Մշակութային կյանքի ակտիվացումից մինչև աղբահանության լուծումներ. Նոյեմբերյանի երիտասարդներն օրինակ կլինեն

Տավուշի մարզի Նոյեմբերյան համայնքում ապրող, ստեղծագործող, մասնագիտությամբ նկարիչ-դիզայներ Նանե Գասպարյանի հետ զրուցել ենք համայնքի զարգացման, մշակութային կյանքի և առաջիկայում նախատեսվող մի ծրագրի մասին, որը տեղի երիտասարդների համոզմամբ` զբոսաշրջության զարգացման հիմքերից մեկն է դառնալու:

Նանե Գասպարյանը սկսեց մշակույթից

«Վերջերս ՀՀ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ Նոյեմբերյանի մշակույթի կենտրոնի «Ասպարեզ» թատրոնը ներկայացրեց Գիլերմե  Ֆիգեյրետոյի «Եզոպոս» պիեսը: Ներկայացման բեմադրիչն  արձակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ, լրագրող, հրապարակախոս, արցախյան պատերազմի վետերան Սամվել Բեգլարյանն է: Կարծում եմ՝ ներկայացումն էլի կցուցադրվի: Ըստ իս՝ այլ վայրերում  այն ներկայացնելու ցանկություն ևս կա»,- Past.am-ի հետ զրույցում ասաց Նանե Գասպարյանը՝ հավելելով, որ ներկայացման պրեմիերայի ավարտին  բեմադրիչ Սամվել Բեգլարյանը  ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ է ստացել:

Նանե Գասպարյանը ներկայացման բեմանկարիչն է: Մշակույթի կենտրոնի հետ նախկինում էլ է համագործակցել, բայց «Ասպարեզ» թատրոնի հետ առաջին անգամ է աշխատել:

Նա համոզված է՝ երիտասարդ ստեղծագործողի համար Նոյեմբերյանում ապրելն առաջին հերթին հետաքրքիր է: Նանեի համար խնդիրները տեխնիկական են: Թեև խոսում է «խնդիրների» մասին, բայց դրականն է տեսնում:

«Ի տարբերություն ավելի մեծ քաղաքների՝ բեմանկարչի համար այստեղ տեխնիկական հնարավորություններն այդքան էլ  շատ չեն: Այդ ամենը կարելի էր տպագրական մեթոդով իրականացնել, բայց քանի որ այդ միջոցները չկան, մենք հիմնականում ձեռքով ենք աշխատում: Թեև այդ միջոցները ցանկալի կլինեին, բայց ձեռքով կատարած աշխատանքը թատրոնին կենդանի շունչ է հաղորդում»,-նշեց նա:

Թեև Նանե Գասպարյանը արվեստի ոլորտի ներկայացուցիչ է, նաև ակտիվ է համայնքին վերաբերող այն  նախաձեռնություններում, որոնք իր մասնագիտության հետ առնչություն չունեն:  Համայնքի զարգացման վերաբերյալ  նրա, և համայնքի այլ երիտասարդների տեսլականը Նոյեմբերյանում հետզհետե կյանքի է կոչվում:

Փորձում են մասնակից լինել ու ինչ-որ բան անել

«Քանի որ շատերն այս փուլում արձակուրդի մեջ են, հիմա շատ միջոցառումներ չեն կազմակերպվում: Բայց կա ինտելեկտուալ ակումբ, ուր հաճախում ենք: Այդ ակումբը երիտասարդների համար քիչ թե շատ զբաղմունք է: Բացի այդ՝ վերջին մեկ տարվա ընթացքում ակտիվորեն  մշակութային միջոցառումներ են կազմակերպվում: Մշակութային կյանքի ակտիվացումը մարդկանց  համայնքում կպահի, իսկ բացակայությունը համայնքից դուրս գալու, և այլ ճանապարհ գտնելու պատճառ կդառնա: Հիմա փորձ է արվում ինչ-որ բան անել այդ ակտիվությունը ստեղծելու և այն պահպանելու ուղղությամբ»,-ընդգծեց մեր զրուցակիցը:

Ակտիվությունը չի դրսևորվում միայն մշակույթով

«Վերջերս մեզ մոտ ցանկանում էին հանք բացել: Մեր երիտասարդները միասնականություն  ցուցաբերեցին, ակցիա և ստորագրահավաք իրականացրեցին: Արդյունքում գործընթացը դադարեց: Հիմա էլ ուզում ենք աղբահանության, աղբի վերամշակման հարցերով զբաղվել: Կարծում եմ՝ կստացվի:  «Չնախատեսված վայրում աղբը թափելը վնաս է». մեր առաջին  նպատակն այս մեսիջը մարդկանց հասցնելն է: Եթե մարդիկ ինֆորմացվեն՝ չեն թափի: Բացի այդ՝ մեր ուժերով որոշել ենք գեղեցիկ նկարազարդումներով մեծ աղբամաններ սարքել: Այդ գունազարդումները հոգեբանական ազդեցություն կունենան: Ըստ իս՝ նաև նման աղբամանների բացակայությունն է պատճառը, որ աղբն աղբամանում չեն գցում: Թե ի՞նչ մեթոդներով ենք մեր ասելիքը հասցնելու, առայժմ չեմ ուզում մանրամասնել՝ անակնկալ է: Միայն կարող եմ ասել, որ Նոյեմբերյանի երիատասարդները, ուսանողները, դպրոցականներն ու մի շարք հ/կ-ներ որոշել են հավաքվել, և իրականացնել այդ նախագիծը: Այն բացառապես կամավորական սկզբունքով է: Այն մեր նախաձեռնությունն է,  որով ուզում ենք օրինակ լինել մյուսների համար»,-ասաց նա:

Նանե Գասպարյանը շեշտեց՝ ցանկանում են զբոսաշրջությունը զարգանա նաև իրենց համայնքում. «Դրա համար առաջինը մաքրության հարցով պետք է զբաղվենք, որ զբոսաշրջիկները չտեսնեն  գեղեցիկ լուսանկար, բայց գան և այդ հատվածի հակառակ կողմում աղբանոցների վերածված հատվածներ տեսնեն:  Մեզ մոտ երիտասարդական հավաքներ շատ են եղել: Բազմիցս ենք նշել, որ մեր տարածքը նպաստավոր է էկոտուրիզմի զարգացման համար:  Մարդկանց համար շատ հետաքրքիր է տեղի կենցաղը, բնությունը: Նրանք ուզում գալ, զգալ մթնոլորտը: Բացի այդ՝ ունենք պատմա-մշակութային վայրեր, կարելի է քայլարշավներ կազմակերպել: Հյուրատների հարցը խնդիր էր, բայց հիմա այդ ոլորտը կարծես զարգանում է: Կան ազատ տներ, ուր զբոսաշրջիկները գալիս են ու որոշ ժամանակով հյուրընկալում: Այդ տները հիմնականում Բերդավանում և Ոսկեպարում են: Սահմանամերձ բառից շատերը վախենում են (ծիծաղում է -խմբ.), բայց նրանց նաև հետաքրքրությունն ու ադրենալինն է մեզ մոտ բերում: Ունենք միջպետական ճանապարհ: Ուզեն-չուզեն՝ անցնում են: Մեծ հաշվով՝ սահմանամերձ ասվածը խնդիր չէ»:

Աննա Բադալյան