Հինգ նշան, որ դուք ավելի շատ տալիս եք, քան ստանում

1. Դուք գործնականում երբեք «ոչ» բառը չեք ասում
Դուք երբեւէ համաձայնվե՞լ եք ժպտալով, բայց միեւնույն ժամանակ ներսում ամեն ինչ ճնշել է: Այո՛, սա կլինի այն բանի նշանը, որ դուք չափից ավելի շատ եք տալիս: Դուք «ոչ» ասելու իրավունք ունեք՝ բացատրելով կամ առանց բացատրության:

2. Դուք ձեզնով զբաղվելու ժամանակ չունեք
Ցավոք, անձնազոհ արարքները կարող են ժամանակի անիմաստ կորուստ լինել: Մենք բոլորս էլ գործեր ունենք, մարդիկ, որոնց հետ կարելի է ինչ-որ բան նայել եւ ինչ-որ տեղ գնալ՝ ժամանակ հատկացնելով զվարճանալու եւ հանգստի համար: Հասարակ փաստ է հանգստի եւ թուլանալու անհրաժեշտությունը: Հանգիստը եւ վերականգնվելը տարբերակ չեն: Ձեր ուղեղն ու մարմինը պետք է լիցքավորվեն եւ վերալիցքավորվեն, որպեսզի արտադրողական եւ երջանիկ լինեն (սա կենսաբանական օրենք է): Ձեզ համար զիջում կատարեք եւ որոշ ժամանակ միայնակ անցկացրեք ձեր «ես»-ի հետ: Եթե դա օգնում է, ապա մտածեք հանգստի եւ ուժերի վերականգնման մասին՝ որպես ձեր մարմնի վառելանյութի:

3. Դուք եք խնդրի լուծումը
Պատկերացրեք, որ դուք հեռախոսով լսում եք, թե ինչպես են Անին կամ Աննան պատմում իրենց խնդիրների մասին: Իհարկե, դուք չափազանց քաղաքավարի եք, որպեսզի զրույցն ընդհատեք, ուստի այն անվերջանալիորեն լսում ու լսում եք: Մոտ 20 րոպե հետո նրանք հետաքրքրվում են ձեր կարծիքի կամ տվյալ խնդրի շուրջ ձեր որոշման մասին: Արեք դա՝ անջատեք հեռախոսը (եթե չեք կարող, անտեսեք անհարկի զանգերը) կամ ունեցեք հանձնարարված ազատ տարածք: Ամենագլխավորը՝ դադարեք ուրիշների համար հոգեթերապեւտ լինելուց:

4. Ձեր անձնական կյանքում բավականաչափ ապրումներ ունեք
Ինչ-որ պատճառով դուք սթրեսի եւ դրամայի զգացում ունեք ու չգիտեք, թե այն որտեղից է ծագել: Նույնիսկ տեսարաններ սիրող մարդիկ թատրոնի համար որոշակի շեմ ունեն: Հիմա եթե դուք չափից ավելի շատ եք տալիս, դուռ կբացեք մեծ դրամաների համար:

5. Ձեր երջանկությունը ստորադասված է տառապանքներին
Չնայած, այսպես կոչված, նվիրաբերողները ուրիշներին օգնելուց հաճույք են ստանում, նրանք ընդամենը մարդ են: Սթրեսի եւ ադրենալինի բարձր մակարդակը կարող են չկանխամտածված հետեւանքներ առաջացնել, որոնք ներառում են քիմիական մակարդակով ուղեղի աշխատանքում փոփոխությունները: Երբ դա տեղի է ունենում, դժվար է արդյունքը կանխատեսել, սակայն առավել հաճախ արդյունքը տագնապն է կամ դեպրեսիան, կամ համանման ախտանիշները: Ավելին՝ ձեր հոգեկան եւ ֆիզիկական առողջությունն է վնասվում, դրա հետ մեկտեղ՝ դուք այլեւս ոչ մեկին չեք կարողանա օգնել:

Ձեր առջեւ մի քանի տարբերակներ կան այն դեպքում, եթե ձեզ մոտ առաջացած ախտանիշները պահպանվում են.
-ուշադրություն կամ մեդիտացիա (սթրեսի նվազեցման բնական եւ ստուգված մեթոդներ),
-սկսեք ասել«ոչ»,
-օգտագործեք խորը շնչառության մեթոդները,
-հետեւեք ձեր թերապեւտի խորհուրդներին: