«Դեմ եմ»–ի անդամ. «Վստահությունը փոխում է ֆոնը, բայց հարցեր և ինֆորմացիայի պակաս կա». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Կառավարության որոշման համաձայն, օրենքում կկատարվեն փոփոխություններ, բայց պարտադիր կուտակային կենսաթոշակային համակարգը չի հետաձգվի և հուլիսի 1–ից ուժի մեջ կմտնի: Հիշեցնենք, որ տարիներ առաջ «պարտադիր» բաղադրիչի դեմ շարժում էր ձևավորվել, որի ակտիվ ներկայացուցիչներից էին նաև այսօրվա կառավարության մի շարք ներկայացուցիչներ: 

Ձևավորված «Դեմ եմ» շարժման մասնակիցներից էր նաև ինժեներ Սևակ Ծատուրյանը: Անդրադառնալով կառավարության որոշմանը`«Փաստ»–ի հետ զրույցում նա ընդգծեց. «Փորձեցին հաշվի առնել մեր մտահոգությունները, բայց չստացվեց ամբողջությամբ հաշվի առնել, այսինքն` չեղարկել, հետաձգել օրենքի կիրառումը: Ինչքան էլ որ մարդիկ պնդում էին, թե դեմ են համակարգին, ստացվեց այնպես, որ ստիպված «պարտադիր կուտակայինի» մաս դարձան: Որպես քաղաքացի, ես շարունակում եմ դեմ լինել. ՀՀ–ում առանց այդ էլ բարձր սոցիալական բեռ կա, եկամտահարկը բավականին բարձր է»:

Ինչ վերաբերում է նոր կառավարության հիմնավորումներին, նա նշեց. «Այստեղ ավելի շատ կառավարության նկատմամբ ունեցած վստահությունն է խոսում: Թեև բազմաթիվ բաց հարցեր կային, բայց իրավիճակն այնպես չի ընկալվում, ինչպես նախորդ կառավարության դեպքում: Վստահությունը փոխում է ֆոնը, բայց, ամեն դեպքում, բաց հարցեր կան: Ես և այլ քաղաքացիներ ակնկալում ենք, որ հարցերն ավելի մանրամասն ներկայացվեն: Օրինակ` հասկանանք, թե, ի վերջո, հնարավոր չէ՞ հանել այդ բաղադրիչը կամ գոնե հետաձգել: Օրենքը Սահմանադրության առումով էլ խնդիր ունի. հնարավոր չէ՞ բացատրել, որ Սահմանադրության հետ խնդիր ունեցող օրենք է բերվել, կներեք, բայց չենք կարող մարդկանց «պարտադիրը» պարտադրել:

Մեր զրուցակիցը նշեց, որ մինչև որոշումն ընդունելը նոր կառավարության ներկայացուցիչների հետ քննարկման ակնկալիք են ունեցել, որի ցանկությունը չի եղել նախորդների դեպքում:

«Երբ «Դեմ եմ» շարժումն ակտիվացավ, ինչ-որ պահից սկսած` երկխոսության կոչեր էին անում: Բայց մեր կողմից մերժվում էին այդ կոչերը, որովհետև վստահության պակաս կար, երկխոսելու բան էլ չկար իրենց հետ: Իսկ վստահություն ունեցող կառավարության հետ կարելի ու ցանկալի կլիներ ունենալ այդ երկխոսությունը… Բայց` չգիտեմ, երևի ժամանակի խնդիր կար ու միայն դա էր պատճառը, որ տեղի չունեցավ այդ քննարկումը: Հույս ունեմ, որ սա վերջը չէ, որ քննարկումներ դեռ կլինեն և որ «պարտադիր» բաղադրիչն անվերադարձ չէ: Մարդը իր ապագան որոշելու իրավունք ունի: Ես պետք է ինքս որոշեմ մասնակցության չափը, իմ մասնակցության ժամանակը: Նման խնդիրներ կան, որոնք լուծված չեն և ցանկալի է, որ հետագայում լուծում ստանան: Չեմ ցանկանա, որ այս օրենքի պատճառով հասարակություն–կառավարություն անջրպետ առաջանա ու երկխոսությունը կտրվի: Լավ կլինի` լսեն հասարակության ձայնը և ավելի շատ ինֆորմացիա տան: Այդ դեպքում միգուցե իսկապես հասկանանք, որ այլընտրանք չկա, որ, իհարկե, լավ չէ, բայց ընդունենք: Ինֆորմացիայի պակաս կա, ինչը պետք է լրացվի: Բազմաթիվ հարցեր են առաջանում մարդկանց մոտ, որոնց պատասխանը չկա: Բացեր կան: Իրենց էլ չեմ մեղադրում` ժամանակի խնդիր կար, բայց հարցերին պետք է պատասխան տրվի: Բացի այդ, պետք է լսեն առաջարկություններ, որ նախորդ իշխանությունների վատ փորձը չկրկնեն: Գոնե այս պահին իմ ունեցած վստահությունը բավարարում է մտածել, որ ձևավորված կառավարությունը չի կրկնի նախորդների սխալներն ու ընդհանուր լուծման կգանք»: