Միաբևե՞ռ, թե՞ բազմաբևեռ աշխարհ. Արայիկ Պարոնյան

Լենինյան ԽՍՀՄ-ի փլուզումով և ելցինյան Ռուսաստանի նահանջով` ԱՄՆ-ն առավելություն ստացավ սառը պատերազմում և սկսեց ձևավորել միաբևեռ աշխարհ՝ իր միանձնյա լիդերությամբ։ Նրա այդ պլանները, սակայն, սկսեցին ձախողվել՝ Ռուսաստանում Պուտինի իշխանության գալով, ով նախ կանգնեցրեց Ռուսաստանի նահանջը, ապա մի քանի ուղղություններով անցավ հակահարձակման:

ԱՄՆ-ն իր ձևավորվող միաբևեռ աշխարհի պայքարը տեղափոխեց հետխորհրդային հանրապետություններ, որտեղ էլ իրականացրեց գունավոր հեղափոխություններ և Ռուսաստանին դուրս մղեց այդ տարածքներից (Վրաստան, Ուկրաինա), հետագայում այնտեղ, ՆԱՏՕ-ի անվան տակ, ամերիկյան զորքեր տեղակայելու համար և ավարտին հասցնելու «Անակոնդայի օղակ» օպերացիան, որը նպատակ ունի շրջապատել Ռուսաստանն այդ զորքերով և կազմաքանդել:

Բայդենի իշխանության գալով՝ ԱՄՆ-Ռուսաստան հակամարտությունը թևակոխեց նոր ագրեսիվ փուլ․

• ԱՄՆ-ն Ռուսաստանի դեմ պայքարում ակտիվացրեց հակառուսական հիստերիան հետխորհրդային հանրապետություններում, որը զգացվեց նաև Հայաստանում՝ արևմուտքի գործակալների հակառուսական ելույթներով, Վրաստանում՝ Գրիբոյեդովի արձանը պղծելով, իսկ Ուկրաինայում՝ ռուս-ուկրաինական պատերազմի հրահրումով՝ հաշվի առնելով Դոնբասում տեղի ունեցող մարտական գործողությունները:

• Կեղծելով պատմությունը՝ փորձ է անում ազդել համաշխարհային կարծիքի վրա և Ռուսաստանը ներկայացնել որպես ագրեսոր, համաշխարհային պատերազմներ հրահրող ու սանձազերծող պետություն: Այդ նպատակով էլ՝ ԱՄՆ-ում պրոֆեսոր, պատմաբան Շոն ՄաքՄիքինի կողմից տպագրվել է «Ստալինի պատերազմը» վերնագրով գիրք (այն վաճառքի է հանվել ապրիլի 20-ին՝ Հիտլերի ծննդյան օրը, ինչը պատահականություն չէ): Այս գրքում, կեղծելով պատմությունն, ինչպես նաև անտեսելով հիտլերյան նացիզմի կողմից մարդկության դեմ գործած ոճրագործությունները (համակենտրոնացման ճամբարներ, գազային կամերաներ, հրեաների հոլոքոստ), փորձ է արվում հերոսացնել նացիստական Գերմանիային և երկրորդ համաշխարհայինում հաղթանակած ԽՍՀՄ-ն ներկայացնել որպես չարիքի կայսրություն, ինչպես նաև մեղադրել Ռուզվելտին և Չերչիլին՝ Ստալինի հետ, ընդդեմ Հիտլերի, կոալիցիա կազմելու գործում: Նպատակն ակնհայտ է՝ զրկել Ռուսաստանին աշխարհաքաղաքական տերություն լինելու և նոր աշխարհակարգում տեղ ունենալու պատմական և բարոյական իրավունքից:

Նշեմ նաև, որ նույն ՄաքՄիքինը երկար տարիներ ապրել է Թուրքիայում և դասավանդել Անկարայի համալսարաններից մեկում, ուստի չի բացառվում, որ այստեղ կարող է լինել թուրքական հետք:

Ուշադրության է արժանի նաև ԱՄՆ-Չինաստան սաստկացող փոխհրաձգությունը: Բայդենը մեղադրեց Չինաստանին՝ ույղուրների դեմ գործած ցեղասպանության մեջ, ինչպես նաև մեղադրեց Սի Ցինպինին՝ բռնակալ լինելու մեջ՝ ուղիղ տեքստով ազդարարելով, որ Չինաստանը սպառնալիք է հանդիսանում ԱՄՆ-ի կողմից միանձնյա հսկողությամբ միաբևեռ աշխարհի վերականգնման գործի համար:

ԱՄՆ-ի կողմից քայլեր են արվում Հեռավոր Արևելքում հակաչինական կուալիցիա ձևավորելու և այնտեղ միջին հեռավորության հրթիռներ տեղակայելու ուղղությամբ: Դրան հետևեց ԱՄՆ-Չինաստան փոխադարձ պատժամիջոցների կիրառումը, ինչպես նաև կայացավ Չինաստանի ԱԳՆ-ի այցը Թեհրան, որտեղ կնքվեց Իրան-Չինաստան քաղաքական, ռազմավարական և տնտեսական համագործակցության պայմանագիր, որով Չինաստանը պարտավորվել է ԱՄՆ-ի կողմից պատժամիջոցների տակ տնքող Իրանում առաջիկա 25 տարվա ընթացքում կատարել 400 միլիարդ դոլլարի ներդրում, ընդ որում, ազգային արժույթի թվային Յուանի տեսքով, իսկ, ահա, ՌԴ ԱԳՆ Լավրովի՝ Պեկինում արած հայտարարությունը, որով Լավրովը ԱՄՆ-ին մեղադրեց միանձնյա նոր աշխարհակարգ ձևավորելու և ուրիշներին իրենց ամերիկյան ձևով դեմոկրատիան պարտադրելու փորձի մեջ, ապացույց է այն բանի, որ ԱՄՆ-ի կողմից նոր՝ միաբևեռ աշխարհակարգի կառուցմանը հակակշիռ ձևավորվում է նոր բևեռ՝ Ռուսաստան-Չինաստան-Իրան դաշինքով: