Ոչ բոլոր ռուսական ԶԼՄ-ներն են հակառուսական լույսի ներքո ներկայացնում շարժումը. Ա. Մանուչարյան

Վերջին մեկ շաբաթվա շարժման ձևի, բովանդակության, դրա արձագանքների և այլ հարցերի շուրջ Past.am-ը զրուցեց Ղարաբաղ կոմիտեի անդամ Աշոտ Մանուչարյանի հետ:

-Ինչո՞ւ են ռուսական լրատվամիջոցները հակառուսական լույսի ներքո ներկայացնում էլեկտրաէներգիայի սակագնի թանկացման դեմ սկսած պայքարի գործողությունները:

-Դա միանշանակ վիճակ չէ ռուսական լրատվամիջոցներում: Կան այդպիսինները, որոնց մասին դուք նշում եք, կան նաև այլ տեսակետներ, պետական համակարգի արտահայտած մտքեր և այլն: Ռուսական պետությունն ու հասարակությունը շատ բարդ և անցումային վիճակում է: Կան ուժեր, որոնք պայքարում են այնպիսի աշխարհի համար, ինչպիսի աշխարհի համար պայքարում ենք նաև մենք, իսկ կան ուժեր, որոնք պայքարում են որպեսզի այն վիճակը, որում նաև մենք ենք, իրենց մոտ էլ պահպանվի:

Այդ բոլոր իրարամերժ և իրար դեմ պայքարող համակարգերը, որոնք թե՛ հայկական են և թե՛ ռուսական, սակայն, իրականում ծառայում են օտարին, իրականում գոյություն ունեն, և այդ ամենի պարագայում էլ մեր ժողովուրդները փորձում են կերտել իրենց ապագան:

-Կմանրամասնե՞ք՝ ինչ համակարգի մասին եք խոսում:

-Արդեն հարյուրամյակներ է՝ գոյություն ունի մի փիլիսոփայություն, ըստ որի՝ մարդն աշխարհ է գալիս, որպեսզի հարստություն կուտակի, հաճույքներ ստանա և հասնի իշխանության: Այդ նպատակի համար նա որևէ բանի առաջ պետք է կանգ չառնի: Մենք վերջին տասնամյակներում նվիրված ծառայել ենք այդ կարգին, սակայն հիմա հասել ենք մերժողականության: Միշտ եղել են մարդիկ, ովքեր դա չեն ընդունել, իսկ հիմա այդ մերժողականությունը կրում է ավելի ամբողջական բնույթ:

-Իսկ այսօրվա շարժումը քաղաքակա՞ն է, թե՞ քաղաքացիական:

-Ես հույս ունեմ, որ մարդկային է, որովհետև շատ անգամ տեսնում եմ այդ ծռության դրսևորումներ, որոնք հայ մարդու բնույթի ֆունդամենտալ սկզբունքներ են: Դրա դրսևորումները կարող են շատ ժամանակակից լինել՝ չհիշեցնող էպոսային դրույթները: Բայց ոչ ոք չի ասել, որ ժամանակների փոփոխությունը չպիտի բերի ձևերի փոփոխության: Ըստ էության՝ հիմքում ծռությունն է, և դա է կատարվող գործընթացի հիմնական էությունը:

Մնացած առումով հազար ու մի գործընթացներ կան: Այդտեղ տարբեր մարդկային դրսևորումներ են առկա. մեկը փորձում է էս մի բանը պոկել, էն անել, բայց դա չէ գործընթացի բովանդակությունը, այլ՝ ծռությունը, որը դրսևորվում է որպես մարդկային ապագան կերտելու կարևորագույն գործոն:

-Ինչպիսի՞ հանգուցալուծում եք տեսնում:

-Կարևոր չէ՝ ինչ ձև կստանա հանգուցալուծումը: Ես գիտեմ, որ դուք ձևն եք հարցնում. էս կգնա, էն կանի, էսպիսի վիճակի կհասնենք… Խնդիրը էության մեջ է, որը մտնում է կյանք: Եթե այս անգամ ամբողջությամբ շատ բան չստացվի, կարևորն այն է, որ մարդկանց հոգիներում մտել է մի նոր որակ, որը կբերի հաղթանակի:

Լևոն Փանոսյան