Հայերի թերությունների և առավելությունների մասին՝ Կամերայինի բեմից. «Հայն ու հայը» ներկայացման պրեմիերայի հետաքրքիր դրվագները

Տևական դադարից հետո մոտ մեկ ամիս է՝ Երևանի կամերային թատրոնը կրկին հանդիսատեսին հանդիպում է նոր ներկայացումներով։ Երեկ «Հայն ու հայը» լավատեսական կատակերգության պրեմիերան էր: Tert.am Life-ը ներկա է եղել առաջնախաղին և ֆիքսել հետաքրքիր դրվագները:

Ներկայացման բեմադրությունն ու մտահղացումը Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի մագիստրատուրայի ուսանող Դավիթ Աբրահամյանինն է, խաղում են Դավիթն ու ինստիտուտի բակալավրի ավարտական կուրսի ուսանող Սարգիս Շողունցը: Երիտասարդ դերասանները ներկայացումն առաջին անգամ խաղացել են ինստիտուտում դեռևս պատերազմից առաջ, որին հրավիրել էին Կամերային թատրոնի անձնակազմին: Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Արա Երնջակյանն ու ռեժիսոր Լուսինե Երնջակյանը որոշել են իրագործել երիտասարդ դերասանների՝ ավելի մեծ բեմում խաղալու ցանկությունը, իսկ ռեժիսոր Արշո Հարությունյանն օգնել է ներկայացումն ադապտացնել Կամերայինի բեմին:

Ներկայացումը հանդիսատեսի համար անսովոր է սկսվում. դերասանները բեմում են փոքրիկ երեխաների համար նախատեսված ծծակներով, ինչը խորհրդանշում է հայի ծնունդը: Հայերից մեկը սփյուռքում է ապրում, մյուսը՝ Հայաստանում: Նրանք մեծանում են, դպրոց գնում, շոշափվում է գաղթի, պատերազմի թեման, խոսվում է հայերի առավելությունների և թերությունների մասին, կա նաև Կամերային թատրոնին բնորոշ քաղաքական նուրբ հումորը. մի խոսքով՝ երկու երիտասարդը պատմում են հայ ժողովրդի պատմությունը մինչև մեր օրեր, իսկ ավարտը նոր սկիզբ է, քանի որ հույսը երբեք չի մեռնում:

«Սա իմ երրորդ բեմադրությունն է: Կարանտինի շրջանում այնպես ստացվեց, որ երկար ժամանակ ունեցանք մտորելու, ինչ-որ հարցերի պատասխաններ գտնելու համար ու ծնվեց այս ներկայացման գաղափարը: Մենք միշտ խոսում ենք տարբեր երկրների ու ազգերի մասին, մտածեցինք՝ իսկ մենք ինչպիսի՞ն ենք: Հանդիպեցի Սարգսի հետ ու որոշեցինք նման ներկայացում անել: Սարգիսն ուներ հայի մասին իր պատկերացումները, ես՝ իմ, ներկայացման մեջ արծարծվող պատմություններն իրական են: Որքան էլ նախկինում խաղացել էինք ներկայացումը, Կամերային թատրոնի հանդիսատեսն այլ էր: Սկզբում ոգևորություն կար, որը կարող էր խանգարել, բայց հանդիսատեսը մեզ հետ կոնտակտի մեջ մտավ, մեր շփումը ստացվեց»,- Tert.am Life-ի հետ զրույցում ասաց Դավիթը:

Սարգիսն էլ նկատեց, որ փորձել են առանց կեղծելու խոսել հայի թե՛ լավ, թե՛ վատ կողմերի մասին: «Ներկայացման մեջ ասում ենք՝ ինքներս մեզ չենք ճանաչում, իսկ հայրենասիրությունը ճանաչումից է սկսվում: Ինքներս մեզ ճանաչելու համար լավագույն միջոցը լավ ու վատ կողմերի գիտակցումն է: Պետք է վատ կողմերից դասեր քաղել, չկրկնել, վանել քեզնից: Եթե վատի մասին չխոսես, չիմանաս, չես կարող աշխատել դրա վրա,- ասաց նա և հավելեց, որ ցանկացել են ներկայացումը խաղալ նաև պատերազմի օրերին, ավարտը փոփոխությունների ենթարկել ու դարձնել ռազմակոչ,- Չկարողացանք խաղալ, որովհետև պատերազմի ընթացքն անընդհատ փոխվում էր, պատերազմի ավարտից հետո հասկացանք՝ ներկայացման վերջաբանն ինչպիսին պետք է լինի: Հիմա վերջաբանը դրական է, հույս է ներշնչում, պետք է ամուր հիմքերի վրա զրոյից սկսենք ամեն ինչ»:

Վերջում Դավիթը հայտնեց, որ մարտին Կամերայինի բեմում կլինի իր բեմադրությամբ ևս մեկ պրեմիերա: «Մի պատմություն սիրո մասին» բազմաժանր ներկայացման մեջ զբաղվածություն կունենան դերասան Մխիթար Ավետիսյանն ու դերասանուհի Էվա Խաչատրյանը:

Լուսանկարները՝ Գրիգոր Հովսեփյանի