«Տե՛ր Աստված, ե՞րբ է իմ առաջ նորից բացվելու այս վարագույրը»,- մտածում եմ ամեն ներկայացման ավարտին. Դավիթ Հակոբյան

Citylife.am-ը այսօր հյուրընկալել է բեմադրիչ և դերասան Դավիթ Հակոբյանին:

Citylife.am. Պարո՛ն Հակոբյան, 1980 թվականից թատրոնում եք. ինչպիսի՞ ճանապարհ է անցել հայ թատրոնը

Դավիթ Հակոբյան. Հայ թատրոնը երկրի հետ զուգահեռ ենթարկվել է կտրուկ և լուրջ փոփոխությունների: Թատրոնը չի կարող պետությունից և հասարակությունից առանձին ճանապարհ անցնել: Մեր թատրոնն էլ ունեցել է ծայրահեղություններով, հաղթանակներով, պարտություններով և հույսերով լի ճանապարհ՝ մեր երկրի նման: Այս տարիների ընթացքում փոփոխությունները շատ են եղել, որոնք, անկասկած, դրական են, քանի որ այսօր մեր թատրոնը ազատագրված է կեղծ սոցիալիզմի պարտադրանքից: Այժմ մոտեցումներն այլ են՝ ավելի ազատ ու համարձակ:

Citylife.am. Դասավանդում եք Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, աշխատում եք երիտասարդների հետ. ինչպիսի՞ն է մերօրյա երիտասարդությունը:

Դավիթ Հակոբյան. Շատ տաղանդավոր, շատ ավելի համարձակ: Այս սերունդը մեծացել է դպրոցների խաթարված վիճակում և, ցավոք, կրթության առումով մի քիչ կաղում է: Ես միշտ նայում եմ դահլիճին և տեսնում եմ, որ հանդիսատեսը ծեր չէ, մեծ մասը երիտասարդներ են, որը շատ ուրախալի է:

Citylife.am. Պարո՛ն Հակոբյան, երկար տարիներ չէիք նկարահանվում սերիալներում: Վստահ եմ, որ մինչ այս ևս կային առաջարկներ. ցանկություն չկա՞ր, թե՞ առաջարկներն էին անհետաքրքիր:

Դավիթ Հակոբյան. Տարիներ առաջ ևս խաղում էի սերիալում. Հանրային հեռուստաընկերությամբ ցուցադրվում էր 16 մասից բաղկացած «Մեր գյուղը» հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմը: Վերջին տարիներին չէի խաղում: Առաջարկներ կային, բայց այնպիսին չի եղել, որն ինձ ոգևորի: Առաջարկն ընդունելու համար կերպարը, սցենարը և ինչու ոչ` հոնորարը պետք է հետաքրքիր լինեն: «Թաքնված սեր» սերիալում ինձ շատ հետաքրքրեց կերպարը, անձնակազմն էլ շատ լավն է: Մեծ սիրով աշխատում եմ:

Citylife.am. Երկար տարիներ թատրոնում աշխատելուց հետո սերիալային նկարահանման ռիթմը հե՞շտ տրվեց Ձեզ:

Դավիթ Հակոբյան. Ինձ համար այդ ռիթմն անսովոր չէ: Ողջ կյանքս միաժամանակ աշխատել եմ մի քանի տեղ: Ասում են` հոգնած ձիերին սպանում են, իսկ ես չեմ ուզում հոգնել:

Citylife.am. Հայկական սերիալները այդքան էլ չեն վայելում մարդկանց համակրանքը. ըստ Ձեզ ո՞րն է պատճառը:

Դավիթ Հակոբյան. Չեմ կարծում, որ չեն վայելում. կախված է, թե սերիալը հասարակական որ շերտի համար է: Բնականաբար բոլորը սերիալ չեն նայում, բայց սերիալն ունի իր մշտական հեռուստադիտողը: Կարծում եմ` մարդկանց քննադատող այդ խումբը երբեք սերիալ չի նայել, իսկ եթե չի նայել, ինչպե՞ս կարող է ասել` վատն է: Հայկական բոլոր սերիալները, բնականաբար, արտակարգ որակ չունեն, բայց աշխատում է հրաշալի երիտասարդություն: Կան մարդիկ, ովքեր սերիալը նայում են սիրելի դերասանների, ոչ թե սյուժեի համար: Բոլոր սերիալներում գրական նյութն ամենաթերին է: Շատ երկրներում գրական նյութի վրա հսկայական խումբ է աշխատում:

Citylife.am. Խոսենք Ձեր կերտած կերպարի մասին. Արշակ պապ` դրական, պայքարող, բարի կերպար, որը կարճ ժամանակահատվածում սիրվեց բոլորի կողմից. ի՞նչ ընդհանրություններ կան Ձեր և Արշակ պապի միջև:

Դավիթ Հակոբյան. Ես իմ կերտած ոչ մի կերպարի նման չեմ, բայց այդ բոլորի միասնությունն է Դավիթ Հակոբյանը: Ես ունեմ նախատիպեր: Արշակ պապի կերպարը կերտելիս երբեմն խաղում եմ իմ պապին, երբեմն էլ՝ ինձ ծանոթ այլ պապիկների: Իմ կերպարը գամված է սայլակին, զրկված է արտահայտչամիջոցներից, բայց, զուրկ լինելով շարժվելու, այս ու այն կողմ գնալու հնարավորությունից, պետք է լինի հետաքրքիր:

Citylife.am. Պարո՛ն Հակոբյան, նկարահանվել եք «Կյանք  ու կռիվ» ֆիլմում, որը նվիրված է Ղարաբաղյան պատերազմին. խոսենք ֆիլմի սյուժեի և Ձեր կերպարի մասին:

Դավիթ Հակոբյան. Ֆիլմը բաղկացած է երկու մասից: Առաջին մասում դեպքերը տեղի են ունենում 90-ականներին, երկրորդ մասը ներկայացնում է մեր օրերը: Ես մասնակցություն ունեցել եմ միայն առաջին մասում: Կերտում եմ հերոսի պապիկին: Սցենարը շատ հետաքրքիր է: Հաճույքով եմ աշխատել և անհամբեր սպասում եմ ֆիլմին:

Citylife.am. Պարո՛ն Հակոբյան, ստեղծագործական կյանքում սպասվու՞մ են նորություններ:

Դավիթ Հակոբյան. Ես շարունակում եմ աշխատել, կան և՛ ֆիլմեր, և՛ ներկայացումներ, բայց հստակ չեմ կարող ասել` վաղն ինչ կլինի: Հստակ մի բան կարող եմ ասել. ամեն անգամ, երբ ներկայացման ավարտին փակվում է վարագույրը, նայում եմ երկինք և մտածում,- «Տե՛ր Աստված, ե՞րբ է իմ առաջ նորից բացվելու այս վարագույրը»:

Citylife.am-ը շնորհավորում է Դավիթ Հակոբյանի ծննդյան տարեդարձը՝ մաղթելով, որ նրա ներկայությունը երկար տարիներ զարդարի հայ կինոն և թատրոնը: