Հերոսի ընտանիքը ապրում է 3-րդ կարգի վթարային տանը (լուսանկարներ)

Asparez.am-ը գրում է.

Նրանց դուրս են թողել տուն ստացողների ցուցակից

-Ընտիր, ընկերասեր էրեխա էր: Բարի էր, ամեքին հասնող, բանըմ որ կեղներ, կսեինք՝ վռազ կեներ, լավ տղա էր մեր Վլադը: Անունը Վլադիմիր էր, բայց մենք իրան մայլեն Վլո, կամ Վլադ կըսեինք,- պատմում է քառօրյա պատերազմում՝ ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը Թալիշի մարտերի ժամանակ զոհված 20-ամյա Վլադիմիր Մելքոնյանի թաղի բնակիչներից մեկը:

Զրուցակիցս ներկայանալ չցանկացավ՝ ասելով՝ իմ անունը իմանան, ի՞նչ էնեն, թող մեր Վլադիմիրի պես հերոս տղեքի անունը իմանան ու հիշեն: Այնուհետ շարունակում ենք Գյումրու «Գծի հետեւ» կոչվող թաղամասի նեղ, աղբապատ, շատերի համար անհայտ, բայց Վլադիմիրի սխրանքի շնորհիվ ճանաչելի դարձած փողոցով քայլել ու զրուցել Վլադիմիրի մարդ տեսակի մասին:

-Է, որ մարդիկ էս տան տեղը իմացան, էկան ի՞նչ օգուտ: Մեր հերոսը որ մահացավ, հազար ու մի պաշտոն ունեցող էկան, բան չերին, թողին, գնացին: Խեղճերը էլի մէ կերպըմ կապրին,- ինձ ուղեկցող քաղաքացին շատ մոտ չի ապրում Վլադիմիրի ընտանիքին, բայց ասում է՝ փոքր քաղաք է, բոլորը միմյանց ճանաչում են: Խնդիրներին էլ են ծանոթ, ուրախություններին էլ:

Հասնում ենք  այն տան դարպասների մոտ, որտեղ բնակվում է Վլադիմիր Մելքոնյանի ընտանիքը: Կանաչ դարպասներից այն կողմ ամեն ինչ տխուր է, բակում քար լռություն է: Ինձ դիմավորում է հերոսի մայրը, ինձ չի ճանաչում, բայց միանգամից հասկանում է, որ եթե անծանոթ եմ, ուրեմն լրագրող եմ, ասում է, որ այս ընթացքում շատերն են եկել, զրուցել ու լուսաբանել հերոս տղայի պատմությունը: Խնդրում է իրեն չձայնագրել, կամ լուսանակրել, բայց միանգամից ներս է հրավիրում, ասում է՝ Վլադիմիրը չէր սիրում, որ հյուրը՝ ծանոթ, թե անծանոթ, դռան շեմին կանգնած է մնում: Մայրը՝ Սվետա Մելքոնյանը շատ բան չի պատմում, լուռ որդու նկարին է նայում եւ արտասվում:

Վլադիմիրի ընտանիքը այժմ բաղկացած է երկու անձից՝ եղբայրը եւ մայրը: Հայրը եւս մահացել է, ազատամարտիկ է եղել: Հերոսի ընտանիքը ներկայում ապրում է ծանր սոցիալական պայմաններում, նույնիսկ սեփական տուն չունեն:

-Աղջիկս որ ամուսնացավ, իր ամուսինը տնակում էր ապրում՝ ծնողների հետ: Տեղները նեղ էր, էկան, մեր տան 2-րդ հարկը տվինք, ապրան: Մի ժամանակ իրանք որպես ազատամարտիկի ընտանիք ընդգրկվել էին տուն ստացողների ցուցակում: 29-րդ հերթը իրանց էր, բաց չիդես ինչըղ դուրս մնացին, տուն չստացան,-ասում է Վլադիմիրի մայրական տատիկը՝ Սերվենիկ Ազատյանը:

Մելքոնյանների ընտանիքը ներկայում բնակվում է նշյալ տան առաջին հարկում, որը Սվետայի ծնողներինն է, բայց կրկին խոնավ, կիսախարխուլ պատերով, կիսավեր տանիքով, երերացող հատակով պայմաններում: Ընտանիքում ոչ մեկը չի աշխատում: Եկամտի միակ աղբյուրը տատիկ-պապիկի ծերության թոշակներն են:

-Սոցիալական վիճակը ահավոր վատ է: Ապրելու ենթակա չէ, 3-րդ կարգի «ավայրոնի» շենք է: Աշխատանք չունին: Էն թոռս էր խոպան գնացել, բայց որ ախպոր հետ էդ դեպքը էղավ, թողավ, էկավ,-ասում է Գառնիկ Ազատյանը՝ ընտանիքի պապիկը:

Նարեկ Կիրակոսյան

________________________________

Ուշադրություն, բաժանորդագրություն Երեւանում եւ Գյումրիում

Հարգելի ընթերցող, առաջարկում ենք բաժանորդագրվել «Ասպարեզ» օրաթերթի թղթե տարբերակը: Այս կայքում հրապարակվում է թերթում լույս տեսած հոդվածների մի մասը միայն: Բաժանորդագրվելիս դուք կտնտեսեք էական գումար: Այսպես. թերթն ամեն օր գնելիս տարեկան ծախսելու եք 25.600 դրամ, իսկ տարեկան բաժանորդագրման դեպքում` ընդամենը 19.000 դրամ: Բաժանորդագրությունն իրականացվում է նաեւ 6 ամսով, եւ 3 ամսով: Բաժանորդագրությունն իրականացվում է նաեւ արդեն Երեւանում:

Բաժանորդագրության առավելությունն այն է, որ անկախ տարվա եղանակից եւ ձեր զբաղվածությունից, դուք ամեն օր ժամը 9-12-ի միջակայքում, պայմանագրում ձեր նշած հասցեում կստանաք թերթը: Այս ընթացքում մեր բաժանորդագիրներից որեւէ մեկին թերթը ոչ մի անգամ ուշ չի հասցվել:

Եթե կկամենաք բաժանորդագրվել, պարզապես զանգահարեք. Երեւանում` 010 45 89 17 կամ 093 458 200, Գյումրիում` 031 250 622, ձեզ կայցելի գործակալը: