23, 21, 13 տարի. Դուբայում հնդիկ գործարարին սպանած և $1,7 մլն.-ի ադամանդ հափշտակած 3 հայերը դատապարտվեցին

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում դատավոր Արշակ Վարդանյանը հրապարակեց առանձնապես խոշոր չափերի ադամանդներ հափշտակելու նպատակով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում Հնդկաստանի քաղաքացու սպանության գործով կայացրած դատավճիռը՝ Հայաստանի Հանրապետության երեք քաղաքացիների վերաբերյալ:

Ըստ մեղադրանքի՝ 35-ամյա Հովհաննես Մելքոնյանը ստեղծել է կազմակերպված կայուն հանցավոր խումբ, որի կազմում ընդգրկել է իր հորեղբորորդի, 24-ամյա Խոսրով Մելքոնյանին և նրա ընկերոջը՝ 26-ամյա Սեմյոն Եդիգարյանին:

Նրանց երեքին էլ մեղադրանք է առաջադրվել մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից շահադիտական դրդումներով ու ավազակությամբ զուգորդված սպանության՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով, կազմակերպված խմբի կողմից առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու նպատակով կատարված ավազակության՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, և կազմակերպված խմբի կողմից կատարված մաքսանենգության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215 հոդվածի 4-րդ մասով:

Ըստ մեղադրանքի՝ Հովհաննես Մելքոնյանը հաճախակի մեկնել է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաք, զբաղվել է ադամանդների առուվաճառքով ու այդ հողի վրա գործնական հարաբերություններ է ունեցել ադամանդների վաճառքով զբաղվող «Color Source for Gold and Diamonds Company» ընկերության աշխատակից, Հնդկաստանի քաղաքացի Վաիիհավ Դհոնդիբա Սալոնկիի հետ:

2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Հովհաննես Մելքոնյանը հերթական անգամ մեկնել է Դուբայ ու մտադրվել է  ավազակային հարձակում գործել Հնդկաստանի քաղաքացի Սալոնկիի նկատմամբ, նրան սպանել, նրա մոտ եղած ադամանդները հափշտակել ու մաքսանենգությամբ տեղափոխել Հայաստան:

Առաջադրված մեղադրանքի համաձայն՝ Հովհաննես Մելքոնյանը կազմակերպված խմբում ներգրավված Խոսրովին ու Սեմյոնին պարզաբանել է հանցագործության կատարման մեխանիզմը, կատարել է դերաբաշխում:

Խմբի անդամներ Խոսրովի և Սեմյոնի՝ Դուբայ մեկնելու ծախսերը հոգացել է Հովհաննեսը:

Դուբայում Հովհաննեսն ու Խոսրովը, ըստ մեղադրանքի, հանդիպել են Սալոնկիին, հանցագործության կատարման օրվա համար պատվիրել են ադամանդների հնարավորինս մեծ խմբաքանակ:

Պայմանավորվել են, որ 2014 թվականի հունվարի 22-ի երեկոյան իրենք կներկայանան անհրաժեշտ գումարով ու կգնեն ադամանդները:

Հանցագործության օրը, ժամը 20-ն անց 15-ին Հովհաննեսն ու Սեմյոնը, ըստ մեղադրանքի, նախապես մշակված ծրագրի համաձայն, պատվիրած ադամանդները ոչ թե գնելու, այլ հափշտակելու դիտավորությամբ հանդիպման վայրում հարձակվել են Սալոնկիի վրա: Նրանք բռունցքներով հարվածներ են հասցրել Սալոնկիին, քարշ են տվել լոգասենյակ:

Հովհաննեսը կպչուն ժապավենով կապել է Սալոնկիի ձեռքերը, Սեմյոնը կապել է ոտքերը:

Ապա Սալոնկիին կյանքից զրկելու դիտավորությամբ նրա գլխին անցկացրել են երկու պոլիէթիլենային փաթեթներ, դրանց եզրերը կպչուն ժապավենով սեղմել են, փակել օդի հոսքը, մեխանիկական շնչահեղձության եղանակով դիտավորությամբ սպանել են Սալոնկիին և հափշտակել են հիշյալ ընկերության տնօրեն Կառնավարտին պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի՝ 691 միլիոն 883 հազար դրամին համարժեք 1 միլիոն 700 հազար դոլար արժողությամբ, 6800 կարատ տարբեր գույների ադամանդներ:

Ժամը 21-ն անց 30-ին Հովհաննեսն ու Սեմյոնը, ըստ մշակված ծրագրի, Խոսրովին են փոխանցել հափշտակված ադամանդները: Խոսրովն այդ ադամանդները մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստան տեղափոխելու նպատակով լցրել է տարբեր տեսակի օճառահեղուկների շշերի մեջ, շշերը տեղավորել է Հովհաննեսի ճամպրուկի մեջ ու նախապես պայմանավորված վայրում հանդիպել է Հովհաննեսին ու Սեմյոնին:

Հովհաննեսը գնել է Դուբայ-Երևան չվերթի երեք տոմս, ու 2014 թվականի հունվարի 23-ին, ժամը 10-ն անց 26-ին նրանք ժամանել են Հայաստանի Հանրապետություն:

Օճառահեղուկի 12 շշերի մեջ թաքցված խոշոր չափերի՝ 640 միլիոն 723 հազար 082 դրամ արժողության ադամանդները «Զվարթնոց» օդանավակայանում մաքսանենգությամբ տեղափոխել են Երևան, որտեղ ՀՀ ոստիկանները Հովհաննես Մելքոնյանի ուղեբեռի զննությամբ հայտնաբերել են թաքցված ադամանդները, իսկ մնացած՝ 1509.285 կարատ ադամանդները չեն հայտնաբերվել:

Արաբական Միացյալ Էմիրությունների պատկան մարմինների կողմից միջնորդություն էր ներկայացվել ՀՀ գլխավոր դատախազությանը՝ վերը շարադրված արարքի համար մեղադրվող ՀՀ երեք  քաղաքացիներին իրենց հանձնելու վերաբերյալ, սակայն ՀՀ գլխավոր դատախազը այդ միջնորդությունը մերժել է:

Որպես վերջնական պատիժ՝ դատախազ Արիս Բարսեղյանը միջնորդել էր Հովհաննես Մելքոնյանին, Սեմյոն Եդիգարյանին և Խոսրով Մելքոնյանին դատապարտել ցմահ ազատազրկման՝ անձնական գույքի բռնագրավումով: Դատախազը հրաժարվել էր ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից մեկից՝ այն ապաքրեականացված լինելու պատճառով, դա կազմակերպված խմբի կողմից կատարված մաքսանենգությունն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215 հոդվածի 4-րդ մասով:

Ընդհանուր իրավասության դատարանը այդ հոդվածով երեք ամբաստանյալներին էլ անմեղ ճանաչեց:

Դատարանը երեք ամբաստանյալներից ոչ մեկին ցմահ ազատազրկման չդատապարտեց:

Շահադիտական դրդումներով սպանության և ավազակային հարձակման համար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով և 175 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով մեղավոր ճանաչված Հովհաննես Մելքոնյանը դատապարտվեց  23 տարի, իսկ Սեմյոն Եդիգարյանը՝ 21 տարի ազատազրկման:

Ինչ վերաբերում է երրորդ ամբաստանյալին՝ Խոսրով Մելքոնյանին, ապա նա շահադիտական դրդումներով սպանության մեղադրանքում արդարացվեց՝ նրա մասնակցությունը սպանությանը ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ: Խոսրով Մելքոնյանը մեղավոր ճանաչվեց միայն ավազակային հարձակման համար ու դատապարտվեց 13 տարի ազատազրկման:

Երեք ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրից կբռնագրավվի 230.627.667 ՀՀ դրամի անձնական գույք:

Իրեղեն ապացույց ճանաչված ու ՀՀ Կենտրոնական բանկին ի պահ հանձնված  5290,715 կարատ բնական ադամանդները, դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց հետո, կվերադարձվեն հանցագործությամբ անմիջականորեն գույքային վնաս կրած իրավաբանական անձին՝ տուժող ճանաչված ընկերությանը:

Երեք ամբաստանյալներից համապարտության կարգով հօգուտ ՀՀ պետբյուջեի կբռնագանձվի 3.176.452 ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսերի հատուցում:

Ու չնայած ամբաստանյալներից ոչ մեկը ցմահ ազատազրկման չդատապարտվեց, նրանց շահերի պաշտպանները դատավճռի հրապարակումից հետո հայտարարեցին, որ այն բողոքարկելու են:

Ամբաստանյալներ Հովհաննես և Խոսրով Մելքոնյանների շահերի պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանն ասաց. «Կբողոքարկենք, բայց ընդհանուր առմամբ՝ որոշակի չափով օբյեկտիվություն կար...»:

Ամբաստանյալ Սեմյոն Եդիգարյանի շահերի պաշտպան Կարեն Հակոբյանն ասաց. «Թեև դատարանը փորձեց ապահովել գործով ապացույց ճանաչված փաստական տվյալների հետազոտումը, բայց ո՛չ մեր դատարանի մեղքով, այլ՝ Արաբական Միացյալ Էմիրությունների կողմից խախտվեցին ՀՀ և ԱՄԷ-ի միջև կնքված՝ հանձնման պայմանագրի պահանջները, չտրամադրվեցին գործով ապացույցները, որոնք էլ հետազոտված չլինելու պայմաններում հարցականի տակ են դնում ընդհանրապես դատավարության արդարացիությունը: Այստեղ գործ ունենք ՄԻԵԴ-ի մի շարք չափանիշների խախտման հետ. փաստացի պաշտպանական կողմը զրկվեց մրցակցության պայմաններում գործի նյութերը հետազոտելու հնարավորությունից, նաև դատարանը օբյեկտիվորեն զրկվեց այդ տվյալները հետազոտելու հնարավորությունից... Թեև փառք ու պատիվ մեր դատարանին, որ գոնե ցմահ ազատազրկում չնշանակվեց,  բայց անկախ ամեն ինչից գտնում եմ, որ այս պայմաններում դատական ակտն օրինական չէ: Ամեն ինչ անելու ենք, որ փորձենք հասնել արդարության... Երբ ԱՄԷ-ն հետամուտ չի լինում իր պարտավորությունների կատարմանը, մեր պետական մարմինները պետք է հաշվի առնեն, որ նման պայմաններում մեր քաղաքացիները պետք է չհայտնվեն նման կարգավիճակում...»: