«Եթե Մարտին Սկորսեզեն է նկարահանում, բոլորը հավանում են, եթե Զորիկ Հովսեփյանն է նկարահանում, ապա ասում են՝ արյունը շատ է»

Մի քանի օր է՝ երևանյան մեծ էկրաններին կարող եք դիտել Զորիկ Հովսեփյանի «Անկում» քրեական դրաման: Այն պատմում է մանկության ընկերների մասին, որոնք հայտնվում են քրեական աշխարհում՝ հեշտ փողեր ունենալու տենչանքով:

Ֆիլմում նկարահանվել են Գագիկ Աթասյանը, Մոսո Գրիգորյանը,Դավիթ Շումսկին, Արթուր Վարդանյանը, Մանանա Գևորգյանը, Սևակ Սարգսյանը, Ալբերտ Սաֆարյանը, Լիլիթ Գալստյանը, Սպարտակ Հարությունյանը և այլք: Նկարահանումները տևել են ութ ամիս, մոնտաժը՝ երկու ամիս:

Զորիկ Հովսեփյանն իր աշխատանքը նվիրել է աշխարհահռչակ բրիտանացի ռեժիսոր Թոնի Սքոթի հիշատակին: Ռեժիսորի խոսքով՝ ֆիլմում կան դրվագներ և մոնտաժային լուծումներ, որոնք հենց Թ.Սքոթի ոճով են արված: Զորիկ Հովսեփյանն ութ ֆիլմի հեղինակ է, սակայն քրեական դրամայի ժանրում աշխատում է առաջին անգամ: Past.am-ին նա խոստովանեց, որ սիրում է դրամա, դինամիկա և միստիկա, իսկ պատմական ֆիլմեր դեռ չի համարձակվում նկարահանել:

«Ես ցանկանում եմ, որ ցանկացած բնագավառի սկսնակ մարդ իր կողքին ունենա այնպիսի թիմ և ընկերներ, որոնց համար առաջնայինը նյութականը չէ, որոնք գործի համար կմիանան: Օրինակ՝ ծառատունկ է, ինձ կարող է միանալ քսան մարդ: Նրանց համար կարող է էական չլինել, թե այդ ծառը որքան բերք կտա: Իհարկե, մենք ամեն ինչ կտանք, որ ծառն աճի, բայց չենք հուսահատվի կամ փոշմանի, եթե այդպես չլինի: Մենք հովանավոր չունենք, մեր ուժերով ենք ամբողջն արել: Սա մեզ համար հոգևոր սնունդ է, ոչ թե կոմերցիա»,- ընդգծեց Զորիկը:

Մեր զրուցակիցն ասաց, որ հինգ տարի է՝ հեղինակային կինոյի ասպարեզում է, և ամեն նոր ֆիլմ մեծացնում է ճանաչելիությունը:

««Անկում»-ից հետո, կարծում եմ, մարդիկ, այդ թվում՝ դերասանները, կսկսեն համացանցում փնտրել իմ մյուս գործերը: Առաջարկը ստանալիս դերասանները հաճախ ասում են, որ միայն պրոֆեսիոնալ դաշտում են աշխատում, սակայն «ոչ պրոֆեսիոնալ» ասվածը չի ենթադրում վատ ռեժիսոր: Ես նկարահանում եմ հեղինակային կինո:

Հեղինակային կինոն ու պրոֆեսիոնալը տարբեր հասկացողություններ են: Հեղինակային ֆիլմը տալիս է կադրերի ընտրության, մոնտաժի ավելի լայն ազատություն: Բայց այդ ամենն էլ պետք է արդարացված լինի: Պրոֆեսիոնալ կինեմատոգրաֆիստներն այդ ուղղությունը չեն ընդունում»,- նշեց ռեժիսորը:

Զ.Հովսեփյանն իր ֆիլմերը չի ներկայացնում միջազգային փառատոնների, քանի որ չունի աջակիցներ և պրոդյուսերներ: Այնուամենայնիվ, նա ունի գործեր, որոնք Լեհաստանում բարձր գնահատականի են արժանացել, բայց ինքն անձամբ չի ներկայացրել դրանք: Ինչ վերաբերում է տեղական փառատոններին, ապա, ըստ Զորիկի, իր ֆիլմերը ձևաչափից դուրս են:

Քրեական ֆիլմերը կամ սերիալները հաճախ են քննադատվում: Հնչում են կարծիքներ, որ դրանք բացասական ազդեցություն են թողնում և հակադաստիարակչական են:Այդ կարծիքներին Զորիկ Հովսեփյանը պատասխանեց. «Այդ հարցն իմ սրտով էր: Ցանկացած կինոգետի հարցրեք՝ ո՞ր ռեժիսորին եք սիրում: Նա կասի՝ Տարանտինո, Սկորսեզե, բայց սկսնակ Զորիկ Հովսեփյանը կինո է նկարահանում, իսկ որոշ մարդիկ ասում են՝ արյունը շատ է, ցենզուրայից դուրս խոսքերը շատ են: Մարտին Սկորսեզեն իմ ամենասիրելի ռեժիսորն է, մեծ ռեժիսոր, որի կենսագրությունն անգիր գիտեմ, բայց նույն սպանությունները նրա ֆիլմերում են: 

Մարդկանց հետաքրքիր չէ ասելիքը, նրանց հետաքրքիր է, թե ով է աշխատել ֆիլմի վրա: Եթե ես վաղը դառնամ հայտնի, մարդիկ մեծ սիրով կնայեն կինոնկարներս ու գովեստի խոսքեր կասեն; Եթե չունես անուն, Ռոբերտ Դե Նիրոն էլ խաղա քո ֆիլմում, ֆիլմդ «լավը չէ»»:

Ռեժիսորի կարծիքով՝ քրեական դրամա ստեղծելը ռիսկային քայլ էր: Նա հույս չունի, որ այդ ֆիլմի վրա ծախսված գումարը կփոխատուցվի:

«Այսօր գրեթե չկա այլընտրանք: Ցանկացել եմ ցույց տալ, որ պարտադիր չէ միայն կոմեդիա կամ պատերազմի մասին ֆիլմ նկարել: Բացի այդ՝ պետք է նկարահանման մոտեցումները փոխել, քանի որ 2018 թվականն է»,- եզրափակեց Զորիկ Հովսեփյանը: