Չափազանց տարօրինակ ֆոբիաների դրսևորումներ

Ագորաֆոբիա- հանդիպում է այն մարդկանց մոտ, ովքեր վախենում են փողոցները, մայրուղիներն անցնելուց և այլ անցումներից: Սա շատ դժվար է դարձնում քաղաքում հանգիստ ապրելը: Բառը ծագում է հունական «գիրուս » բառից, որը նշանակում է պտույտ գալ, պտտվել, քանի որ ֆոբիայով տառապողները խուսափում են երթևեկության պտույտներից, իրարանցումից:

 

Այս ֆոբիան մի քանի կատեգորիաներ է ընդգրկում. վախի զոհերը կարող են վախենալ լայն ճանապարհներից, փողոցը ցանկացած հատվածում անցնելուց, նեղ փողոցներից: Այս ֆոբիան անկախ է և որևէ կապ չունի ավտոմեքենաներից մարդկանց ունեցած ֆոբիայի հետ:

Փեդիոֆոբիա- երբ վախենում են տիկնիկներից: Ոչ թե միայն սարսափ ազդող տիկնիկներից, այլ բոլոր տեսակի տիկնիկներից: Խստորեն ասած՝ այս վախը սարսափն է «կենդանի արարածների կեղծ ներկայացուցիչներից», դրա համար այն սովորաբար նաև ընդգրկում է ռոբոտներին ու մանեկեններին, ինչն էլ որոշակիորեն բարդացնում է գնումների գնալը: Այս ֆոբիան չպետք է շփոթել փեդոֆոբիայի կամ փեդիաֆոբիայի հետ, որը վախն է երեխաներից:

Զիգմունդ Ֆրոյդը գտնում էր, որ անհարմար զգացողությունը հնարավոր է գալիս է կյանքի կոչվող տիկնիկի վախից, իսկ ռոբոտների մասնագետ Մասահիրո Մորին ավելացրել է այդ տեսությանը, որ ինչքան մարդանման է ինչ-որ բան դառնում, այնքան զզվելի է երևում դրա ոչ մարդկային բնույթը:

Սպեկտրոֆոբիա-վախն է հայելիներից լայն իմաստով, իսկ ավելի կոնկրետ վախն է հայելու միջոցով հոգևոր աշխարհի հետ կապի մեջ մտնելուց: Վախով տառապողները անտեղի անհանգստություն են ապրում, չնայած հասկանում են, որ իրենց վախը անմիտ է, անտրամաբանական:

Քանի որ նրանց վախը կարող է հիմնված լինել սնահավատությունների վրա, նրանք կարող են անհանգստանալ, որ հայելի ջարդելը անհաջողության նշան է կամ հայելու մեջ նայելը իրենց կապի մեջ կդնի ապակու մեջ գտնվող գերբնական աշխարհի հետ: Երբեմն նրանք ուղղակի վախենում են հայելու մեջ նայելով ինչ-որ մեկին կամ ինչ-որ սարսափելի բան տեսնել իրենց ետևում: