Միջազգային փորձն ու հայկական «ժողովրդավարությունը»

Աշխարհի տարբեր երկրներում ընտրական գործընթացների ընթացքում ձևավորվել են քաղաքական ուժեր և դաշինքներ, որոնց անվան մեջ ուղղակիորեն ներառված է առաջնորդի անունը։

Վրաստանում գործում է Գեորգի Գախարիաի «Գախարիան հանուն Վրաստանի» կուսակցությունը, որի անվան մեջ առաջնորդի անունը ներառված է ամբողջությամբ։ Կուսակցությունը այդ անունով մասնակցել է ընտրություններին։

Ուկրաինայում տարիներ շարունակ ընտրություններին մասնակցել է Յուլիա Տիմոշենկոի «Յուլիա Տիմոշենկոյի բլոկը», որը պաշտոնապես գրանցված էր հենց այդ անվամբ և օգտագործվել է ընտրական գործընթացներում։

Ֆրանսիայում տարբեր ժամանակահատվածներում կիրառվել են ընտրական ցուցակներ, որոնք ներկայացվել են առաջնորդի անունով․ օրինակ՝ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի անվամբ ձևավորված ցուցակներ, որտեղ ընտրական միավորները նույնացվել են առաջնորդի անունով։

Նման օրինակներ արձանագրվել են նաև այլ երկրներում՝ տարբեր ձևաչափերով, սակայն ընդհանուր առանձնահատկությունը նույնն է՝ քաղաքական ուժի անվան մեջ ներառված է կոնկրետ առաջնորդի անունը։

Այս ֆոնին Հայաստանում քննարկվում է մի իրավիճակ, երբ Սամվել Կարապետյանի շուրջ ձևավորվող քաղաքական ուժի դեպքում բարձրաձայնվում է նման անվան կիրառումը չթույլատրելու հարցը։ Խոսքը վերաբերում է այն տարբերակին, երբ քաղաքական ուժի անվան մեջ կարող է ներառվել առաջնորդի անունը՝ ընտրություններին մասնակցելու ժամանակ։

Այսպիսով, միջազգային պրակտիկայում առկա են բազմաթիվ օրինակներ, երբ առաջնորդի անունը դարձել է քաղաքական ուժի անվան մաս, մինչդեռ Հայաստանում այդ նույն մոտեցման կիրառման շուրջ ներկայում ձևավորվել են սահմանափակման վերաբերյալ քննարկումներ։