Խորհրդարանական նոր իրականության պատկերը. իշխանությունների անդեմությունն ու ընդդիմության խնդիրները. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է

Օգոստոսի 2-ին կգումարվի նորընտիր խորհրդարանի անդրանիկ նիստը։ Տրամաբանորեն խորհրդարանի աշխատանքը մեծապես կարևորվում է, քանի որ ապրում ենք խորհրդարանական կառավարման ձև ունեցող երկրում։ Սակայն Փաշինյանի իշխանության պարագայում խորհրդարանի աշխատանքը, ավելի կոնկրետ՝ խորհրդարանական մեծամասնության գործունեությունը առավելապես ձևական բնույթ է կրում։

Ըստ էության, Փաշինյանի ստվերի ներքո մեծ թվով մարդիկ ԱԺ-ում են հայտնվել, որոնք աչքի չեն ընկել իրենց քաղաքական ու հանրային գործունեությամբ, իսկ շատ դեպքերում էլ հասարակության համար անհայտ դեմքեր են՝ այն էլ կասկածելի արժանիքներով։ Այս երևույթը հատկապես դիպուկ բնութագրել էր հենց քայլականներից մեկը՝ խոսելով ուսապարկերի մասին։ Հասկանալի է, որ Փաշինյանին ձեռնտու է, որ քաղաքական (ու ոչ միայն քաղաքական) առումով դիմազուրկ մարդիկ տեղ զբաղեցնեն իր թիմում, այդ թվում՝ խորհրդարանում։ Այսինքն, անիմաստ է ակնկալել, որ իշխանական պատգամավորները կարող են որևէ ինքնուրույն քայլ ձեռնարկել կամ նախաձեռնությամբ հանդես գալ։

Նրանք ընդամենը կատարելու են կառավարության, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Փաշինյանի ցանկությունները դակելու կամ, այսպես ասած, «կոճակ սեղմելու» իրենց առաքելությունը։ Այդ դեպքում ԱԺ-ում ինչից են խոսելու իշխանական պատգամավորները, չէ՞ որ ընդհանրապես ասելիք էլ չպիտի ունենան, քանի որ ձախողել են իրենց առաքելությունը, հայ ժողովրդին առաջնորդել դեպի կապիտուլ յացիա և մեր երկրի սուվերենությունը արտաքին ուժերի ձեռքին սարքել մանրադրամ։

Ըստ երևույթին, ինչպես ընտրարշավի ընթացքում, այնպես էլ ընտրություններից հետո իշխանությունները փորձելու են տարանջատում անցկացնել հանրության շրջանում՝ սևերի ու սպիտակների, հների ու նորերի միջև։ Ըստ այդմ, իշխանությունների ոճի մեջ է մտնում նաև ընդդիմության նկատմամբ ատելության գեներացումը։ Սակայն եթե այս քարոզչական ռազմավարությունը մի քանի անգամ ստացվեց, ապա դա չի նշանակում, որ ամեն անգամ ստացվելու է։ Մեր հանրությունը չի կարող հավերժ կույր մնալ, մարդկանց աչքերը քիչ-քիչ բացվում են, և շուտով նրանք սկսելու են զանազանել, թե իրականում ինչ է տեղի ունենում մեր երկրում։ Բացի այդ, արդեն չափազանց անլուրջ է դառնում Հայաստանին օրեցօր ավելի ու ավելի սպառնացող վտանգի պարագայում ամեն անգամ խոսել «նախկինների» մասին։ Բայց եթե իշխանական հատվածի քաղաքականության մասով խորհրդարանում էական փոփոխությունն ակնկալել պետք չէ, այլ է իրավիճակը ԱԺ-ի ընդդիմադիր հատվածում։

Մենք ունենք բավականին ամուր, ինտելեկտուալ բարձր որակներ ունեցող պատգամավորներով, հստակ քաղաքական տեսլականով ընդդիմություն։ Թերևս նաև իշխանություններն են հասկանում, որ գործ ունեն մի ընդդիմության հետ, որն ավելի արմատական է տրամադրված ազգային շահերին վերաբերող, այդ թվում՝ պատուհաս դարձած իշխանություններից օր առաջ ազատվելու հարցերում։ Իշխանություններն ամեն րոպե լինելու են ընդդիմության աչալուրջ հսկողության ներքո։ Միևնույն ժամանակ, պետք է հաշվի առնենք, որ նորընտիր ԱԺ-ում ներկայացված ուժերը՝ «Հայաստան» և «Պատիվ ունեմ» դաշինքները, նաև իշխանությունների դեմ փողոցային պայքարի փորձ ունեն։ Եվ երբ պետության և հանրության շահերն առաջ մղելու հարցում իշխանությունների անկարողությունը, ինչն ակնհայտ երևում է ամենօրյա ռեժիմով, հասնի կամ հասցնի ծայրահեղ վիճակի, ապա բացառված չէ, որ Ազգային ժողովում ներկայացված ընդդիմությունը խորհրդարանական հարթակն օգտագործելու հետ մեկտեղ կրկին անցնի փողոցային պայքարի։

Իսկ այս հարցում կարող է լայն դաշտ բացվել իրական արտախորհրդարանական ընդդիմության հետ համագործակցության տեսանկյունից։ Սակայն պետք է նկատի ունենալ, որ ընդդիմության պայքարին խոչընդոտելու համար կարող են ակտիվանալ նաև իրենց արտախորհրդարանական ընդդիմություն հռչակած այն ուժերը, որոնք ներդրված են իշխանությունների կողմից և արտահերթ ընտրություններին մասնակցում էին միայն նրա համար, որ իրական ընդդիմությունից ձայներ փախցնեն։ Իսկ հիմա էլ այդ ուժերը ամեն առիթով վազում են կառավարություն՝ Փաշինյանի հետ հանդիպումներ ունենալու։ Մյուս կողմից էլ՝ առաջ է գալիս խորհրդարանում ներկայացված երկու ընդդիմադիր ուժերի միասնականության հարցը։

Ճիշտ է՝ տարբեր թիմեր են, տարբեր հարցերում կարող են տարակարծություններ լինել, սակայն սկզբունքային հարցերում շատ կարևոր է միասնականությունը, այդ թվում՝ խորհրդարանական որոշակի պաշտոնների առաջադրման հարցում։ Կանխատեսելի է, որ իշխանությունները տարբեր կերպերով փորձելու են ընդդիմության շրջանում տարակարծության «ցեց» գցել (դա հիմա էլ ակնհայտ զգացվում է), սակայն դրան տուրք տալն անթույլատրելի է, հակառակը՝ ավելի մեծ ուժով պետք է միասնականորեն պայքարել պարտված, հազարավոր զոհերի պատճառ դարձած, Արցախի 75 տոկոսը կորցրած և նոր զիջումների պատրաստ իշխանությունների դեմ։

ԱՐԹՈՒՐ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում