«Ափսոսում եմ, որ 20 տարեկանում չեմ ամուսնացել և 4 երեխա չեմ ունեցել». Էռնա Էլիզբարյանի անկեղծ խոստովանությունն անձնականի մասին

-ը գրում է.

Քչերը գիտեն, որ հեռուստամեկնաբան Էռնա Էլիզբարյանը ժամանակին զբաղվում էր լողով, այնուհետև ստացել է իրավաբանական կրթություն և իր ճանապարհը տեսնում էր բոլորովին այլ ուղղությամբ։ BlogNews

-ի հետ անկեղծ զրույցում Էռնան պատմել է, թե ինչպես պատահական հանդիպումը փոխեց իր մասնագիտական ճանապարհը։ Հեռուստամեկնաբանի հետ խոսել ենք նաև աշխատանքի պատճառով անձնական կյանքում ունեցած բացթողման, ընտանիք կազմելու և մայրանալու մեծ ցանկության մասին։

   

- Էռնա, ինչպե՞ս լողորդը, ում համար մարզիչները մեծ ապագա էին կանխատեսում, ընդունվեց իրավաբանական ֆակուլտետ և դարձավ հեռուստամեկնաբան։

- Ի սկզբանե իմ մեջ կար հայտնի լինելու ձգտում, բայց փաստորոեն այլ ոլորտում պիտի հայտնի դառնայի։) 6 տարեկանից լողով եմ զբաղվել, մարզիչները կռվում էին ինձ համար, որովհետև ես սպորտային լողող էի զբաղվում, մյուս մարզիչը կարծում էր, որ պետք է սինխրոն լողով զբաղվեմ և այո, ինձ համար մեծ ապագա էին կանխատեսում, ասում էին՝ շատ ճարպիկ է, ծնվել է այս սպորտաձևի համար։ Ծնողներս, հատկապես՝ մայրս, ուզում էին, որ բարձրագույն կրթություն ստանամ, մասնագիտություն ձեռք բերեմ։  

Ես առաջին կրթության իրավաբան եմ, հեռուստալրագրողն իմ երկրորդ մասնագիտությունն է։ Դասախոսիս եղբայրը ռեժիսոր է, մի օր եկավ, ես գլուխս կախ թելադրություն էի գրում, ասաց՝ գլուխդ կբարձրացնե՞ս։ Այն ժամանակ հոգնել էին թուխ հաղորդավարներից, իրենց էկզոտիկ արտաքինով, բաց մազերով ու աչքերով հաղորդավարուհի էր պետք։ Ինձ տարան «Հ1», փորձնական տեքստ կարդացի, արտասանությունս հավանեցին և սկսեցի պարապել որպես հաղորդավար։ Հետո ցանկացա մասնագիտական կրթություն ստանալ և ընդունվեցի Մանակավարժականի Հեռուստալրագրության բաժին, զուգահեռ աշխատում էի 02-ում, որտեղ ինձ օգնում էր իրավաբանական կրթությունս։ Այդպես էլ ինքնըստինքյան աշխատանքս հունի մեջ ընկավ։

-Մշակութային հաղորդումներից «Քրեական ժամ», այնուհետև՝ «Ժամը լրատվական»։ Ի՞նչ ճանապարհ եք անցել և ինչպե՞ս եք արդեն 12 տարի լրատվական դաշտում։

-Ես հենց այնպես չեմ դարձել լուրերի մեկնաբան, վարել եմ մշակութային հաղորդումներ, տարբեր փուլեր եմ անցել՝ այս կետին հասնելու համար։ «Քրեական ժամն» այն ժամանակվա ամենաբարձր վարկանիշ ունեցեղ հաղորդումն էր, որն ինձ մեծ հաջողություն և ճանաչում բերեց։ Այնուհետև ինձ առաջարկեցին վարել «Ժամը» լրատվականը և արդեն 12 տարի է, այստեղ եմ։ Ես քայլ առ քայլ լրջացել եմ։ Հիմա երևի արդեն իմ հոգեվիճակին, բնավորությանն է հարմար լրատվությունը։ Իմ աշխատանքը շատ հետաքրքիր է, ես մասնակցում եմ նաև նախապատրաստական փուլին։ Երբեմն մարդիկ կարծում են, թե մեզ դիմահարդարում են անում, հանգնվում ենք ու եթերում կարդում լուրերը, բայց այդպես չէ։ Պետք է իմանանք՝ ինչի մասին ենք խոսում, մենք ինքներս ենք գրում մեր բացումները։

Շարունակությունն այստեղ: