Ո՞վ է ասում, որ իրավապահ մարմինները կոռումպացված են. մի սյունեցու պատմություն

ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում քննվող մի քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հիմնավորվել է, որ Մերուժան Պասիլյանը հանցագործության կատարման մեջ անհիմն մեղադրել է ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության ծառայողներին:

2015 թվականի մարտի 26-ին Մերուժան Պասիլյանը ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչությունում հաղորդում է տվել այն մասին, որ ՀՀ ոստիկանության նախկին քննչական գլխավոր վարչության Սյունիքի մարզային քննչական բաժնի քննիչն իր վարույթում քննվող քրեական գործի քննության ընթացքում իր որդու եւ վերջինիս ընկերներին չկալանավորելու, նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու դիմաց 2014 թ. ապրիլին պահանջել եւ ստացել է կաշառք:

Հիշյալ հաղորդման հիման վրա ՀՔԾ-ում հարուցված քրեական գործի շրջանակներում Պասիլյանը նոր հաղորդում է տվել այն մասին, որ որեւէ մեկին կաշառք չի տվել, պարզապես վախեցել է ոստիկաններից եւ նրանց թելադրանքով տվել նման հաղորդում:

Դրանից հետո նոր քրեական գործ է հարուցվել, որի արդյունքում պարզվել է, որ Պասիլյանի այդ հաղորդման մեջ նշված հանգամանքներն իրականությանը չեն համապատասխանում: Դե, գիտեք, հայտնի ճշմարտություն է, որ Հայաստանում ոստիկանները երբեք չեն անցնում իրենց պաշտոնեական լիազորությունները, մարդ չեն ծեծում, չեն ճնշում, չեն բռնանում: Իրավապահ մարմինները պարզել են, որ ոստիկանության ծառայողները Պասիլյանի նկատմամբ հոգեբանական ճնշում չեն գործադրել, սպառնալիքներ չեն տվել, այլ նա քննիչին կաշառք տալու վերաբերյալ իրեն հայտնի հանգամանքներն անձամբ շարադրել է հաղորդման մեջ՝ նշելով այնպիսի տեղեկություններ, որոնք ոստիկանության ծառայողներին հայտնի չեն եղել եւ չէին կարող լինել:

Ու քանի որ Մերուժան Պասիլյանը ավել վաղ, ինչպես նշել ենք հոդվածի առաջին մասում, կաշառք տալու համար, դատարանի վճռով դատապարտվել էր, երկրորդ մեղադրանքն է ստացել՝ ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար:

ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում ավարտվել է հիշյալ քրեական գործի նախաքննությունը: Գործը մեղադրական եզրակացությամբ հանձնվել է դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ այն հաստատելու եւ դատարան ուղարկելու համար:

Հոդվածի աղբյուրը ՀՔԾ-ից ստացված մի պաշտոնական հաղորդագրություն է, որի վերջում մի շատ ուշագրավ ՀԻՇԵՑՈՒՄ է արված. «Հաշվի առնելով, որ վեջին շրջանում կտրուկ ավելացել է պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձանց կողմից, իբր, կատարված հանցագործությունների վերաբերյալ դիմում-բողոքները, եւս մեկ անգամ հիշեցնում ենք, որ գործող քրեական օրենսդրության համաձայն` հանցագործության մասին ակնհայտ սուտ մատնությունը քրեորեն պատժելի արարք է, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով»:

Համաձայնեք՝ կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիանալի գործիք է ընտրել ՀՔԾ-ն: Նման հիշեցումից հետո բոլոր այն քաղաքացիները, ովքեր կառնչվեն կոռումպացված պետական պաշտոնյայի հետ եւ որեւէ գործարքի ընթացքում նրանցից կաշառք կպահանջվի, դժվար թե համարձակվեն բարձրաձայնել այդ մասին: Մեկ էլ տեսար՝ քաղաքացին հայտնվեց սուտ մատնություն տվողի կարգավիճակում, ինչը քրեական պատասխանատվություն է ենթադրում:

Գագիկ Աղբալյան