Գրիլ յաժ. արևելյա՞ն, ֆրանսիակա՞ն, թե՞ խորհրդային քաղցրավենիք․ «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Գրիլ յաժ կոնֆետները շատերն են սիրում, հատկապես հետխորհրդային երկրներում, և դա պատահական չէ: Կարծիք կա, որ գրիլ յաժի պատմությունը զարգացել է ԽՍՀՄ-ում: Այնուամենայնիվ, այս կոնֆետի հայրենիքը, ինչպես և շատ այլ քաղցրավենիքների, Ֆրանսիան է։ Նույնիսկ «գրիլ յաժ» բառը ֆրանսերեն է, ինչը թարգմանաբար նշանակում է «տապակած»: Ճիշտ է, Արևելքի բնակիչները պնդում են, որ հենց նրանք են հորինել «տապակած ընկույզներով» այդ նրբաճաշակ քաղցրավենիքը, և դա ինչ-որ տեղ ճիշտ է, քանի որ այն որոշակիորեն սովորական հալվա է հիշեցնում: Նույնիսկ գոյություն ունի լեգենդ, որ գրիլ յաժ առաջին անգամ պատրաստել է «1000 ու 1 գիշերներ»-ի հերոսուհին՝ գեղեցկուհի Շահրիզադեն:

Այնուամենայնիվ, ստացվել է այնպես, որ գրիլ յաժը ժողովրդականություն է ստացել հենց Ֆրանսիայում, և այնտեղից էլ այդ քաղցրավենիքի բաղադրատոմսը տարածվել է այլ երկրներով, որտեղ տարբեր հրուշակագործներ սկսել են փորձեր կատարել և իրենց փոփոխությունները մտցնել գրիլ յաժի ավանդական բաղադրատոմսի մեջ: Նման կերպ հայտնվել են մրգերով, ընկուզեղենի տարբեր տեսակների խառնուրդով, համեմունքներով, մեղրով և շատ այլ բաղադրամասերով գրիլ յաժները: Ներկայումս կարելի է ցանկացած տեսակի գրիլ յաժ կոնֆետներ գնել, բայց գտնել այն կոնֆետը, որը միավորում է բարձր որակը, հիանալի համն ու մատչելի գինը, դեռ այնքան էլ հեշտ չէ: Գրիլ յաժը այսօր էլ համարվում է բավականին սիրված քաղցրավենիք:

Արտադրողները շարունակում են ուշադրություն դարձնել այդ կոնֆետներին և ստեղծել նորանոր տեսակներ: Եվ դա պատահական չէ, քանի որ այն դուր է գալիս ինչպես երեխաներին, այնպես էլ մեծահասակներին: Ֆրանսիացի հրուշակագործները չէին կարող ավելի լավ բան մտածել, քան ընկույզը տապակելը, ընդ որում, այդ գործընթացն ուղեկցվել է ընկույզը շաքարի մեջ թաթախելով: Չնայած, կրկին նշենք, որ այդ գաղափարը փոխառվել է Հեռավոր Արևել քում աշխատող հրուշակագործներից: Հարկ է նշել, որ այդ գաղափարը պարզապես կարելի է համարել հրաշալի, քանի որ իրականում ժամանակակից հրուշակագործները, այն օգտագործելով, ունակ են այնպիսի գերազանց տորթեր պատրաստել, որ կարելի է «մատները հետը ուտել»։

Բացի այդ, շատ ժամանակակից է գրիլ յաժի հիմքով թխվածքաբլիթներ պատրաստելը, հատկապես ժելեի հիմքով: Դա հիանալի գաղափար է, քանի որ այդ բոլոր թխվածքների հիմքը ամուր է լինում: Բացի այդ, նման կերպ ընկույզները չեն փշրվում և պահպանում են թխվածքի արտաքին տեսքը: Հայտնի է, որ հրուշակագործները գրիլ յաժը դասում են կարամելային տեսակի քաղցրավենիքի շարքին և բաժանում են երկու հիմնական տիպի. փափուկ գրիլ յաժ, որի մեջ մանրացված ընկույզները խառնված են մրգային մասսային, և պինդ գրիլ յաժ, որը պատրաստվում է հալեցված շաքարի մեջ ընկույզ խառնելով, ընդ որում, ընկույզը կարող է լինել ջարդած կամ ամբողջական։ Գրլ յաժում կարող են օգտագործվել արախիսը, մշկընկույզը, հունական ընկույզը, անտառային ընկույզը, քունջութի կամ կակաչի սերմերը և այլն։

Զանգվածին տալիս են անհրաժեշտ ձև, հովացնում և փաթեթավորում: Տապակած ընկույզների արտադրության մեջ կարևոր է ոչ միայն հումքի՝ ընկույզի որակը, այլ նաև շաքարի որակը և զանգվածը: Հալված վիճակում այն պետք է լինի թափանցիկ, առանց պղտորման նշանների, բարձր ջերմաստիճանի ազդեցության ժամանակը պետք է նվազագույնի հասցվի, հակառակ դեպքում զանգվածում կուտակվում են խորը տրոհման մնացորդներ, ինչը ազդում է քաղցրավենիքի որակի վրա: Գրիլ յաժը կտրելը սովորաբար արվում է ձեռքով, որը ինչ-որ չափով բարդացնում է գործը, քանի որ ամենալավ և «համեղ» գրիլ յաժը ամենաբարակն է, իսկ ձեռքի աշխատանքի ընթացքում բավականին դժվար է հասնել նման անհրաժեշտ նրբության:

Կամո Խաչիկյան

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում