Կարծում եք՝ անմահություն չկա՞. սխալվում եք

Մենք գիտենք, որ...

Անմահությունը հորինվածք է, և անհնար է, որ լինի անմահ արարած:

Իրականում այդպես չէ:

Պարզվում է, որ կա անմահ կենդանի: Դա Turitopsis Nutrikula գիտական անուն ունեցող մեդուզան է: 

Մեդուզաները պարզունակ աղեխորշավոր կենդանիներ են։ Սա նշանակում է, որ նրանց մարմինը բաղկացած է բջիջների երկու շերտից՝ էկտոդերմից և էնտոդերմից։ Դրանք կազմում են մի յուրօրինակ պարկ, որի ներսում գտնվում է կերը մարսող խոռոչը։ Այս խոռոչի ծայրին բերանն է։ Հովանոցի եզրերին և բերանի շուրջը գտնվում են շոշափուկները, որոնք ծառայում են որսը շոշափելու և բռնելու համար։ Շոշափուկները խիտ ծածկված են լինում խայթիչ բջիջներով։ 

Turitopsis Nutrikula–ն փոքր չափերով, գմբեթավոր գլխիկով (տրամագիծը 4–5 միլիմետր) հովանոցանման ծովային կենդանի է: Հովանոցի ծայրերից տարածվում են մի քանի շարքով տեղաբաշխված շոշափուկները, որոնց թիվը կյանքի ընթացքում տարբեր է լինում (սկսած 8 շոշափուկից կարող է հասնել մինչև 80–90–ի և անգամ մինչև 200–ի): 

Շոշափուկների ծայրերին գտնվող խայթող բջիջները օգնում են կենդանուն ինչպես որս բռնելու, այնպես էլ գիշատիչներից պաշտպանվելու գործում: Հայտնի են այս մեդուզայի թե՛ տարբերակված սեռային, թե՛ սինխրոն հերմոֆրոդիտ տեսակներ, այսինքն՝ կարող է մի առանձնյակը ինքն իրեն բեղմնավորվել կամ էլ հանդես գալ որպես արական կամ իգական տեսակ և բեղմնավորվել այլ առանձնյակի օգնությամբ: Բեղմնավորված սաղմի և թրթուրի զարգացման առաջին շրջանը ընթանում է մոր օրգանիզմի ներսում: 

Ի սկզբանե Turitopsis Nutrikula–ն տարածված է եղել Կարիբյան ծովում, բայց աստիճանաբար մեծացել է տարածվածությունը, և ներկայումս հանդիպում է համարյա բոլոր տրոպիկական և սուբտրոպիկական գոտիներում գտնվող ծովերում: Սկզբից համարվում էր, որ սա մեկ մոնոտոն տեսակ է, բայց հետագայում հայտնաբերվել են տարբերություններ ինչպես կառուցվածքի, այնպես էլ բազմացման տեսակետից, և համարվում է, որ կան Turitopsis Nutrikula–ի 10–ին մոտ տեսակներ:

Այս ցեղի մեդուզաները 1900–ականներին են գրավել գիտնականների ուշադրությունը:

Պարզվել է, որ սրանք անմահ են: Արդեն սեռահասուն դարձած մեդուզան ունակ է որոշակի պայմանների առկայության դեպքում նստել ծովի հատակին և վերածվել խիտինային ծածկույթով (կուտիկուլայով) ծածկված պոլիպի: Այս կերպարանափոխությունը իրականացնում են մեդուզայի սովորական՝ սոմատիկ բջիջները: Այնուհետև խիտինային ծածկույթի տակ մեդուզան վերածնվում է՝ վերածվելով երիտասարդ մեդուզայի: Ընդ որում, այս կերպարանափոխությունը նույն մեդուզան կարող է իրականացնել անսահման անգամներ, այսինքն՝ նրա մահը անհնար է, եթե կեր չդառնա այլ գիշատիչ կենդանու: Լաբորատոր պայմաններում հաջողվել է գործարկել մեդուզայի այս կերպարանափոխության պրոցեսը ջրի ջերմաստիճանի կա՛մ աղի պարունակության կտրուկ փոփոխությամբ, կա՛մ երկար ժամանակով չկերակրելու, կա՛մ էլ մեխանիկական վնասվածքներ հասցնելու միջոցով:

Սա այն դեպքն է, երբ, ինչպես ասում են, մեծությունը կապ չունի: Այս փոքրիկ արարածը անմահ է: Բայց սա էլ իր բացասական կողմն ունի: Ցանկացած արարած վաղ թե ուշ մահանում է և կորցնում իր կյանքը, իսկ այս մեդուզան եթե դարձավ գիշատիչի կեր՝ ոչ թե կյանքն է կորցնում՝ այլ անմահությունը, որը ավելի ցավալի է:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Past.am-ը