Հրաչ Բերբերյան. «Ծիրանի սպասվելիք բերքը չի կարելի ռեկորդային համարել»

Անցած տարվա մակարդակից ցած չենք իջնի, բայց կարտոֆիլի ու սոխի առումով ավելի քիչ բերք կունենանք: Անդրադառնալով բերքի սեզոնին՝ «Փաստի» հետ զրույցում այս մասին հայտնեց «Հայաստանի ագրարագյուղացիական միավորում» հ/կ-ի նախագահ Հրաչ Բերբերյանը:

Ինչ վերաբերում է կոնկրետ ծիրանին, մեր զրուցակիցը շեշտեց.

«Մենք ունենք ծիրանի կայուն, բայց միջակ բերք: Սպասվելիք բերքը չի կարելի ռեկորդային համարել, բայց ազգաբնակչությունը բավարարված կլինի: Լավագույն դեպքում խոսքը մոտ 15-20 հազար տոննայի մասին է, եթե, իհարկե, թվեր չնկարեն: Ասում էին, թե սպասվում է ծիրանի 30-40 հազար տոննա բերք, բայց դա բացառված է: Այդուհանդերձ, բերքը վատ վիճակում չէ, սովորականից մի փոքր բարձր է: Նույնը չենք կարող ասել խնձորենու մասին, որի դեպքում ունենք միջակից ցածր բերք: Կեռասը ևս միջակ վիճակում է: Ի տարբերություն նշվածների՝ ելակի շատ հաջող բերք ունենք, ինչը նաև շուկան է ցույց տալիս»:

Վերադառնալով կարտոֆիլին՝ Հ. Բերբերյանը նշեց. «Կարտոֆիլի ցանքատարածությունները 10-15 տոկոսով կրկին կպակասեն, քանի որ գյուղացին պետությունից այդպես էլ իրավիճակը բարելավելու համար խթանող ոչինչ չստացավ: Այսօր հսկայական քանակությամբ կարտոֆիլի սերմի պահանջ կա, իսկ գյուղացին գումար չունի, որ ձեռք բերի: Երբ մենք ասում էինք կարտոֆիլը մինչև 400 դրամ կհասնի, չարախոսները փորձում էին ինձ մեղադրել «ֆանտաստիկ» բաներում: Ի վերջո, այդպես էլ եղավ՝ կարտոֆիլը թանկացել է: Եթե երկու տարի առաջ այս սեզոնին վաղահաս կարտոֆիլը 100 դրամ էր, այսօր 250-300 դրամ է: Գրեթե նույն իրավիճակն ունենք սոխի դեպքում: Եթե նախորդ տարի 50 դրամով սոխ էինք ձեռք բերում, հիմա այն 600 դրամ է: Պատճառը նույնն է: Չկարողացան գյուղացուն ստիպել, որ ավելացնի ցանքատարածությունները, որևէ խթանող մեխանիզմ չօգտագործեցին, ինչի արդյունքում սոխի ցանքատարածությունները պակասեցին, որի հետևանքն էլ 600 դրամանոց սոխն է»:

Հրաչ Բերբերյանը լոլիկի առումով ևս դրական տեղաշարժ չի արձանագրում. «Ոչ մի միջոցառում չիրականացվեց: Վարչապետը թե՛ գյուղակադեմիային, թե՛ նախարարությանը մի քանի անգամ հանձնարարել է մորմազգի ցեցի դեմ պայքարի ծրագիր ներկայացնել, բայց սայլը տեղից չի շարժվում: Ունենք մի խումբ դասախոսներ, որոնք միայն դասախոսներ են, և ունենք պատահական մարդիկ, որոնք խցկվել են գյուղնախարարություն և այդ բնագավառին ծանոթ չեն: Այդպես չի կարելի: Մի մարդ, որը Հայաստանում չի աշխատել, մեր հողն ու ջուրը չգիտի, ո՞նց կարող է նման ոլորտ ղեկավարել»:

Հրաչ Բերբերյանը շեշտեց՝ պատրաստ են կառավարությանն օգնել, եթե, իհարկե, նման ցանկություն լինի. «Մենք պատրաստ ենք օգնել իրատեսական ծրագիր մշակելու հարցում, ինչը հնարավորություն կտա տվյալ ոլորտում երեք տարվա ընթացքում առաջ գնալ»:

Մեր զրուցակիցը շեշտեց նաև մեկ այլ խնդրի մասին՝ ընդգծելով, որ նախաերաշտային վիճակ է:

«Մենք, փաստացի, նախաերաշտային իրավիճակում ենք, և ոչ ոք դրա մասին չի խոսում: Խոսքն այն մասին չէ, թե ջրամբարներում ջուր ունենք, թե՝ ոչ: Խոսքն այսօրվա բնակլիմայական պայմանների մասին է: Եթե հողի վիճակին նայենք, խնդիրը տեսանելի կլինի: Մասնավորապես Իրանից եկող քամիները չորային են ու բույսը չորացնում են: Շիրակի գոտում կան տեղեր, երբ բույսը հողից դուրս չի եկել, բայց հողն արդեն ճաքճքած է: Այս պարագայում գյուղացին ստիպված պետք է ոռոգում անի, ծախսերը շատացնի: Փառք Աստծո, դեռ ջրամբարները լիքն են»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ եթե ջրամբարները դատարկվեն, խնդիր կլինի:

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ