Ի՞նչ տեսք ունեին բոլորիս հայտնի գյուղամթերքները մի քանի դար առաջ (լուսանկարներ)

Ո՞ւմ մտքով է անցել կիրառել այդ սարսափելի բառակապակցությունը. «Գենետիկորեն մոդիֆիկացված օրգանիզմներ»: Նույնիսկ ամենամոլի որկրամոլը, տեսնելով «ԳՄՕ» հապավումը, կորցնում է ախորժակը՝ որոշելով, որ մրգերի ու բանջարեղենի տեսքով, իրեն են հրամցնում ինչ որ վնասակար մուտանտների:

Իսկ հիմա փորձեք մարսել հետևյալ փաստը. բնության պարգևներից շատերը, այդ թվում նաև ամենալավ հողում աճողները՝ աշխարհի ամենամաքուր անկյուններում, հանդիսանում են «արհեստական» և դա հիանալի է: Եթե դա այդպես չլիներ ու չլինեին սելեկցիոներներն ու գենետիկոսները, ահա թե ինչ «բնական» մթերքներով մենք ստիպված կլինեինք բավարարվել:

Հանելուկ համար 1

Այսպիսի տեսք ունեին ձմերուկները 350 տարի առաջ. մեծ քանակությամբ սպիտակ միջուկ, որը ուտելու չէ, քիչ քանակությամբ քաղցր կարմիր միջուկ և բամզաթիվ խոշոր կորիզներ: Մի էլ մտածեք, որ այն փչացած է, կամ էլ ջազրկված, կամ էլ խակ: Համենայն դեպս փորձագետների հավաստմամբ դա այդպես չէ:

Ահա նատյուրմորտն ամբողջությամբ: Այն նկարել է իտալացի նկարիչ Ջովաննի Ստանկին՝ 17-րդ դարում:

Ժամանակակից ձմերուկները շատ ավելի խորշոր են, հյութալի ու կարմիր: Շնորհիվ գենային մոդիֆիկացիայի դրանց սերմերը կարողանում են դիմանալ հա՛մ ցրտին, հա՛մ շոգին ու այժմ դրանք շատ ավելի մանր են, քան նախկինում:

Իսկ այ առանց սերմերի տեսաները, ինչպես նաև դեղին միջուկով տեսակները, ստացվել են խաչասերման արդյունքում՝ առանց գենային ինժեներիայի օգնությանը դիմելու:

Հանելուկ համար 2

Վախենո՞ւմ եք ԳՄՕ-ից, ապա նայեք խնդրեմ այս նկարին: Սա վայրի բանան է. ակնհայտորեն ոչ համեղ, լի խոշոր ու պինդ սերմերով, մարդու համար օգտակար նյութերի մինիմալ քանակությամբ ու հաճախ դժվար մաքրվող կեղևով, որը հանելու դեպքում անգամ քիչ ցանկություն է լինում համտեսել պտուղը:

Հավատացեք, ավելի լավ է, առանց որևիցե վախ զգալու, վայելել քաղցր ու օգտակար սննդային նյութերով «արհեստական» բանաններ, որոնք շատ են առաջադիմել իրենց «անհաջող» նախնիների համեմատ:

Ի դեպ, ասեմ իմանաք, որ բանները մեր շուրջը գտնվող ռադիացիայի գլխավոր աղբյուրներից են:

Հանելուկ համար 3

Պատկերացնո՞ւմ եք, մոտ 500 տարի առաջ գազարները… կապտա-մանուշակագույն էին: Նույնիսկ դեղին, սպիտակ ու կարմիր: Բացի դրանից, դրանք բարակ էին, փափուկ ու ծուռտիկ և հիշեցնում էին արմատներ:

Ձախ կողմում դուք տեսնում եք վայրի արմատապտուղ, իսկ աջում՝ արդեն արհեստականորեն վերականգված մանուշակագույն երանգով գազարի տեսակ է:

Մեզ համար սովորական նարնջագույն գազարը ի հայտ է եկել միայն 16րդ դարում՝ սկզբում Հյուսիսային Եվրոպայում, հետո նաև Հյուսիսային Ամերիկայում, իսկ 18-րդ դարում այն հասավ արդեն Ճապոնիա: Այժմ գազարն իրենից ներկայացնում է խրթխրթան, հյութեղ ու վիտամիններով հարուստ պտուղ, որն ուրախացնում է մեզ կլոր տարին:

Գաղտնիք համար 4

Սա ի դեպ հիանալի փաստարկ է՝ հօգուտ գենային ինժեներիայի: Հազարամյակներ առաջ եգիպտացորենն աճում էր միայն Կենտրոնական Ամերիկայում և ուներ բարակ ու փոքրիկ (մոտ 2սմ) հասկեր, որոնց վրա 5-10 շատ պինդ հատիկներ կային, որոնք գտնվում էին շատ կարծր կաղապարի մեջ, որը պետք էր կոտրել ընկույզի պես, իսկ դրանց համը պարզապես զզվելի էր ու հիշեցնում էր չորացած հում կարտոֆիլի համ:

Այժմ խոշոր քաղցր եգիպտացորեն աճեցնում են ամբողջ աշխարհով, այն հեշտ է մաքրել ու եփել, իսկ յուրաքանչյուր հասկի վրա տասնյակ ու հարյուրավոր հյութեղ ու փափուկ սերմեր են:

Ընդ որում, հատիկները տարբեր գույների են լինում՝ ստանդարտ ոսկեգույնից մինչև թանաքագույն:

Գաղտնիք համար 5

Պատկերացրեք, որ առաջին հայացքից խակ խաղող հիշեցնող այս հատապտուղն իրականում սմբուկներ են, պարզապես վայրի: Դրանց նաև անվանում են «սատանայի թուզ», «թուրքական հատապտուղ», «սմբուկային ոլոռ», կամ էլ՝ «ոլոռային սմբուկ»:

Թայական, յամայական ու մի շարք այլ խոհանոցներում այն օգտագործում են որպես սնունդ, բայց օրինակ ԱՄՆ-ում էլ այն արգլված է ներկրել, որովհետև դրանց մեջ թունավոր սոլանին նյութ է պարունակվում: Այն մեծ քանակություններով առկա է նաև սովորական սմբուկներում, եթե դրանք չափից դուրս հասած են լինում: Նման պտուղները հաճախ դնում են աղաջրի մեջ, որպեսզ թունավոր նյութերն ու դառնությունը դրանց միջից դուրս գա:

Այսօր բացի դասական մուգ-մանուշակագույն սմբուկներից, վաճառվում են նաև սպիտակ ու կապտավուն, բծավոր, երկար, կլոր ու անգամ «բազմանկյուն»:

Դրանք բոլորն էլ մոտավորապես նույն համի են ու դրանց մեջ առկա է օգտակար նյութերի գրեթե նույն բաղադրությունը, իսկ տարբերությունը թերևս ձևի ու պատրաստելու համար անհրաժեշտ ժամանակի տարբերություններում: Ի դեպ, սպիտակ սմբուկները երբեք դառը չեն լինում:

Հանելուկ համար 6

Եթե դուք ապրեիք հին Չինաստանում, ապա ստիպված կլինեիք կրծել այս մանր խնձողներ հիշեցնող թթու պտուղները ու կերազեիք ինչ որ քաղցր բանի մասին: Ահա թե ինչ տեսք ուներ դեղձն այդ տարիներին:

Ու այսքանն իմանալուց հետո, էլ ինչ որ մեկի մտքով կանցնի՞ հայտարարել, որ «արհեստական» դեղձերն ավելի վատն են, քան «բնականները»:

Գաղտնիք համար 7

Ահա ևս մի սովորական բանջարեղեն՝ մեր սեղանից, որի բնական տեսքը խիստ անսովոր կարող է թվալ:

Միայն փորձագետն այս դեղնավուն ծաղիկներում կճանաչի կաղամբը: Փոխարենը, կարող եք համոզվել, թե երբեմն ինչ լավ բան է խառնվել բնության գործերին:

Ու թող ձեզ չզարմացնի այս կազղամբի հսկայական չափսերը, 3 տարի առաջ այն ճանաչվել էր համաշխարհային ռեկորդակիր՝ Կանադայում անցկացված ֆերմերական ցուցահանդեսի շրջանակներում: