Սերժ Սարգսյանին աջակցելու միտքը անշնորհակալ գործ է, միակողմանի «սեր»

Ռոբենց մոտիվն այլ է ՝ ներսում որևէ ռեսուրս չունեն ու արտաքին ճնշման տակ փորձելու են ներսում դավադրություն նյութելու շանսն օգտագործել. Քոչարյանը մեկ անգամ արդեն այդպիսի դավադրությամբ եկել է իշխանության, պարզապես ունենալով ներքին երաշխավորներ, հիմա դա էլ չունի, հետևաբար դրսի վրա ավելի մեծ հույսեր է դնելու, ավելի հեռուն է գնալու, նաև որովհետև խիստ նեղացած է Սերժ Սարգսյանից, արդեն նաև Տեր-Պետրոսյանից: Բայց մյուս անհանգստացողներն ու ռոբենք որևէ հատման եզր չունեն, ինչքան էլ անհանգստության առիթը նույնը լինի: Սա ասում եմ, որովհետև տեսնում եմ, թե ինչպես ենինֆորմացիոն դաշտում ռոբական թեզերը տարածվում «մյուսների կողմից»՝ ազնիվ նպատակներով:

Սերժ-Պապի հնարավոր համագործակցությունն ամենագեղեցիկներից չի: Այո գեղեցիկ չի տեսնել նաև, թե ինչպես են քոչարյանական ու լևոնական ինֆորմացիոն ռեսուրսները, որ ամիսներ շարունակ իրար արտատպելով էին ապրում, հիմա իրար դեմ քարոզչական մինիպատերազմ են սկսել, իսկ իշխանական լրատվամիջոցները ինչպես են շախ տալիս կողքից: Շատ բաներ սիրուն չեն: Սիրուն չէ նաև Սերժ Սարգսյանին աջակցելու միտքը նրա այս վարկանիշի պայմաններում, անշնորհակալ գործ է, միակողմանի «սեր», ասեմ ավելին, երբ ամեն ինչ ավարտվի Սերժ Սարգսյանն այդ աջակցությունը չի գնահատելու, օգտագործելու է դա իր ներքին լեգիտիմության հարցերում: Բայց էս պահին բաժանարար գիծն անցնում է մի կետով՝ դրսի քմահաճույքների ֆոնին իշխանության ցածր վարկանիշն ու Հայաստանի ռազմա-քաղաքական արտակարգ իրավիճակն օգտագործելով ներքաղաքական դավադրություն նյութողներին տոն տալ, թե դիմակայել մեզ սպասվող արտաքին մարտահարավերներին՝ ժամանակավորապես մի կողմ դնելով մեր ներքաղաքական, գեղագիտական ու բարոյական մոտեցումները: