Քաղ­տեխ­նո­լոգ. «Տա­րա­կար­ծու­թյուն­ներն ավե­լի կսրվեն, ջրի երես դուրս կգան և էլ ավե­լի ճեղ­քեր կստեղծ­վեն»

Մինչ այս բազմիցս է խոսվել այն մասին, որ իշխանության մեջ կան տարբեր թևեր, և ինչ-որ պահի այդ հանգամանքն ավելի ցայտուն է ընդգծվելու՝ իշխանության ներսում հնարավոր բաժանումների և ճեղքումների համատեքստում: Քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանը կարծում է, որ այս փուլում նշված գործընթացն արդեն տեսանելի է դառնում հանրության լայն շերտերին:

«Իշխանության ձևավորման հիմքում հեղափոխական գործընթացին մասնակից լինելու սկզբունքն է եղել: Այս հանգամանքն իր մեջ չէր կարող ընդհանուր պատկերացումների, գաղափարների դաշտ պարունակել կամ թույլ տար, որ լիներ ընդհանուր պատկերացում՝ «դեպի ուր ենք գնում» հարցի շուրջ: Սովորաբար հեղափոխություն կոչեցյալն ընդդեմ է լինում: Մեզ մոտ էլ ոչ թե «Մերժի՛ր Սերժին հանուն…», այլ ուղղակի «Մերժի՛ր Սերժին» կարգախոսն էր: Նման գործընթացների շուրջ միշտ բավականին խայտաբղետ քաղաքական ուժեր, գործիչներ, քաղաքացիական, հասարակական շարժումներ, երբեմն էլ ավանտյուրիստներ և կարիերիստներ են հավաքվում: Եվ գործընթացի հաջողության պարագայում յուրաքանչյուր առանձին միավոր ուզում է հեղափոխության հաղթանակից հետո իշխանության մեջ իր մասնաբաժինն ունենալ: Հեղափոխության լիդերը գոնե սկզբնական փուլում չէր կարող խուսափել յուրաքանչյուրի մասնաբաժինն իրեն տալու գործընթացից: Իսկ երբ արդեն ոչ թե մերժելու, այլ կառուցելու գործընթացն է գաիս, իրենց թե՛ նպատակների, թե՛ գաղափարախոսական տարբերություններն ավելի են ակնհայտ դառնում»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց քաղտեխնոլոգը՝ այդ համատեքստում հիշեցնելով փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի այն հայտարարությունը, թե ընդդիմությունն «Իմ քայլից» է ձևավորվելու:

«Քրեական գործերի, տնտեսության, սեփականությունների, բիզնեսների շուրջ բանավեճերը, ինչպես նաև աշխարհաքաղաքական վեկտորների շուրջ դեռևս քողարկված տարակարծություններն էլ ավելի կսրվեն, էլ ավելի ջրի երես դուրս կգան և էլ ավելի ճեղքեր կստեղծվեն: Հիմա մենք տեսնում ենք, որ Դ. Սանասարյանին առաջադրված մեղադրանքի շուրջ քաղաքացիական հատվածի ու պետության որոշ կառույցների միջև բավականին լուրջ հակամարտություն կա: Այդ գործընթացը կատալիզատոր դարձավ այդ տարաձայնություններն ավելի ակնհայտ դարձնելու իմաստով: Իսկ ընդհանուր առմամբ, հավատացեք, որ այդ տարաձայնությունները շատ ավելի խորքային են, քան երևում են»,-նկատեց մեր զրուցակիցը: 

Վիգեն Հակոբյանի հետ զրուցեցինք նաև համացանցում ու տարբեր հարթակներում առկա մոտեցումների երկակի ստանդարտների մասին: Մասնավորապես, երբ որոշ խմբեր մարդկանց մի հատվածի դեպքում փառաբանում են իրավապահներին, մոռանում անմեղության կանխավարկածի մասին, բայց մյուսի դեպքում հակառակն է տեղի ունենում:

«Նախ՝ ակնհայտ է, որ կան երկակի ստանդարտներ, և դրանք միայն այս պահին չէ, որ ակնհայտ են: Տեսեք՝ մեզ մոտ իրավապաշտպան գործունեությամբ տասնամյակներ շարունակ զբաղվում էին կազմակերպություններ, որոնք իրենց հիմնական առաքելությունը համարում էին նախկին իշխանությունների դեմ պայքարելը: Իրենք իրենց անվանում էին քաղաքացիական հասարակություն, որոնք սնվում էին այս կամ այն ֆինանսական աղբյուրներից և հիմնադրամներից: Անմեղության կանխավարկածը և նման այլ թեմաները բացում էին հասարակական սեկտոր կոչեցյալի ներկայացուցիչները: Բայց երբ այդ հատվածը ներգրավվեց իշխանության մեջ՝ կորավ: Երբ «քաղաքացիական հասարակություն» բարձրագոչ սեգմենտի ներկայացուցիչներն իշխանության ներկայացուցիչ դարձան՝ շփոթվեցին: Հասարակական սեկտոր այսօր ՀՀ-ում գրեթե գոյություն չունի: Բնականաբար, այս պայմաններում, երբ դու իշխանություն ես, համարում ես, որ «ինչ-որ մերոնք են անում, ճիշտ է, և ապրիորի սխալ չի կարող լինել»: Բնականաբար, այստեղ ոչ միայն երկակի, այլև եռակի, քառակի ու հնգակի ստանդարտներ կարող են լինել»,-նշեց Վ. Հակոբյանը:

Խոսելով իշխանություն-ընդդիմություն հարաբերություններից՝ նա կարևորեց նոր ընդդիմության ձևավորման հարցը:

Դիտարկելով նախկին իշխանության ներկայացուցիչների պահվածքը՝ նա նշեց. «Նրանք անում են գրառումներ, ելույթներ են ունենում այն բառապաշարով, ինչ բառապաշարով ու վարքագծով մեկ տարի առաջ իրենց մասին էին գրառումներ ու ելույթներ լինում: Ասում էին՝ ընդդիմության գործն էլ խոսելն է, թող խոսա, բայց հիմա հենց իրենք են դա քննադատում՝ ասելով՝ ինչո՞ւ մեզ չեք լսում: Սա ամբողջ աշխարհում ընդունված ընդդիմություն-իշխանություն փոխհարաբերությունների տրամաբանության մեջ է: Երբ փոխվում է կարգավիճակը, փոխվում է բառապաշարը, մոտեցումը, քաղաքական վարքագիծը»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ նույնը վերաբերում է նաև ընդդիմությունից, հասարակական հատվածի ներկայացուցչից իշխանության ներկայացուցիչ դարձողներին: «Իշխանությունն ու ընդդիմությունը դերերով փոխվում են, բայց Հայաստանի պարագայում լավ կլիներ, որ նոր այլընտրանքներ ձևավորվեին: Մեծ հաշվով, նոր այլընտրանքի և ընդդիմության պահանջ է առաջանալու: Վաղուց ժամանակն է, որ Հայաստանը դուրս գա նախկին երեք նախագահների եռանկյունուց, որ, ըստ այդմ, իշխանություն-ընդդիմություն հարաբերությունները ևս դուրս գան երեք նախագահների տիրույթից: Մենք այլընտրանք փնտրելիս կրկին հետ ենք նայում, սա է խնդիրը»,-եզրափակեց քաղտեխնոլոգը:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ