Գագիկ Համբարյան. «Պարոն Փաշինյանը փորձում է իր ղեկավարած կառավարության բացթողումներն ու սխալները բարդել ժողովրդի վրա»

Ամենազարմանալին այն է, որ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը շատ շուտ մոռանում է ընդդիմադիր Նիկոլ Փաշինյանի կողմից առաջ քաշված թեզերը: Մեզ հետ զրույցում նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանը՝ խոսելով վարչապետի այն շեշտադրումների մասին, համաձայն որոնց, կարևորը միայն «ի՞նչ է արել կառավարությունն ինձ համար» հարցադրումը չէ, կարևոր է նաև, թե «ինչ ես արել դու»:

«Մեկ տարի էլ դեռ չի անցել, և հասարակությունը շատ լավ հիշում է, որ նույն Ն.Փաշինյանը մեղադրում էր նախորդ իշխանություններին մենաշնորհների, ինչպես նաև ներդրողների համար անբարենպաստ իրավիճակներ ստեղծելու մեջ: Մեղադրում էր նաև թոշակները, նպաստներն ու աշխատավարձները չբարձրացնելու մեջ: Հիմա ի՞նչ է փոխվել: Նախորդ իշխանություններն էլ էին ամեն ինչ բարդում ժողովրդի վրա, բայց շատ դեպքերում գոնե չէին արտահայտվում, ամեն ինչ անում էին, որ ժողովուրդն իր գլխի ճարը տեսնի, իսկ ժողովուրդն էլ ընդունել էր պասիվ բողոքավորի կեցվածքն ու լ քում էր Հայաստանը: Հիմա պարոն Փաշինյանը եկել է իշխանության և կարող է կյանքի կոչել այն բոլոր թեզերը, որ ինքն էր առաջ տանում: Բայց հետաքրքիր է՝ ի՞նչն է փոխվել: Այս առումով, որպես ՀՀ քաղաքացի, հարց ունեմ վարչապետին: Ես, որպես դասախոս, ի՞նչ պետք է անեմ, երբ Շիրակի պետական համալսարանի հարցը կրկին անտեսվում է: Ես միայնակ պայքարում եմ այդ հիմնարկի կոռուպցիայի ու անարդարությունների դեմ: Պայքարեցի նախորդների օրոք՝ գործից ազատեցին, հիմա եմ պայքարում՝ ձայն բարբառո հանապատի: Հիմա վարչապետն ի՞նչ է առաջարկում, ի՞նչ անեմ՝ ինքնահրկիզվե՞մ, հացադուլ հայտարարե՞մ, թե՞ գործադուլ: Պարոն Փաշինյանը փորձում է իր վրա դրված պարտականությունները բարդել ժողովրդի վրա՝ շատ լավ հասկանալով, որ ժողովուրդը դրանք ի կատար ածելու ո՛չ հնարավորություններ և ո՛չ էլ լծակներ ունի»,–ասաց քաղաքագետը:

Նրա խոսքով, հիմա խնդիրն այն է, որ 10 ամիս լինելով ՀՀ ղեկին՝ պարոն Փաշինյանի իշխանությունը չի կարողացել որևէ ոլորտում ինչ–որ ձեռքբերումներ ունենալ:

«Եվ շատ զարմանալի է, որ պարոն Փաշինյանը փորձում է իր ղեկավարած կառավարության բացթողումները, սխալները և չիրականացված խոստումները բարդել ժողովրդի վրա: 10 ամիսը փոքր ժամանակահատված չէր ինչ–որ մի ոլորտում շոշափելի հաջողությունների հասնելու համար, բայց որևիցե շոշափելի արդյունք ես չեմ տեսնում»,– ասաց նա՝ հավելելով, որ ընդհանրապես կառավարությունը պետք է պատասխանատվություն ունենա:

«Եթե ունենանք այնպիսի կառավարություն, որը չի գիտակցում այդ պատասխանատվությունը, կամ, ինչպես հիմա, խնդիրներին կիսատ–պռատ լուծումներ է տալիս, ապա այդ իրավիճակը հետագայում բումերանգի նման հարվածելու է նույն իշխանություններին: Ես մեկ այլ վտանգ ևս տեսնում եմ: Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակին խառնվում են ուժեր, որոնք ունեն իրենց շահերը, և որոնք ՀՀ–ից չեն: Գլոբալ առումով ՀՀ ներքաղաքական իրավիճակով հետաքրքրված են խոշորագույն երկրներ, որոնք ունեն իրենց շահերը, և փորձում են ամրապնդել իրենց դիրքերը: Իսկ ձախողումները հասարակության վրա բարդելն ամենաթույլ քայլերից մեկն է, որը կարող է անել իշխանությունը: Եվ եթե հեղափոխության շնորհիվ իշխանության եկած ուժը որևէ շոշափելի արդյունքի չի հասնում, և հասարակությունն այդ իրավիճակից դժգոհ է, մեխանիկորեն դրանից օգտվելու են այն օտար ուժերը, որոնք իրենց սեփական շահերն ունեն մեր տարածաշրջանում, առավել ևս՝ ՀՀ–ում: Այդ մարտահրավերին դիմակայելու համար ամենակարևորն ամուր Հայաստան ստեղծելն է, և այս իշխանությունները իշխանության են եկել հենց այդ կարգախոսի ներքո: Ներկայիս իշխանությունները նախորդներին բազմաթիվ ձախումների մեջ էին մեղադրում, և այդ մեղադրանքները իսկապես հիմքեր ունեին: Բայց խնդիրը հիմա հետևյալն է. նախորդ իշխանությանը մեղադրելով՝ գալ իշխանության ու կրկնել գրեթե նույն սխալները՝ սա արդեն գործող իշխանության բացթողումներից մեկն է»,–եզրափակեց քաղաքագետը:

 

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ