Հայտնի մարդիկ, որոնց համարում էին ապաշնորհ

Ներկայացնում ենք ուշագրավ փաստեր, որոնք ապացուցում են, որ  ստեղծագործ մարդուն  ոչինչ չի կարող ստիպել

  Ֆյոդր Շալյապին:  Ֆյոդր Շալյապինը և Ալեկսեյ Պեշկովը ուսանողական տարներին նյութական միջոցներ փնտրելու համար որոշեցին անցնել աշխատանքի երգչախմբում, հետագայում փորձեցին իրենց ուժերը լրագրության ոլորտում: Իրավիճակի պարադոքսը կայանում էր նրանում, որ Պեշկովին ընդունեցին երգչախումբ, սակայն լրագրության ասպարեզում նա մերժվեց: Հակառակ պատկերն էր Շալյապինի մոտ, նա օժտված էր գրական տաղանդով, սակայն երգչախմբում չնկատեցին նրա երաժշտական տաղանդը: Բարեբախտաբար կյանքը ամեն բան դասավորեց իր տեղերում և հետագայում աշխարհը ձեռք բերեց մեծ գրողի` Գորկիին և երաժիշտ` Շալյապինին:  

Միխաիլ Վրուբյել: Կոնստանտին Կորովինի հիշողություններում  նկարագրված է հետաքրքիր մի դեպք. «Մի օր՝ 1884 թվականի ամռանը, Կորովինը և Վրյուբելը երբ ճաշում էին կիևյան  ռեստորաններից մեկում, հաշիվը գումարով փակելու փոխարեն Վրյուբելը առաջարկեց  ռեստորանի սեփականատիրոջը ջրաներկ: Սեփականատերը մեծ սկանդալ բարձրացրեց: 2 օր հետո Վրյուբելը բերեց գումարը և հետ ստացավ «Արևելյան հեքիաթի էտյուդը»: Մեկ դար է, ինչ նկարը զարդարում է Ռուսական թանգարանի հավաքածուն:  

Ալֆոնս Մուխա:  «Տաղանդի բացարձակ բացակայություն» ահա այսպիսի կարծիք է հայտնել  պրոֆեսոր Լգոտը նկարիչ Ալֆոնս Մարիա Մուխի վերաբերյալ, ով ցանկություն ուներ ընդունվել Փարիզի գեղարվեստի ակադեմիա: Հարգարժան պրոֆեսորը չէր էլ պատկերացնի, որ քննությունները ձախողածը մի քանի տարի անց կդառնա Արտ-Նուվո ոճի կոնան:  

Ֆաինա Ռանևսկայա:  1992  թվականին Ֆաինան «Who is who» անգլիական հանրագիտարանի խմբագրական խորհրդի կողմից ճանաչվեց 20-րդ դարի 20 ականավոր դերասանուհիներից մեկը: Այնինչ մոսկովյան թատրոններից մեկում աշխատանքի ընդունվելու ժամանակ ռեժիսորի կողմից արժանացել էր «կատարյալ միջակություն» պիտակին:  

Ուոլտ Դիսնեյ:  Միկկի Մաուսի «հայրիկը» և Սպիտակաձյունիկը, հոլիվուդյան կինոստուդիաների հիմնադիրներից, հարյուրից ավելի աշխարհահռչակ անիմացիոն կերպարների հեղինակ Դիսնեյը միշտ չէ, որ եղել է հաջողակ: Իր կարիերայի սկզբում նա հրատարակչություններից մեկում որպես ծաղրանկարիչ է ընդունվում աշխատանքի, սակայն շուտով հեռացվում է՝ «նկարել չկարողանալու և երևակայության բացակայության» համար:  

Սթիվեն Սպիլբերգ:  Հայտնի ռեժիսորը չըդունվեց կինոֆակուլտետ՝ «անտաղանդ» լինելու պատճառով: Սակայն Սպիլբերգը չհանձնվեց: «Universal»-ում ցուցադրեց 20 րոպե տևողությամբ կարճամետրաժ «Emblin» ֆիլմը: Ընկերության ղեկավարությունն  անմիջապես պայմանագիր կնքեց երիտասարդ տաղանդի հետ:  

Ալբերտ Էյնշտեյն: Նոբելյան մրցանակակիր Ալբերտ Էյնշտեյնը մինչև 4 տարեկանն ընդհանրապես չի խոսել, իսկ դպրոցում նրա համար ամենադժվար առարկան ֆիզիկան էր: Չնայած ընդունելության քննություններին ստացած ցածր գնահատականներին և  ուսուցչի այն եզրահանգման, իբր «նրանից ոչինչ դուրս չի գա», Էյնշտեյնը շարունակում էր հավատալ իր «ֆիզիկական» բացառիկությանը: Ինչպես Էյնշտեյնն է ասել, հարաբերականության տեսությունը ողջ աշխարհում ունակ էին հասկանալ ընդամենը 10 մարդ:  

Ջուզեպպե Վերդի:  1832  թվականին Միլանի կոնսերվատորիա հայտնվեց շատերին անծանոթ երիտասարդ կոմպոզիտորը, ով համոզում էր տնօրենին լսել իր  գործերը: Տնօրենը լսելուց հետո ասաց. «Մի կողմ թողեք կոնսերվատորիա ընդունվելու գաղափարը:  Եթե դուք այդքան մեծ ցանկություն ունեք զբաղվել երաժշտությամբ, քաղաքային երաժիշտների շրջանակներում փնտրեք մասնավոր ուսուցչի»: Տասնյակ տարիներ անց Միլանի կոնսերվատորիան  պայքարում էր՝ Ջուզեպպե Վերդիի անվամբ կոչվելու իրավունքը ստանալու համար:  

Լյուդվիգ վան Բեթհովեն: Բեթհովենն իր երաժշտության  ուսուցչի կողմից դպրոցական տարիներին արժանացել է «անհույս երաժիշտ» պիտակին:

  Սերգեյ Պրոկոֆև: Քանի որ կար վախ, որ կձախողվի ողջ նվագախմբի և «Ռոմեո և Ջյուլետ» բալետի խմբի ելույթը, որոշեցին չեղյալ հայտարարել այն: Պրոկոֆևի ստեղծած  երաժշտությունը չափազանց բարդ էր և անհասկանալի՝ նույնիսկ պարային խմբի համար: «Չկա ավելի տխուր պատմություն, քան բալետում Պրոկոֆևի երաժշտությունը»: Ահա այսպիսին էր գործընկերների կարծիքը:  

Դմիտրի Մենդելեև: Մենդելեևը ձախողեց քիմիայի քննությունները Պետերբուրգի համալսարանում և ավելի լավ պատրաստվելով՝ ընդունվեց մանկավարժական համալսարան: Քիմիկոսն ու բազմակողմ գիտնականը 1869թ. բացահայտեց քիմիական տարրերի պարբերականության օրենքը:

Աղբյուրը՝ Yerevan.today.am