Սերժ Սարգսյանի երկակի ծուղակը

Համակարգը հերթական անգամ պիտի որոշի իր լիդերին: Բարդություններից խուսափելու համար, այլևս հասարակությունը վարչապետին չի ընտրելու, վարչապետին ընտրելու է վերնախավը (ոչ միայն ՀՀԿ-ն): Առաջին հայացքից կա երկու թեկնածու ՝ Սերժ Սարգսյան-Կարեն Կարապետյան: Ասել, որ Կարապետյանը նույնքան կոմպրոմիսային թեկնածու է, ինչքան Սերժ Սարգսյանը, սխալ կլինի: Միակ հիմանական սուբյեկտը, որի հետ Կարապետյանի մոտ ստացվում է ՝ քիչ թե շատ Ռուսաստան է, այն էլ վերապահումներով: Սեփական օլիգարխիա ստեղծել չստացվեց: Կարապետյանի միակ առավելությունը հանրային վարկանիշն է, որը սակայն, համակարգի ներսում հարցերը լուծելու դեպքում որևէ արժեք չունի, այն չի համարվում լեգիտիմ խաղաթուղթ: Ընդդիմադիրները ՝ Փաշինյանի թամադայությամբ հենց սա են ակնարկում վարչապետին ՝ դուրս բերել հակադրությունը կուլիսներից, որտեղ արդեն այդ վարկանիշը կարելի կլինի դարձնել հաղթաթուղթ: Կարապետյանը դրան չի գնում, ավելին, նա փորձում է մանևրել ու ամեն դեպքում շարունակում է հակադրությունը:

Սերժ Սարգսյանն, ըստ այդմ, բնույթով կոմֆորմիստ լինելով, ցնցումներից ու հրապարակային քննարկումներից խուսափելով որոշում է հարցը պահել ներքին որոշումների տիրույթում և առաջ է բերում Վիգեն Սարգսյան-Կարեն Կարապետյան հակադրությունը:

Արդյունքում, Սամվել և Կարեն Կարապետյանները, հասկանալով, որ Սերժ Սարգսյանի հետ հնարավոր է գոնե պայմանավորվել, իսկ Վիգեն Սարգսյանի դեպքում ցնցումներ են սպասվելու, ցանց է նետում Սերժ Սարգսյանի վարչապետության մասին իրենց կարծիքը. Կարապետյանները համաձայն են: Երկրորդ քայլով, ուսանողների հետ հանդիպմանը Կարապետյանը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ ինքն է կոմպրոսիային և առաջարկում է ուսանողներին ձևական մասնակցություն ունենալ կառավարության որոշումների կայացմանը: Շեշտում է, որ ինքը լավ «պերեգավորշիկ» է: Վիգեն Սարգսյանը ընդհակառակ ՝ շեշտում է, որ եթե ինչ-որ մեկը մտածում է չծառայել, ապա նա խոսելու ու համոզելու բան չունի: Սրան զուգահեռ, էնտուզիաստների մի խմբակ սկսում է խոսել այն մասին, որ վարչապետ պիտի դառնա հենց Վիգեն Սարգսյանը, ոչ թե Սերժ Սարգսյանը: Զուգահեռ ԵԼՔ-ը ՝ ուսանողների հետ միասին Վիգեն Սարգսյանի օրինագիծը ենթարկում է հանրային ռմբակոծության:

Եզրակացություն: Վիգեն Սարգսյանը տեսական շանսեր ունի լինել վարչապետ, բայց պայմանով, որ Սերժ Սարգսյանը պիտի շարունակի ղեկավարել: Իրականում սակայն, ոչ ֆորմալ, ոչ առավել ևս դե յուրե Վիգե Սարգսյանի վարչապետույունը ձեռք չի տալիս հիմնական խաղացողներից ոչ մեկին: Սերժ Սարգսյանը սա շատ լավ գիտի: Վիգեն սարգյանի բենեֆիսն ու դրան հետևած հանրային պախարակումը գալիս են ստեղծելու մի իրավիճակ, որտեղ վերնախավի բոլոր սուբյեկտները, այդ թվում ամբիցիոզ Կարեն Կարապետյանը պատրաստ են ընտրել չարյաց փոքրագույնի սկզբունքով ՝ Սերժ Սարգսյանին, որի հետ ամեն դեպքում կարելի է պայմանավորվել:

 

Արտակ Ասլանյա