Աշխարհի խոշորների մեջ՝ յոթերորոդը, ամենաշատ վաճառվողների մեջ՝ չորրորդը․ «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Grupo Modelo անունը ոչինչ չի ասում հայաստանցի գարեջրի սիրահարին։ Դե, ոչ միայն նրանց: Սակայն Corona Extra անունը հայտնի է գրեթե բոլորին։ Բանն այն է, որ դա այդ ընկերության ամենահայտնի ապրանքանիշն է։ Նշենք, որ այդ մեքսիկական գարեջրի հիմնական շուկան երկար տարիներ եղել է միայն Միացյալ Նահանգները: Grupo Modelo ընկերության պատմությունը սկսվել է 1925 թվականին Մեխիկոյում։ Քաղաքի համարյա հենց կենտրոնում բացվել է նրա առաջին գործարանը, և այնտեղ արտադրված գարեջրի առաջին ապրանքանիշը եղել է հենց Corona-ն։

Grupo Modelo-ն իր գոյության առաջին իսկ օրերից վարել է ագրեսիվ գովազդային քաղաքականություն։ Արդյունքում արտադրության սկզբից արդեն երկու տարի անց վաճառվել է մոտ 8 մլն շիշ գարեջուր։ 1930 թվականից ընկերությունն սկսել է արտադրել իր երկրորդ դասական գարեջուրը, որն էլ, ի վերջո, դարձել է լեգենդար Negra Modelo-ն: Այնուամենայնիվ, իրական հաջողության ընկերությունն սկսել է հասնել 1933 թվականից հետո, երբ ԱՄՆ-ում չոր օրենքի արգելքը չեղյալ է հայտարարվել: Grupo Modelo-ի առաջ բացվել է գրեթե անսահմանափակ իրացման շուկա: Corona-ն սկսել են առաքել հարավային նահանգներ, որտեղ այն արագորեն վաճառվել է: Մի քանի գարեջրի գործարան գնելուց հետո Modelo-ն 30-ականների կեսերին դարձել է Մեքսիկայի գարեջրի ամենամեծ արտադրողը:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Modelo-ն, ի տարբերություն այլ ընկերությունների, չի ձգտել մուտք գործել եվրոպական շուկա։ Փոխարենն ընկերությունը կենտրոնացել է ազգային շուկայում իր դիրքերի ամրապնդման վրա։ Արդյունքում, երբ եվրոպական գարեջրի գործարանները 50-ականների սկզբին վերականգնել են իրենց դիրքերը, մեքսիկական ընկերությունների մեծ մասը չի կարողացել վերադառնալ հայրենի շուկա, քանի որ Մեքսիկայի յուրաքանչյուր խանութում կարելի էր տեսնել Corona Extra և Grupo Modelo և այլ տեսակների գարեջուր: Լայնածավալ և ագրեսիվ գովազդային արշավները միայն ամրապնդել են այդ արտադրողի դիրքերը։ 60-ականների կեսերին Մեքսիկայում գարեջրի շուկան ներկայացվում էր Modelo գարեջրով և «այլ գարեջուրներ»-ով: Ահա, թե ինչպես էր ներկայանում իրավիճակը սպառողի աչքին։ Միևնույն ժամանակ, ընկերությունը անընդհատ գնում էր մրցակիցների գործարանները Գվադալախարայում, Տորեոնեում և այլ քաղաքներում, ինչպես նաև կառուցում էր իր սեփական գործարանները։

Ի դեպ, հենց Modelo-ն է 80-ականների սկզբին կառուցել այն ժամանակվա աշխարհի ամենամեծ գարեջրի գործարանը, որի արտադրողունակությունը եղել է տարեկան 1 միլիարդ լիտր գարեջուր։ 1979 թվականից Corona-ն սկսել է նվաճել ամերիկյան շուկան, ինչը գրավել է AnheuserBusch կորպորացիայի ուշադրությունը, որն էլ, ի վերջո, ձեռք է բերել Modelo-ի բաժնետոմսերի 50 տոկոսը: 2012 թվականին Anheuser-Busch ընկերությունը գնել է բաժնետոմսերի մնացած 50 տոկոսը՝ լիովին վերահսկողություն սահմանելով աշխարհի յոթերորդ ամենամեծ գարեջրի գործարանի վրա։ Իսկ այդ ընկերության ամենահայտնի ապրանքանիշը չորրորդն է աշխարհում որպես ամենաշատ վաճառվող գարեջուր (Becks, Stella Artois և Budweiser-ից հետո)։

ԿԱՄՈ ԽԱՉԻԿՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում