազդեցության ներքո: Նշանակում է՝ իշխանափոխությունը Հայաստանում ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ իշխանության խլում Արևմոտքից, քանի որ այն ուղղակի չի պատկանում գործող ռեժիմին:

(Շարունակելի)