Ե՞րբ ազատ կարձակվեն Բաքվի գերիները․ ի՞նչ է ցանկանալու Ադրբեջանը դրա փոխարեն

Մի քանի օր առաջ չորս գերի է վերադարձել Հայաստան, Գևորգ Սուջյանը, Դավիթ Դավթյանը, Վիգեն Էուլջեքջյանը և Վագիֆ Խաչատրյանն արդեն Հայաստանում են։ Պաշտոնական տվյալներով՝ Ադրբեջանում պահվում է ևս 19 հայ գերի:

Հայ գերիների ազատ արձակման լուրից հետո հայտնի դարձավ, որ ՀՀ–ում ցմահ ազատազրկման դատապարտված վարձկաններ, Սիրիայի քաղաքացիներ Յուսեֆ Ալաաբեթ ալ-Հաջին և Մուհհռաբ Մուհամմադ ալ-Շխերին Թուրքիայի միջոցով փոխանցվել են Սիրիայի Արաբական Հանրապետության իրավասու մարմիններին։

Փաշինյանը հերքում է տեղեկությունը, թե Ադրբեջանը Հայաստանին 4 գերի է վերադարձրել սիրիացի 2 վարձկանների դիմաց։
«Մենք աշխատում ենք նաև Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հետ մեր հարաբերությունների հետագա զարգացման ուղղությամբ։ Մենք հույս ունենք, որ մեր բարեկամական որոշումը Սիրիայի հայ համայնքի շուրջ մթնոլորտը նպաստավոր կդարձնի»,– ասել է Փաշինյանը։

Չնայած Փաշինյանի հերքմանը, համացանցում նշում են, որ գերիներին վերադարձրել են 2 վարձկանների դիմաց, իսկ ի՞նչ քայլերի դիմաց Ադրբեջանը պատրաստ կլինի ազատ արձակել մյուս հայ գերիներին, արդյո՞ք Բաքուն ազատ կարձակի բոլոր  գերիներին․ այս և այլ հարցերի շուրջ MediaHub-ը զրուցեց քաղաքագետ Կարեն Իգիթյանի հետ, ում մուտքը ՀՀ հուլիսի 5-ին արգելվել է Պյատիգորսկից վերադառնալիս։

«Փաշինյանի կառավարության կողմից ստանդարտ պրակտիկա է, երբ գերիներին, փաստացի Ալիևի հետ միասին դարձրել են առևտրի առարկա, ինչը խախտում է բոլոր միջազգային կանոնները, ինչպես նաև, հայ-ռուս-ադրբեջանական պայմանավորվածությունը, որ բոլոր գերիները պետք է փոխանակեին բոլոր գերիների հետ։ Ադրբեջանը դա խախտեց և շարունակելու է խախտել բոլոր պայմանավորվածությունները»,- նշեց Իգիթյանը։

Ըստ քաղաքագետի՝ 2021թ-ին խոսում էին խաղաղության դարաշրջանի մասով, որը ավարտվեց երկու խոշոր պատերազմներով, մեկը 2022 թ-ի Ջերմուկում տեղի ունեցած դեպքերն են, մյուսը Արցախի դեմ կատարված դեպքերը։

«Եթե կհիշեք, գերիների խմբերի վերադարձը Հայաստան կատարվել է ինչ-որ մի բանի դիմաց, ոչ թե ուղղակի վերադարձրել են, այլ օրինակ՝ ականապատված տարածքների քարտեզների կամ որևէ այլ բանի դիմաց։ Այս տրամաբանությամբ գործողությունը շարունակվում է, ակնկալիք չկա, որ ուրիշ ձև են գործելու, ընտրություններից առաջ Ալիևն ուժեղացնում է Փաշինյանի դիրքերը և քարոզչությունը խաղաղության մասին, ստանում է ի պատասխան գերիների ինչ-որ մի բան, բայց պատրաստում է նոր պատերազմ, ինչը եղել է նախկինում»,- ասաց քաղաքագետը։

Հարցին, թե արդյո՞ք մինչ ընտրությունները բոլոր գերիները կվերադառնան, Իգիթյանը նշեց․ «Կարծում եմ՝ ոչ, գերիները, մասնավորապես, Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը շատ մեծ ռեսուրս է Ադրբեջանի համար, և չեմ կարծում, որ Ադրբեջանը հեշտ կհանձնի ՀՀ-ին, Փաշինյանի ու իր կառավարության համար էլ պետք չեն Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը ՀՀ-ում, օրինակ՝ Ռուբեն Վարդանյանը։ Կարծում եմ, որ Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ՀՀ փոխանցման պրոցեսը քիչ հավանական է։ Ոչ ռազմաքաղաքական գերիներին, խմբերով և ամեն մի խմբի համար ինչ-որ մի բան ստանալով, հնարավոր է, գերիները վերադառնան ՀՀ, բայց նոր պատերազմ նախապատրաստելով։ Ամեն անգամ, որ Ադրբեջանն ինչ-որ տարածք է գրավում, արվում է գիտակցված և ռազմավարական նպատակներով։ Ալիևը վերջին հարցազրույցում ասել է, որ Արցախի դեմ պատերազմն ուներ երկար նախապատրաստում, որի արդյունքում Ադրբեջանի բանակը վերցրել է բարձունքներ պատրաստելով էֆեկտիվ և կարճաժամկետ ռազմական օպերացիան Արցախի դեմ»։