Ադրբեջանի հետ զինված հակամարտության վերսկսումը հնարավոր է

INTERVIEW 23 December, 2016 12:47

ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանը ծավալուն հարցազրույց է տվել ռուսական Lenta.ru կայքին: Ներկայացնում ենք հարցազրույցը` որոշակի կրճատումներով:

– Հայաստանի համար թիվ մեկ խնդիրը ԼՂ հակամարտությունն է: Ըստ Ձեզ, որքանո՞վ է հավանական տարածաշրջանում ռազմական գործողությունների վերսկսումը:

– Ադրբեջանի հետ զինված հակամարտության վերսկսումը հնարավոր է: Ավելի քան 20 տարի Ադրբեջանը հետևողականորեն վիժեցնում է միջազգային հանրության` ի դեմս ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի բոլոր փորձերը` գտնելու հակամարտության կարգավորման հնարավոր ուղիներ: Այս տարվա ապրիլին Ադրբեջանը լայնամասշտաբ ռազմական ավանտյուրա ձեռնարկեց ԼՂ դեմ և կրեց լիակատար ֆիասկո: Մեր աշխատանքը մենք կառուցում ենք ռազմական գործողությունների վերսկսման հնարավորության կանխավարկածի վրա:

Ընդսմին, միանգամայն ակնհայտ է, որ Հայաստանին ու տարածաշրջանի երկրներին հակամարտության հնարավոր էքսկալացիան ձեռնտու չէ: Լինելով ԼՂՀ անվտանգության երաշխավոր` Երևանն ստիպված է լինելու ներգրավվել բախման մեջ, եթե դա տեղի ունենա: Նաև հասկանալի է, որ պատերազմի վերսկսումը լրջագույն սպառնալիք կդառնա ամբողջ Հարավային Կովկասի համար:

– Ինչպե՞ս եք գնահատում ռուսական գործոնը` Հայաստանի ազգային անվտանգության համատեքստում:

– Ռուսաստանի ներկայությունը տարածաշրջանում և երկու երկրների ռազմաքաղաքական համագործակցության խորացումը կարևորագույն զսպող գործոն են, ինչը խոչընդոտում է ռազմական գործողությունների վերսկսմանը և նպաստում է տարածաշրջանային կայունության և անվտանգության պահպանմանը:

Ռուսաստանի ռազմաբազան մտնում է Հայաստանի տարածքում ստեղծված հայ–ռուսական զորամիավորման մեջ: Մենք իրականացնում ենք զորքերի կիրառման օպերատիվ համատեղ պլանավորում` համատեղ անվտանգության ապահովման նպատակով, իսկ ռուսական ռազմաբազայի ՀՕՊ զորամասերն ու ավիացիան և Հայաստանի օդուժը հաջողությամբ իրականացնում են համատեղ ռազմական հերթապահություն` լուծելով մեր օդային սահմանների անվտանգության ապահովման կարևորագույն խնդիրը:

2010 թ. ստորագրվել է միջպետական արձանագրություն, որով ռազմաբազայի ժամկետը 25 տարուց երկարացվել է մինչև 45 տարի, այսինքն` մինչև 2044 թ.: Ցանկանում եմ հատուկ ընդգծել, որ երկարացման նախաձեռնողը եղել է Հայաստանը: Կարևոր է նշել, որ բազայի ժամկետի երկարացման հետ միասին էական լրացում է կատարվել նրա մանդատի ձևակերպման մեջ: Նախկինում բազան պատասխանատու էր միայն նախկին ԽՍՀՄ արտաքին սահմանների երկայնքով պաշտպանության կազմակերպմանը մասնակցելու համար: Իսկ հիմա այդ ռազմաբազան ամբողջությամբ հանդիսանում է Հայաստանի պաշտպանական համակարգի մաս:

– Ինչպե՞ս եք գնահատում ռուս–հայկական ռազմական և ռազմատեխնիկական համագործակցության վիճակն ու հեռանկարները:

– Մեր երկրների միջև կնքվել է ավելի քան 160 պայմանագիր և համաձայնագիր, որոնցից ավելի քան 60–ը վերաբերում են ռազմական ոլորտին: Նման ծանրակշիռ նորմատիվային բազա Հայաստանը ոչ մի այլ երկրի հետ չունի: Նույնպիսի բարձր գնահատականի են արժանի նաև ռազմատեխնիկական ոլորտում երկու կողմերի հարաբերությունները: Այդ հարցերը նախևառաջ առնչվում են ԶՈՒ համալրմանն ու արդիականացմանը, Հայաստանի ԶՈՒ–ն ժամանակակից ու համատեղելի սպառազինությամբ, ռազմական տեխնիկայով ապահովելու գործում ռուսական կողմի օժանդակությանը, ինչը թույլ է տալիս պահպանել ուժերի ռազմական հավասարակշռությունը տարածաշրջանում:

– Հայաստանն ակտիվորեն համագործակցում է ՆԱՏՕ–ի հետ: Դա արդյոք չի՞ հակասում ռուս–հայկական համագործակցությանը:

– Համոզված եմ, որ ՆԱՏՕ–ի հետ համագործակցությունը հայ–ռուսական հարաբերությունների համար խոչընդոտ չէ: Այս բոլոր տարիներին, երբ մեր հարաբերությունները ՆԱՏՕ–ի հետ դրված են եղել պլանային հիմքի վրա, Ռուսաստանի հետ համագործակցությունը միայն ընդլայնվել է:

Ուշադրություն դարձրեք` ԼՂ հակամարտության շուրջ բանակցային գործընթացն այն հարթակներից է, որտեղ ՆԱՏՕ–ի և ՀԱՊԿ–ի, Ռուսաստանի, ԱՄՆ–ի ու ԵՄ–ի շահերը համընկնում են: