Մարդը ծնված օրվանից սիրո կարիք ունի: Հոգեբանները համարում են, որ դա մեր բազային պահանջմունքն է:
Սիրո պակասը կամ դրա բացակայությունը բացասաբար են ազդում երեխայի հոգեբանական և էմոցիոնալ զարգացման վրա: Սակայն մեծ տարիքում մենք չենք կորցնում այդ հիմնական պահանջմունքը և հակառակ սեռի ներկայացուցիչների հետ փոխադարձ հարաբերություններ կառուցում: Երբ մենք սիրում ենք, բնական է, որ փոխադարձ զգացմունք ենք ակնկալում: Սակայն ոչ բոլորն են դա ստանում և հաճախ դա բերում է հոգեկան տառապանքների: Արժե՞ շարունակել հարաբերությունները, որոնցում սերը փոխադարձ չէ և ընդհանրապես ի՞նչ անել այդ պարագայում:
Ի՞նչ է ձեր համար սերը
Ներկա հասարակության մեջ, ավաղ, շատ հասկացողություններ փոխվել են և շատ երիտասարդ, նույնիսկ հասուն մարդիկ խառնում են սերը սիրահարվածության հետ, չնայած դրանք տարբեր հասկացողություններ են:
Սիրահարվածությունը ուժեղ զգացողություն է, որը կապված է օրգանիզմում տեղի ունեցող բիոքիմիական ռեակցիաներով: Սիրահարվածությունը կյանքի ընթացքում կարող է բռնկվել և հանգչել շատ անգամ : Սակայն դա սեր չէ: Այս բիոքիմիական ռեակցեաների տևողոթյունը 2-3 տարի է և, եթե հիմնել փոխհարաբերությունները միայն այս փխրուն զգացմունքի վրա, ոչ մի զարմանալի բան չկա, եթե դրանք փլուզվեն: Սիրահարվածությունը կարճ է տևում և միայն իսկական սերն է ունակ դառնալու երկարաժամկետ հարաբերությունների հիմք:
Այդ պատճառով, եթե դուք հայտնվել եք այնպիսի իրավիճակում, երբ ձեզ փոխադարձ չեն սիրում, պետք է առաջին հերթին հասկանաք, թե ի՞նչ է ձեր համար սերը: Երբ դուք հասկանաք դա, ձեզ ավելի հեշտ կլինի նայել դեպի ապագա և դուք կիմանք ինչ անել: Սիրահարեցնել ձեզ չսիրող մարդուն կարելի է: Սիրահարվածությունը հիմնվում է համակրանքի վրա, իսկ սերը՝ ավելի բարդ բան է:
Ի՞նչ է սերը
Իրականում ամեն ինչ շատ պարզ է: Սերը ոչ այնքան զգացմունք է, այլ ընդունված որոշում: Իսկական սերը ունի մի քանի որակ, որոնք բնորոշում են այն:
Ի տարբերություն սիրահարվածության սերը անպայմանական է: Սիրահարվածությունը առաջանում է համակրանքից, լավ վերաբերմունքից, կրքից, փոխադարձ ձգողությունից, էմոցիոնալ հարմարավետությունից:
Սերը առաջանում է առանց որևէ պայմանների: Ուղղակի ինչ-որ պահի, մարդը որոշում է կայացնում սիրել, հոգ տանել, կողքին լինել, աջակցել, անկախ նրանից, թե ով է սիրո օբյեկտը:
Սերը անշահախնդիր է: Եվ այս որակը նույնպես տարբերում է սիրահարվածությունից: Եթե սիրահարվածությունը պահանջում է զույգից մշտական փոխադարձություն, սերը հակառակը կենտրոնացած է տալու վրա: Հենց այդ որակը թույլ է տալիս մարդկանց առանց փոխադարձ սիրո և դրա հետ մեկտեղ չզգալ դժբախտ:
Սերը զոհաբերական է, այս իմաստով այն նման է սիրահարվածությանը: Սիրահարվածությունը զոհաբերում է ինչ-որ բան սիրահարված օբյեկտի կողքին լինելու համար: Սերը զոհաբերում է ինչ-որ բան՝ սիրած մարդուն երջանկացնելու համար:
Ինչ անել, եթե սերը փախադարձ չէ
Եթե դա սեր է, այլ ոչ՝ սիրահարվածություն, դուք չեք տառապի դրա անփախադարձությունից: Սիրո մեխանիզմը բավականին պարզ է՝ այն ուղղված է տալու վրա: Սակայն, եթե փոխադարձ չի սիրահարվածությունը, մարդը էմոցիոնալ տառապանքների մեջ է լինելու:
Ոչ փոխադարձ սերը իրականում հարաբերությունների խզման առիթ չէ: Կարևոր է հասկանալ, որ սերը ավելի շատ է տալիս, քան ընդունում է և այն ունակ է ծածկել թերի ստացածը: Այդ պատճառով, եթե դուք սիրում եք, սակայն պատասխան չեք ստանում, դա անհույս իրավիճակ չէ: Ինչպես հայտնի է, մենք կարողանում ենք տալ միայն այն, ինչ ստանում ենք: Իսկ եթե մարդը չի սիրում, միգուցե նա ժամանակին զրկված է եղել սիրուց, իսկական, անշահախնդիր սիրուց: Այդպիսի մարդուն հարկավոր է բուժում, սեր և միայն դրանից հետո նա ունակ կլինի այն կրել և տալ:
Եթե դուք սիրում եք ձեր զույգին, սակայն նա ձեզ փոխադարձությամբ չի պատասխանում, ամեն ինչ կարելի է փոխել: Ուղղակի սիրեք, տվեք սերը առանց որևէ բանի սպասելու: Մոլորակը այնպես է դասավորված, որ այն վերադարձնում է մարդուն այն, ինչ նա տալիս է, սակայն ավելի մեծ չափերով: Ինչպես արևածաղիկի մեկ սերմից կարող է հազար նույնպիսիններ աճեն, այնպես էլ ձեր կողմից ցանած սիրո սերմը պտուղ կտա և կվերադառնա ձեզ: Մի մոռացեք դրա մասին, համբերությամբ լցվեք և վայելեք սերը:
