Նախկին իշխանությունների օրոք սնանկացած գործարարը հրավիրում է նոր իշխանությունների ուշադրությունը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Առաջին անգամ չէ, որ նախկին գործարար Սամվել Հարությունյանը փորձում է լրատվամիջոցների օգնությամբ իշխանությունների ուշադրությունը հրավիրել Իրանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Արտաշես Թումանյանի  կողմից իր հանդեպ իրականացրած գործողությունների ու դրանց հետևանքների վրա: Բայց, գործարարի խոսքով, քանի որ դեսպանը բավականին լավ պաշտպանված է եղել իշխանությունների կողմից, իր բողոքներն այդպես էլ ոչ մի արդյունք չեն տվել: 

Հիմա, երբ երկրում իրավիճակ է փոխվել, Ս. Հարությունյանը հույս ունի, որ նոր իշխանությունները չեն անտեսի իր բողոքներն ու անպայման կանդրադառնան դրանց, քանի որ բացի ասելիքից, նա բավականին ապացույցներ ունի, որը պատրաստ է ներկայացնել պատկան մարմիններին:

«Փաստ» օրաթերթի հետ զրույցում նախկին գործարարը պատմեց, որ 2003 թվականին Ա. Թումանյանը Սամվել Հարությունյանին առաջարկել է իրեն և Մանուկյանների ընտանիքին պատկանող բիզնեսները ղեկավարել՝ խոստանալով նաև, որ նրա հանդեպ ազնիվ ու արդար կվարվի: Կարճ ժամանակ աշխատելուց հետո, երբ տեսել է, որ խոստացված պայմանները և իրականությունը իրար հետ որևէ աղերս չունեն, որոշել է հեռանալ այդ ընկերություններից:

«Երեք ու կես տարի աշխատեցի, որից հետո Արտաշես Թումանյանին ասացի, որ այլևս ոչինչ չեմ ուզում, բայց մեկ պայմանով եմ հեռանում, որ «Վանշիկ» ԲԲԸ–ի 374 բաժնետերերից ինչ որ խլել են, պետք է նրանց հետ վերադարձնեն: Նրանք սկսեցին բանկով գումարներ փոխանցել բաժնետերերին, ինձ էլ վստահեցնում էին, որ ամեն ինչ լավ է լինելու: Բայց հետագայում ես հասկացա, որ այդ ամենը պլանավորված է իրականացվում, որ ես, որպես այդ ընկերության տնօրեն, առնչվեմ այդ ամենին: Հետագայում էլ սկսեցին ինձ կեղծիքների մեջ մեղադրել ու խլեցին իմ ունեցվածքը»,– ասաց Ս. Հարությունյանը:

Նախկին գործարարը, ով սկզբում զբաղվել է շինարարական աշխատանքների բիզնեսով և զուգահեռ փորձել է արտադրական ձեռնարկություններ զարգացնել, մինչև Ա. Թումանյանի հետ գործ ունենալն աշխատել է «Վանշիկ» ԲԲԸ–ում որպես տնօրեն: Հետագայում այն սնանկացել է, ըստ նրա, Թումանյաններին պատկանող ընկերությունների միջոցով, իսկ բաժնետերերին զրկել են սեփական ունեցվածքից: 

«Նիկոլ Փաշինյանն ասում է՝ ինչ հանցագործության մասին գիտեք, անպայման հայտնեք, մամուլում գրեք, ես էլ ուզում եմ բարձրաձայնեմ և ամեն կերպ օգնեմ, որ վերջապես այս հարցում էլ արդարությունը վերականգնվի: Ես շատ եմ տուժել, ինձ նստացրել են Նուբարաշենում, և եթե ես հացադուլ չանեի, մինչև հիմա այնտեղ կլինեի: Առանց համապատասխան փաստաթղթերի, առանց իրավական հիմքերի, հարկայինի ինչ–որ մի քննիչի ցուցումով, առանց վարույթ հարուցելու, մեր տունը խուզարկել են, փորձել են կնոջս ոստիկանության մեքենայով տեղափոխել Երևան՝ հարցաքննության: 

Ես պահանջեցի օրենքով հիմնավորել իրենց գործողությունները: Հետագայում ինձ վրա մի քանի քրեական գործեր հարուցվեցին, թե ես, իբր, աշխատանքի վայրից բարութ եմ գողացել և այլն: Այսինքն, ամեն կերպ սնանկացրեցին մեր բոլոր ընկերությունները և ինձ: Հիմա այդ բոլոր գործերը վերաքննելու ենթակա են, քանի որ ես նոր ի հայտ եկած հանգամանքներ եմ հայտնաբերել, որոնք նույնպես պարզաբանման կարիք ունեն»,– ասաց Ս. Հարությունյանը:

Ըստ նախկին գործարարի, Ա. Թումանյան – Ս. Հարությունյան թշնամանքը շարունակվել է նաև 2008 թվականի նախագահական ընտրությունների ժամանակ, երբ Իրանում Հայաստանի ներկայիս դեսպանը կարողացել է վերևներին տեղեկացնել, որ Հարությունյանը Սերժ Սարգսյանին դեմ է քվեարկելու: 

«Ինքը գիտեր, որ ես Սերժ Սարգսյանին չեմ ընտրելու: Դա ինձ համար սկզբունք էր, իսկ Թումանյանի քաղաքական հենարանը ՀՀԿ–ն էր: Իմ կաբինետում պատից կախել էի բաժանվող ընտրակաշառք 5000 դրամը, և Թումանյանն այդ ֆոնի վրա ինձ նկարել է տվել և ուղարկել է իշխանություններին: Նման քայլերով նա իր քաղաքական հենարաններն է պահպանել և ամրապնդել, մյուս կողմից՝ ամեն ինչ արել է, որ ինձ ջարդեն, փշրեն: Այդ մարդկանցից մեկն էլ եղել է Սերժ Սարգսյանի վերահսկողական ծառայության ղեկավար Հովհաննես Հովսեփյանը, ով ժամանակին Թումանյանի ենթական է եղել: Հետագայում նրանց հարաբերությունները բավականին վատ էին, բայց այդ ժամանակ միասին բավականին սերտ էին: Ա. Թումանյանը նաև հովանավորներ է ունեցել ԱԱԾ–ում և այդ բոլոր ուժերը նա օգտագործում էր ինձ ջարդելու համար»,– ասաց Ս. Հարությունյանը:

Իշխանությունների ուշադրությունը մամուլի միջոցով նա փորձել է հրավիրել նաև 2012 թվականին: Ի պատասխան, Իրանում ՀՀ դեսպանը հերքել է իրեն հասցեագրված մեղադրանքները՝ նշելով. «…ամենայն պատասխանատվությամբ հայտարարում եմ՝ դրանցում բերված բոլոր պնդումները կեղծ են ու մտացածին: Մինչև 1999թ. Սամվել Հարությունյան անունով մարդ չեմ ճանաչել: Սակայն առանց իմ գիտության նա կամովին իր եղբոր հետ Վանաձորում ջանասիրաբար քարոզչություն է կատարել իմ՝ որպես ՀՀ ԱԺ պատգամավորության թեկնածուի օգտին: 

Նույն կերպ ձեռք է բերել իմ վստահությունը և սողոսկել իմ անձնական շրջապատ: Արդյունքում նշանակվել է իմ բարեկամներին պատկանող «Քարաբերդ» ընկերության տնօրեն: Հետագայում «Քարաբերդի» սեփականատերերը պարզել են, որ սույն տնօրենը տարիներ շարունակ զբաղված է եղել իրենց ունեցվածքի յուրացմամբ»:

Անդրադառնալով Ա. Թումանյանի այս պարզաբանմանը՝ Ս. Հարությունյանն էլ իր փաստարկները ներկայացրեց: «Երբ ես եղել եմ մեծ ունեցվածքի տեր, իսկ ինքը Վանաձոր քաղաքից ուզում էր պատգամավոր ընտրվել, ինքն էր մարդկանց ուղարկում մեզ հետ խոսելու համար: Այն ժամանակ ինքը նույնիսկ չէր կարողանում մեր տուն գալ: Այսինքն, ինքն է խնդրել, որ ես իրեն օգնեմ, և ես ունեմ դրա ապացույցը, որն ավելին է, քան իմ ազնիվ խոսքը»,– խոսքը եզրափակեց Ս. Հարությունյանը:

Հ.Գ. – Ի դեպ, Ս. Հարությունյանն իր ֆեյսբուքյան գրառման մեջ նշել է, որ ինքը գտի, թե ուր են գնացել Լինսի ծրագրից թալանված միլիոնավոր դոլարները: «Գիտեմ, թե ում և ինչքան կաշառք է տվել Թումանյանը, որ ազատվել է այդ թալանի պատասխանատվությունից: Գիտեմ՝ ուր է գնացել «Վանշիկ» ԲԲԸ–ի սնանկությունից աշխատած 200 միլիոն դրամը և մատնացույց կանեմ, թե ինչպես այն վերադարձվի պետբյուջե: Գիտեմ, թե ինչպես պիտի վերագործարկվեն ինձ պատկանող «Ստանկոմետ», «Կարատ» և «Կոնկուրենտ» ընկերությունները: Գիտեմ, որ կարճ ժամանակում կվերականգնեմ աշխատատեղերը: Սակայն մի բան չգիտեմ, արդյոք հեղափոխությունը կհասնի՞ Լոռի, թե դատական համակարգը և իրավապահները պիտի շարունակեն ծառայել «Մանվելիկին» և նպաստել, որ մեր տնտեսությունը քանդելով լցվի «Մանվելիկի» արտասահմանյան հաշիվները»,– գրել է նախկին գործարարը: