Դա ինձ բուժեց, և հրաշք տեղի ունեցավ, հիմա ուզում եմ կիսվել այդ հրաշքով. Յուլիաննա Պարակշիևա

Asekose.am-ը գրում է`

Յուլիաննա Պարակշիևան տարիներ առաջ ունեցել էր առողջական խնդիրներ, որոնց լուծման նպատակով ընթերցել էր Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմը և իր համար, բառիս բուն իմաստով, հրաշք էր բացահայտել: Ըստ Յուլիաննայի` արդեն տարիներ անց, ապրելով և աշխատելով Մոսկվայում` հրաշքով կիսվելու և տարածելու ցանկություն էր ունեցել, սակայն ցանկացած մեծ աշխատանք պահանջում է նույնքան մեծ նվիրում և դժվարություններ, որոնք ամենօրյա փորձություններ են ենթադրում: Յուլիաննա Պարակշիևան այս ամենի մասին պատմել է Asekose.am-ին:

Առողջական խնդիր ունեի,  Նարեկացու միջոցով հրաշք տեղի ունեցավ

«Մատյան ողբերգության»-ն իմ կյանքում շատ մեծ դեր է ունեցել և ինձ շատ օգնել է: Շատ կարևոր շրջան կար իմ կյանքում, երբ մարդը չէր կարող օգնել ինձ, սակայն գիրքը դա արեց: Մի պահ էր, երբ շատ վատ էի, առողջական խնդիրներ ունեի, սակայն «Մատյան ողբերգության»-ն ինձ օգնեց և բժշկեց: Այդ դեպքից հետո ես սկսեցի մտածել, թե ինչպես կարելի է մարդկանց պատմել այդ ամենի մասին, իսկ ես 2001 թվ-ից ապրում եմ Մոսկվայում: Սկսեցի մտածել, թե ինչպես կարելի է տարբերակ գտնել, որ մարդիկ բացեն և կարդան «Մատյան ողբերգության»-ը, որովհետև ժամանակին ինձ մոտ էլ այդ գիրքն ուղղակի դրված էր: Առհասարակ, դպրոցական տարիներին այս ամենը խորությամբ չես ընկալում և չես իմանում, թե ինչքան կարևոր ուժ ունի իր մեջ: Միաժամանակ, չեմ ուզում, որ մարդիկ Նարեկացի կարդան միայն այն ժամանակ, երբ վատառողջ են կամ ունեն խնդիր, որովհետև դա պետք է անել նաև լավ ժամանակ, որովհետև տվյալ գիրքը լույսի մասին է, ցանկալի կլինի նույնիսկ այն անգիր իմանալ:

Ինձ ասացին, որ ես գիժ եմ

Սկզբում այս ամենը նախագիծ անվանելն էլ էր սխալ, պարզապես հնավորինս շատ մարդկանց շրջանում իմացածս տարածելու ցանկություն ունեի, ինչպես նաև ուզում էի դա անել ժամանակակից տարբերակով: Նշեմ, որ ես Երևանում սովորել եմ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանում, սակայն արդեն Մոսկվայում պրոդյուսերական դասերի էի հաճախել, որոնց ընթացքում գաղափար ունեցա: Մտածում էի ցուցահանդես կազմակերպել, սակայն չգիտեի, թե արվեստի ինչ գործեր պետք է ընդգրկեմ: Դիմեցի Երևանում բնակվող իմ արվեստագետ ընկերներին, սակայն իրենք ասացին, որ ես գիժ եմ:  Պատկերացնում էի, որ օրինակ` այդ ցուցահանդեսում պետք է ներկայացվեն լուսանկարներ, որոնցում մարդկանց մարմնի տարբեր մասերի վրա պատկերված կլինեն Նարեկացուց ոգեշնչված նկարներ: Նարեկացին գրել էր. «Մենք կույր չենք, բայց մեր աչքերը փակ են»: Ես պատկերացնում էի, որ կարող է ամենը մեկը յուրովի վերարտադրել այդ միտքը և մարդու մարմինը որպես կտավ օգտագործել, սա էլ հիմք կծառայեր ֆոտոնախագծին, ապա արդեն` ֆոտո-ցուցահանդեսին:  Այստեղ ինձ ասացին, որ այդ ամենը միմյանց չի համընկնում, ասացի, որ կդիմեմ իմ ռուս ընկերներին:

«Մատյան ողբերգության»-ը հիացրել էր ռուս ընկերներիս

Իսկապես շատ լավ և տաղանդավոր ռուս ընկերներ ունեմ, դիմեցի նրանցից երկուսին` Մարիային և Լիզային: Նրանք ինձ ասացին, որ նախ պետք է կարդան «Մատյան ողբերգության»-ը: Մեկ ամիս հետո հանդիպեցինք, նրանք իսկապես հիացած և զարմացած էին, թե ինչու մինչ այդ չէին հանդիպել այն: Ես ասացի, որ Հայաստանում այն, կարծես,  երկրորդ Աստվածաշունչն է: Նրանք ինձ ասացին, որ տվյալ գիրքը բազմաշերտ է, ըստ նրանց` դրան ուղղակի ֆոտո-ցուցահանդեսը համապատասխան չէր լինի, ինչպես նաև մեզ օգնողներ են պետք, որովհետև միայնակ ոչինչ  չենք կարող անել: Գտանք այդպիսի մի մարդու` Լյուդմիլայի, ով էլ պետք է մեզ օգներ կազմակերպչական հարցերը: Այդպես էլ սկսեցինք մշակել մեր «Նարեկացի» արտ-նախագծի կառուցվածքը: Լյուդմիլան էլ իր հերթին սկսեց ուսումնասիրել գիրքը, նա ազգությամբ ռուս է: Բացի այդ պարբերաբար հանդիպումներ էինք կազմակերպում, որոնց ժամանակ ամուսինս նրանց պատմում էր Հայաստանի պատմության մասին: Արդեն հետագայում Լյուդմիլան մեզ առաջարկեց մտովի բաժանել ցուցահանդեսի տարածքը երեք մասի` մարմնական,  հոգևոր և սուրբ հոգու: Մեր գերխնդիրն էր նախագծի ընթացքում լիարժեք ցույց տալ զգացմունքները: Երբ կառուցվածքն արդեն պարզ էր, սկսեցինք փնտրել  նկարիչներ, դա արեցինք նաև ֆեյսբուքի միջոցով: Մենք ի սկզբանե որոշել էինք, որ այս ցուցահանդեսին  պետք է մասնակցեն ոչ միայն ռուս, այլև հայ նկարիչներ: Մոտ կես տարի պահանջվեց, որպեսզի գտնենք բոլորին, նշեմ, որ մեզ հաջողվեց գտնել Գյումրիից երեխաների, ովքեր իսկապես շատ տաղանդավոր են:

Մկրտիչ Արզումանյանն ահավոր հուզվել էր

Կառուցվածը հասկանալուց հետո սկսեցինք ֆինանսավորում փնտրել: Այդ նպատակով որոշեցինք նկարահանել փոքրիկ տեսանյութեր, որոնցում մարդիկ իրենք պետք է ընտրեն ռուսերենով կամ հայերենով Նարեկացի կարդալ:  Դրանք ի սկզբանե որոշել էինք նկարահանել  ֆինանսավորում գտնելու համար, սակայն հասկացանք, որ սա էլ կարող է լինել մեր նախագծի մի մասը: Ինչպես նաև այս նախագծի իրականացման ընթացքում բախվեցինք այն խնդրին, որ Մոսկվայում հնարավոր չէր տպագիր տարբերակով գտնել ռուսերենով  «Մատյան ողբերգության»-ը, մտածեցինք, որ լավ կլինի միանգամից դա էլ վերահրատարակենք: Այսինքն` մեր արտ- նախագիծը  բաղկացած է երեք մասից` ցուցահանդես, տեսանյութեր և գրքի վերահրատարակում: Այդ նպատակով դիմեցի գործարար, պրոդյուսեր Արթուր Ջանիբեկյանին, ով էլ սիրով համաձայնեց: Ի դեպ, մեր տեսանյութերում, որոնք նկարահանվել են ինչպես Ռուսաստանում, այնպես էլ Հայաստանում, նկարահանվել են նաև հայտնի դեմքեր: Եթե փորձեմ ամփոփել, ապա նշեմ, որ այս աշնանն արդեն կունենանք մեր պաշտոնական կայքը, կներկայացնենք տեսանյութերը, որոնցում օրինակ` նկարահանանվել են Յուլիա Ֆինկը, Մկրտիչ Արզումանյանը և այլք: Ի դեպ, վերջինս ահավոր հուզված էր նկարահանումների ընթացքում: Շուտով կվերահրատարակենք «Մատյան ողբերգության»  գիրքը ռուսերենով, որի մի մասը կնվիրաբերենք Մոսկվայի հայկական եկեղեցուն, մյուս մասը` Մատենադարանին: Այն լույս է տեսնելու 1000 օրինակով, գրքի շնորհանդեսը կանցկացնենք և′ Հայաստանում, և′  Ռուսաստանում: Ավելի ուշ կշարունակենք պատրաստվել արդեն մյուս տարի կայանալիք ցուցահանդեսին: Իսկապես շատ պատասխանատու աշխատանք է, ինչին էլ պետք մոտենանք նման ձևով:

Հեղինակ` Լիլիթ Հակոբյան