«Նրանք չկան, որովհետև ինձ են պաշտպանել». Անելյա Գուբրյանը՝ իր դպրոցի տղաների զոհվելու, ապրումների և հետպատերազմական շրջանում կորոնավիրուսով վարակվելու մասին

Դերասանուհի Անելյա Գուբրյանին Արցախի պատերազմը չի շրջանցել: Tert.am Life-ի հետ զրույցում Անելյան պատմել է իր ապրումների, պատերազմից հետո կորոնավիրուսով վարակվելու և կյանքի բնականոն ռիթմին վերադառնալու մասին:

«Ինձ համար շատ բարդ շրջան էր, քանի որ սահմանին կռվում էին հիմնականում իմ հասակակիցները: Շատ ծանոթներ ունեի ռազմաճակատում. այնտեղ էին թե՛ դասարանցիներս, թե՛ ընկերուհիներիս եղբայրները, սիրելիները: Ցավոք, իմ դասընկերներից զոհեր եղան, զոհվեց նաև ընկերուհուս սիրելին: Ինձ փորձում էի ուժեղ պահել, երբ տեսնում էի, թե ընկերուհիս որքան կոտրված է, չէի կարող ես էլ կոտրվել, պետք է նրան օգնեի հաղթահարել իրավիճակը: Ես ինձ չէի կարող թույլ տալ լինել վատ, որովհետև ընկերուհուս պետք է դրականը փոխանցեի: Երևի հենց ընկերուհիս կամ ցանկացած այլ մարդ, ով կորուստ է ունեցել, օգնեցին ինձ դուրս գալ բարդ հոգեվիճակից»,- ասաց նա:

Դերասանուհու խոսքով՝ ապրիլյան պատերազմի ժամանակ սովորում էր ավագ դպրոցում, հիշում է, թե ինչպես էր ուսուցիչը խնդրել մեկ րոպե լռությամբ հարգել զոհված հերոսների հիշատակը:

«Անցան տարիներ ու հենց իմ դասարանի տղաները գնացին պատերազմ: Պետք է ասեմ, որ մենք՝ աղջիկներս, մեծ ուժ ենք տալիս տղաներին: Ես դասընկերներուհիներիս խնդրում էի, որ ուժեղ լինեն, հաղորդագրություններ ուղարկեն մեր դասընկերներին, ցույց չտան իրենց հոգեվիճակը: Այդ ընթացքում, երբ իմանում էի, որ ինձ ծանոթ զինվորը մի քանի օր չի զանգել, հարազատներին, հանգստացնում էի, ասում՝ գուցե, կապ չկա, բայց երբ տուն էի գալիս, մարմնովս դող էր անցնում: Ինձ համար շատ ցավոտ էր մեր դպրոցի տղաների լուսանկարները տեսնել անհետ կորածների, զոհվածների մեջ, ովքեր ինձնից տարիքով փոքր էին: Նրանց դպրոցում տեսնելիս նկատողություն էի անում որպես մեծ ու հիմա այդ տղաները չկան, ես կամ: Նրանք չկան, որովհետև ինձ են պաշտպանել»,- նշեց Անելյան:

Դերասանուհին ընդգծեց, որ երբ ծնողները պատմում էին Արցախի առաջին պատերազմի մասին, միշտ մտածում էր՝ որքան ծանր է, երանի ինքը չտեսնի նման օրեր։ «Ապրիլյան պատերազմն էլ մեր սերունդը տեսավ, բայց այն կարճ տևեց, չհասցրինք լիարժեք մտնել այդ հոգեվիճակի մեջ: Հիմա իմ նպատակն է, որ հաջորդ սերունդները չտեսնեն պատերազմ: Եղբայրս երկու տարի հետո պետք է բանակ զորակոչվի, չգիտեմ՝ ինչ կանեմ, եթե ինչ-որ բան այնպես չլինի»,- ասաց նա:

Դերասանուհու համար վերջին շրջանն ավելի բարդ է եղել, քանի որ հետպատերազմյան շրջանում վարակվել է կորոնավիրուսով: «Պատերազմի ավարտից հետո հիվանդացա նաև կորնավիրուսով, ինչի հետևանքով հոգեվիճակս էլ ավելի բարդ դարձավ: Ես միշտ էլ մի փոքր վախեցել եմ կորոնավիրուսով վարակվելուց, քանի որ չէի ցանկանում ընտանիքիս անդամներին վարակել, բայց ստացվեց այնպես, որ ոչ թե ես, այլ նրանք ինձ վարակեցին: Քանի որ ֆիզիկապես թեթև էի տանում վիրուսը, բժշկի ցուցումներով բուժումը տանը ստացա։ Ավելի բարդ էր հոգեբանական լողմը. էներգիայի կորուստ ունեցա, սթրեսային վիճակում էի: Ամբողջ օրը տանն էի, մեկուսացած, ոչինչ չէի անում, անընդհատ բացասական մտքեր ունեի: Հիմա ապաքինվել եմ»,- պատմեց Անելյան:

Խոսելով կյանքի բնականոն ռիթմին վերադառնալու մասին՝ դերասանուհին ասաց. «Սկզբում մարդկանց մեղադրում էի, որ սոցցանցերում լուսանկարներ են տեղադրում, հետո հասկացա, որ, երևի, պետք է տեղադրել, փորձել հետ գալ կյանք: Դա չի նշանակում, որ մոռացել ենք պատերազմի մասին, ուղղակի փորձում ենք շարունակել ապրել: Հիմա վերադարձել եմ նկարահանումների եմ բայց ամբողջ անձնակազմով որոշել ենք նկարահանման հրապարակում քաղաքականությունից չխոսել: Գոնե աշխատելիս ինչ-որ ժամանակով ստացվում է ցրվել»: