Ցուցակներ՝ հայրենասիրության փոխարեն. ի՞նչ սերունդ է կրթում հայրենի դպրոցը

Past.am-ի զրուցակիցն է «Ազատ դեմոկրատների» ցուցակով պատգամավորության թեկնածու Անահիտ Բախշյանը:

- Տիկին Բախշյան, քարոզարշավի ավարտին մնացել է մեկ շաբաթից պակաս ժամանակ: Ի՞նչ ասելիք, ուղերձ փորձեցիք ընտրողին փոխանցել անձամբ Դուք և այն քաղաքական թիմը, որը ներկայացնում եք:

-Մեր թիմում ընդգրկված մարդիկ փորձում են իրականացել քայլեր, որոնք Հայաստանը կտանեն Եվրոպա: Մենք անշեղորեն այս գծի կողմնակիցն ենք: Առաջին ուղերձն ընտրողին սա է: Դա հիմնավորվում է նրանով, որ ԵԱՏՄ-ի անդամ լինելն այս երեք տարվա մեջ Հայաստանին ոչ մի լավ բան չի տվել: Խոստացված բոլոր առավելությունները չիրականացան: Երբ ԵԱՏՄ էինք մտնում, մեզ խոստացան, որ անվտանգությունն ապահովված կլինի: Ապրիլյան պատերազմն էլ եկավ ապացուցելու, որ երկրի անվտանգությունը չի կարելի վստահել ՀԱՊԿ-ին: Իսկ իմ ուղերձներն ու ասելիքները կապված են կրթության հետ: Կարևորում եմ այդ ոլորտի ապաքաղաքականացումն ու ապակուսակցականացումը:

Կրթության ոլորտի ֆինանսավորման խնդիրների հետ կապված նույնպես ծրագրեր ունենք: Տարակուսանք եմ հայտնում պետական երկու փաստաթղթերի վերաբերյալ: Խոսքը վերաբերում է 2016-18 թթ. կառավարության միջնաժամկետ ծրագրին, որով նախատեսված է ֆինանսավորման նվազում: Եվ կա մեկ այլ պետական փաստաթուղթ՝ 2016-25 թթ. «Կրթութան զարգացման օրենքի» նախագիծը: Դա դեռ օրենք չէ, բայց, ըստ նախագծի, 2016, 21 և 26 թթ. ֆինանսավորման աճ է նախատեսված: Այս երկու փաստաթղթերի միջև հակասություն կա: Ուսուցչի աշխատավարձների բարձրացումը նույնպես մեր օրակարգում է: Եթե մենք հայտնվենք ԱԺ-ում, ապա ուսուցչի ծանրաբեռնվածությունը կդառնա շաբաթը 18 ժամ: Այսօր 22 ժամ է:

- Վերջին օրերին կրկին ակտուալ դարձավ կրթության ոլորտի քաղաքականացվածության հարցը՝ հաշվի առնելով դպրոցների տնօրենների մասնակցությամբ աղմկահարույց ձայնագրությունները: Հիշեցնեմ մեկ տարի առաջ, երբ Լևոն Մկրտչյանը նոր նշանակվեց նախարար, Դուք մեզ  հարցազրույց տվեցիք՝ նշելով, որ կրթության ոլորտի քաղաքականացված լինելը ձեռք է տվել բոլոր այն ուժերին, որոնց ներկայացուցիչները եղել են կրթության և գիտության նախարար: Կխնդրեի, որպեսզի կրկին անդրադառնանք թեմային՝ նկատի ունենալով վերջին դեպքը:

-Շնորհակալ եմ, որ հիշեցրեցիք այդ հարցազրույցը: Շատ ակտուալ է: Ես հաստատում եմ իմ տեսակետները: Մենք միշտ խոսել ենք ոլորտի քաղաքականացվածության մասին: Բայց մեզ ասել են՝ փաստ չեք բերում: Հիմա հրապարակվեցին փաստերը: Ուսուցիչներին են հավաքագրել, ծնողներին և այլն: Այդ տնօրեններն իրենց քաղաքացիական դիրքորոշումն ու կերպարը թողել են մի կողմ ու գնացել են ապօրինության է, դա անիրավություն է, դա Սահմանադրության խախտում է: Բացառված չէ, որ այս ցուցակները հետո կապ կունենան ընտրակաշառքի հետ: Վստահ չեմ ասում, բայց հնարավոր է: Ես՝ որպես ընդդիմադիր, հայտարարում եմ, որ սա օրենքի խախտում է, իսկ Հանրապետականն ասում է՝ այդտեղ ոչինչ չկա: Եվ սա ասում է ԱԺ փոխխոսնակը, Արդարադատության նախարարը, եթե չեմ սխալվում:

Ուզում եմ հիշեցնել Եվրամիության դեսպանի խոսքն առ այն, որ ուսումնական հաստատությունները ընտրական գործընթացներում պետք է չեզոք լինեն: Ես մտածում եմ, որ ՀՀԿ-ականները պետք է ամոթից գլուխները կախերին, ասեին՝ այս ինչ վատ բան եղավ: Իսկ նրանք դեռ արդարացնում են: Դպրոցում երեխային քարոզում են հայրենասեր,պատասխանատու քաղաքացի լինել, ճանաչել սեփական իրավունքները, բայց այդ նույն երեխան տեսնում է, որ իր ծնողներին տնօրենը կանչում և ցուցակագրում է: Այդ տնօրեններին կարելի՞ է վստահել դպրոց:

-Ըստ Ձեզ՝ մարդիկ գիտակցո՞ւմ են, որ այս ընտրություններում ընտրելու են իշխանության գլխավոր մարմինը, թե՞ նրանց համար սա թաղային ընտրություններ են: Ի՞նչ են ցույց տալիս Ձեր շփումները:

-Տարբեր սոցիալական խավերի հետ ենք հանդիպում: Կան մարդիկ, որոնց աչքերին նայում ես և հասկանում՝ այդ մարդն ընտրում է պառլամենտ: Կա մարդ, որին քո ասածն այնքան էլ չի հուզում: Մարտի 25-ին մենք շատ լուրջ լսարան ունեցանք Աբովյանում: Երաժշտական դպրոցի դահլիճը մարդաշատ էր: Շատ էին երիտասարդները, որոնք եկել էին, որպեսզի լսեն ապագա ԱԺ գնացող քաղաքական ուժին և կողմորոշվեն:

-Իսկ տեխնիկական կամ վարչական հարցեր չե՞ն առաջանում: Օրինակ՝ կարող են դահլիճ չտրամադրել կամ այլ խնդիրներ ստեղծել:

-Առաջին անգամ շաբաթ օրն էինք դահլիճում եղել: Թույլատրելի ժամին վերցրել էինք ԿԸՀ-ի կողմից թույլ տված դահլիճը: Մենք ավելի շատ դուրսն ենք հանդիպումներ ունենում: Խնդիրներից կարող եմ նշել այն, որ մենք ուզում էինք Մալաթիայում շտաբ ունենալ, բայց չտրամադրեցին, բայց կային վարձով տարածքներ:

Հարցազրույցը՝ Լևոն Փանոսյանի