Քնե­լուց առաջ ամեն օր աղո­թում են, որ ար­թա­նան. փայ­տե շեն­քե­րում ապ­րելն իրա­կան սպառ­նա­լիք է դար­ձել

Կոտայքի մարզի Բալահովիտ համայնքի մի խումբ բնակիչներ ահազանգում են իրենց սպառնացող վտանգի մասին։ Այս համայնքում երկու փայտե շենք կա, որոնցում ապրելն իրական սպառնալիք է դարձել։ Համայնքի բնակիչ, մասնագիտությամբ փաստաբան Նելլի Պապյանը մշտական չի բնակվում այստեղ, բայց ծնողները, ի թիվս այլ ընտանիքների, շարունակում են ապրել դեռ 89-90-ականներին կառուցված շենքերում։ 

 

«Շենքերը երկու հարկանի են, որոնք ի սկզբանե կառուցվել են ռուսական զորամասի սպայական անձնակազմի համար։ Զորամասի պայթյուններից հետո որևէ մեկը չի բնակվել այստեղ։ Ընթացքում տարբեր մարդիկ դուռ, լուսամուտ են դրել և սկսել են ապրել, իսկ արդեն 2011 թվականին կառավարության որոշմամբ նվիրատվության գործարքով պետությունը բնակարաններն օտարել է բնակիչներին։ 

Այդ շենքերը տասը տարվա համար են նախատեսվել, բայց արդեն շուրջ 30 տարի է՝ դրանք կան։ Արդյունքում արդեն քայքայվել են, պատերը միմյանցից առանձնանում են, առաստաղները կախվում են։ Շատ վտանգավոր իրավիճակ է նաև այն առումով, որ էլեկտրական հոսանքները փայտե պատերով են անցնում։ Եղել է նաև հրդեհի բռնկման դեպք, բայց հասցրել են այն մարել»,-«Փաստի» հետ զրույցում ասաց Ն. Պապյանը։

Վերջինս նշեց, որ անցած տարվա գարնանը շենքերից մեկի պատը քանդվել է։ 

«Երբ պատը քանդվեց, դիմեցինք համապատասխան մարմինների։ Համայնքապետարանն իր հերթին դիմեց նաև արտակարգ իրավիճակների նախարարություն՝ փորձաքննություն անցկացնելու համար։ Ի վերջո, փորձաքննություն անցկացրեցին, ինչի արդյունքում ստացանք եզրակացություն, համաձայն որի, շենքը 4-րդ կարգի վթարային է գնահատվել։ 

Փաստորեն, 4-րդ կարգի վթարային երկու շենքում ապրում է 24 ընտանիք։ Յուրաքանչյուր ընտանիքում միջինը 4 անձ կա, նրանց թվում՝ նաև մանկահասակ և անչափահաս երեխաներ»,-ասաց մեր զրուցակիցը։ Նա հայտնեց, որ մշտապես դիմումներ են ներկայացրել պետական մի շարք կառույցների։ 

«Երբ նշված շենքի երկրորդ պատը քանդվեց, կրկին դիմեցինք տարբեր մարմինների, բայց արդյունքում՝ ոչինչ։ Անձամբ դիմել եմ թե՛ կառավարությանը, թե՛ Ազգային ժողով և թե՛ Կոտայքի մարզպետարան։ 

Հետաքրքիրն այն է, որ բոլոր մարմիններից դիմումները վերահասցեագրվում են Կոտայքի մարզպետարան, և մենք կրկին նույն ստանդարտ պատասխանն ենք ստանում. ասում են՝ չունենք բնակարանաշինական ծրագիր, ունենալու դեպքում ձեր խնդրին կանդրադառնանք։ 

Այսինքն, չկա ծրագիր և պարզ չէ, թե երբ կլինի։ Բայց մարդիկ սարսափելի պայմաններում են ապրում։ Ինչ է, անպայման պետք է մի դժբախտ դեպք լինի, որ նոր ասեն՝ ինչո՞ւ այսպես եղավ»,-ասաց Ն. Պապյանը։

Նա նշեց, որ իրենց համար յուրաքանչյուր տարբերակ քննարկելի է՝ միայն թե մարդկանց կյանքը վտանգված չլինի այնպես, ինչպես այսօր է։ «Նախ՝ կա հստակ խնդիր, որ անպայման վերաբնակեցման ծրագիր լինի։ 

Մյուս կողմից՝ 4-րդ կարգի վթարային շենքի բնակիչներն անհապաղ ենթակա են տարհանման։ 

Այստեղ լուրջ խնդիր ունենք. կա՛մ պետք է ծրագիր լինի, մարդկանց տեղափոխեն մեկ այլ բնակարան և տեղում նորը կառուցելուց հետո միայն նրանց վերաբնակեցնեն, կա՛մ ֆինանսական փոխհատուցումներով խնդիրը կարգավորեն»,-ընդգծեց նա՝ հավելելով, որ Երևանում արդեն եղել են այնպիսի դեպքեր, որոնցով պայմանավորված՝ կառավարությունը 4-րդ կարգի վթարային շենքի վերաբնակեցման ծրագիր մշակելու որոշում է կայացրել։

«Ընդհանուր առմամբ, մեզ համար բոլոր տարբերակներն էլ քննարկելի են։ Բնակիչների խնդիրն այն չէ, թե այս կամ այն տարբերակը վատն է, մյուսը՝ լավը։ Այստեղ հարցը պարզապես կյանքի անվտանգությունն է։ 

Բոլոր տարբերակներն էլ կարելի է քննարկել, հասկանալ՝ ինչպես անել, որ փոխշահավետ, փոխարդյունավետ լինի, որ մարդիկ իրենց գլխին կարողանան տանիք ունենալ և իրենց ապահով զգան»,-հավելեց Ն. Պապյանը։

Նա հայտնեց, որ այս տարիների ընթացքում յուրաքանչյուր ընտանիք իր հնարավորությունների սահմաններում սեփական միջոցներով փորձել է որևէ կերպ բարելավել իրավիճակը։ «Վերանորոգել են, կարգի բերել, սանհանգույց են ստեղծել և փորձել են ապրել։ 

Կան նաև բնակիչներ, որոնք պարզապես թողել ու գնացել են՝ հաշվի առնելով նաև վտանգավորության աստիճանը։ Իսկ նրանք, ովքեր այլ ելք չունեն, մնացել են այստեղ ու գիշերը քնելուց առաջ ամեն օր աղոթում են, որ արթանան։ 

Բնակիչները միահամուռ ուժերով կոմունալ հարմարություններ են ստեղծել, պատերն են քիչ թե շատ ամրացրել, տանիքը՝ ևս, որ այն չքանդվի գլխներին։ 

Իրենց հնարավորությունների սահմաններում անընդհատ ուշադրության կենտրոնում են պահել խնդիրները, եթե դա էլ չանեին՝ շենքը հիմա միանշանակ քանդվել էր»,-նշեց մեր զրուցակիցը՝ հավելելով, որ իր վերջին դիմումը Ազգային ժողովին է ուղղված եղել։

 

«Բայց կրկին վերահասցեավորվել է Կոտայքի մարզպետարան և նորից նույն պատասխանն ենք ստացել. չկա ֆինանսաշինարարական ծրագիր, ունենալու դեպքում կանդրադառնանք»,-եզրափակեց նա։

ԱՆՆԱ ԲԱԴԱԼՅԱՆ