Մահացել է պատմաբան Ստանիսլավ Լակոբան

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին

Հայտնի աբխազ պատմաբան, գրող, հասարակական և քաղաքական գործիչ, պատմական գիտությունների դոկտոր, Աբխազիայի պետական ​​համալսարանի պրոֆեսոր, Աբխազիայի աշխարհագրության ինստիտուտի (ABIGI) գլխավոր գիտաշխատող, Դ.Ի. Գուլիայի անվան պետական ​​մրցանակի դափնեկիր և Աբխազիայի Հանրապետության վաստակավոր գիտնական Ստանիսլավ Լակոբան ողբերգականորեն մահացել է 72 տարեկան հասակում, հաղորդում է Apsnypress-ը։

Ստանիսլավ Զոսիմովիչ Լակոբան ծնվել է 1953 թվականի փետրվարի 23-ին Սուխումում։ Ավարտել է Ա.Մ. Գորկու անվան Սուխումի պետական ​​մանկավարժական ինստիտուտի պատմության և բանասիրության ֆակուլտետը (1976)։ Ավարտելուց հետո աշխատել է որպես «Խորհրդային Աբխազիա» թերթի թղթակից (1976-1978) և որպես Աբխազիայի պատմական և մշակութային հուշարձանների պաշտպանության ընկերության գիտական ​​քարտուղար։

1980 թվականից նա գիտաշխատող էր, իսկ 1989 թվականից՝ Դ. Ի. Գուլիայի անվան Աբխազական լեզվի, գրականության և պատմության ինստիտուտի պատմության բաժնի վարիչ։ 1991-ից 1996 թվականներին նա եղել է Աբխազիայի Հանրապետության խորհրդարանի՝ Գերագույն խորհրդի անդամ, 1993-ից 1994 թվականներին՝ Աբխազիայի Գերագույն խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ, 1994-ից 1996 թվականներին՝ խորհրդարանի առաջին փոխխոսնակ։ Ս. Լակոբան Վլադիսլավ Արձինբայի ամենամտերիմ մարդկանցից մեկն է։ Լակոբան ակտիվորեն մասնակցել է ՄԱԿ-ի հովանու ներքո և Ռուսաստանի միջնորդությամբ վրաց-աբխազական հակամարտության կարգավորման Ժնևի գործընթացին։

2004 թվականի նախագահական ընտրությունների առաջին փուլում նա Սերգեյ Բաղապշի հետ միասին առաջադրվել է Աբխազիայի փոխնախագահի պաշտոնի համար։ Նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում, ներքին աբխազական համաձայնության շահերից ելնելով, նա իր տեղը որպես փոխնախագահի թեկնածու զիջել է Ռաուլ Խաջիմբային։ 2005 թվականից մինչև 2009 թվականի օգոստոսի 18-ը, և 2011 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2013 թվականի հոկտեմբերը Լակոբան զբաղեցրել է Աբխազիայի Հանրապետության Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը։ Նա Աբխազիայի և Կովկասի ժողովուրդների պատմության, քաղաքականության և մշակույթի վերաբերյալ ավելի քան 100 գրքերի, մենագրությունների, դասագրքերի, հոդվածների, ակնարկների և ակնարկների հեղինակ է։

2000 և 2004 թվականներին նա եղել է Հոկայդոյի համալսարանի (Ճապոնիա) Սլավոնական ուսումնասիրությունների կենտրոնում հրավիրված պրոֆեսոր և դասախոսություններ է կարդացել Տոկիոյի Հոսեյ համալսարանում։ Ճապոնիայում նա հրատարակել է երկու գիրք ռուսերենով՝ «Աբխազիա՝ դե ֆակտո, թե՞ Վրաստան՝ դե յուրե։ Աբխազիայում ռուսական քաղաքականության մասին հետխորհրդային շրջանում։ 1991-2000 թվականներ» և «Աբխազիան երկու կայսրություններից հետո։ 19-21-րդ դարեր»։ Նա մասնակցել է Աբխազիայի քաղաքական պատմությանը և մշակույթին նվիրված բազմաթիվ միջազգային և տարածաշրջանային կոնֆերանսների։

Լակոբան «Աբխազիայի պատմություն» դասագրքի գլխավոր խմբագիրն է, որը հրատարակվել է Սուխումում 1991 թվականին և վերահրատարակվել Գուդաուտայում 1993 թվականին։ 2006 և 2015 թվականներին նա ակադեմիկոս Օ. Բգաժբայի հետ համահեղինակել է 10-11-րդ դասարանների համար նախատեսված «Աբխազիայի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» դասագիրքը։ Լակոբայի ամենահայտնի գրքերն ու մենագրություններն են՝ «Աբխազիայի զինյալները 1905-1907 թվականների հեղափոխության մեջ» (Սուխումի, 1984), «Սուխում-Կալեում օրերը թևավոր էին։ Պատմամշակութային ակնարկներ» (Սուխումի, 1988), «Աբխազիայի քաղաքական պատմության ակնարկներ» (Սուխումի, 1990), «Վրաստանի հարյուրամյա պատերազմը Աբխազիայի դեմ» (Գագրա, 1993), «Պատասխան Թբիլիսիի պատմաբաններին» (Սուխումի, 2001)։ «Աբխազական արխիվ» (Մոսկվա, 2002թ.); պատմությանը նվիրված մի քանի բաժիններ գրքում՝ «Աբխազները»։ Խմբ.՝ Ջ. Հյուիթ (Լոնդոն; Նյու Յորք՞, 1999թ.); պատմությանը նվիրված բաժիններ «Աբխազներ» մենագրությունում (Մոսկվա՞, 2012թ.); «Մեծ տեռորը Աբխազիայում. 1937-1938թթ.» (Եվրոպայի խորհուրդ, 2017թ.) և այլն։

Հետևեք մեզ՝ այստեղ