«Մի օր Հայաստանում կսկսեն որակյալ սերիալներ նկարել, և ես հաստատ կհայտնվեմ դրանցից մեկում». Տաթև Հովակիմյան

Exclusive

Past.am-ի զրուցակիցը երիտասարդ դերասանուհի Տաթև Հովակիմյանն է, ով հանրությանը հայտնի և սիրելի դարձավ «Անավարտ թռիչք» ֆիլմից հետո:

- «Անավարտ թռիչքը», կարծես, Ձեզ համար այցեքարտ դարձավ, ու մեծ ճանաչում բերեց Ձեզ: Ինչո՞ւ հենց այդ ֆիլմով հայտնվեցիք մեծ էկրանին, մինչ այդ առաջարկներ չե՞ք ունեցել:

- Առաջարկներ ունեցել եմ, բայց նպատակահարմար գտա ընտրել հենց այդ դերը, քանի որ այդ ժամանակ արդեն Թատերական ինստիտուտի 4-րդ կուրսում էի սովորում: Մինչ այդ, նպատակահարմար չէի գտնում նկարահանվել որևէ ֆիլմում, քանի որ նոր էի սկսել ուսումս: Կարծում եմ՝ որոշակի ժամանակ պետք է սովորել, թատրոնում փորձել մի փոքր կայանալ, հետո հայտնվել ֆիլմում, որովհետև, դերասանական արվեստում, մանրուքներ կան, որոնք պետք է պարտադիր սովորել: Իհարկե, նկարահանման հրապարակում դրանց ավելի լավ ես սկսում տիրապետել, բայց դերասանական կրթություն ստանալու իմաստը հենց այդ մանրուքներն են:

- Եթե դիտարկենք Տաթևին մինչև հայտնի դառնալը և դրանից հետո: Ինչ-որ տարբերություն ինքներդ Ձեր մեջ նկատու՞մ եք:

- Անձնական առումով՝ այդ հարցին չեմ կարող պատասխանել. դա կարող են ասել ընկերներս, ինձ շրջապատող մարդիկ: Ինչքան էլ կողքինի աչքով փորձում եմ ինձ նայել, դժվար է դատել: Իսկ մասնագիտական առումով՝ իհարկե, սկսում ես հմտանալ՝ բոլոր առումներով:

- Ֆիլմում Ձեր կերպարը շատ բարդ իրավիճակում էր հայտնվել: Մի պահ պատկերացրեք՝ նույն իրավիճակը իրական կյանքում է: Ինչպե՞ս կվարվեր Տաթևը:

- Յուրաքանչյուր դեր խաղալիս դու կերպարը հաստատ անցկացնում ես քո միջով, փորձում հասկանալ՝ ինչ կանեիր նրա փոխարեն: Կարծում եմ՝ դա առաջին ճիշտ քայլերից է՝ դերդ ստեղծելու: Սցենարից ելնելով՝ երբ փորձում եմ կերպարը հարմարեցնել ինձ՝ անգամ իրական կյանքում: Այսինքն՝ փորձում եմ հասկանալ, թե ե՛ս ինչպես կվարվեի, կանեի՞ այն, ինչ գրված է սցենարում: Շատ ժամանակ ես փորձում եմ չհակասել դրան, փորձում եմ մտածել որ ես էլ նույնը կանեի և պատճառներ եմ փնտրում դրա համար: Գուցե, այս դեպքում էլ ես նույն կերպ վարվեի, ինչպես կերպարս, որովհետև ամեն դեպքում 18-20 տարեկան երիտասարդ աղջիկը կարող է անել նման քայլ: Նման քայլ կարող էր անել նաև Տաթևը, քանի որ երբ մենք սիրահարված ենք, սկսում ենք ավելի քիչ մտածել, սկսում ենք զգացմունքներով կառավարվել:

 

- Անդրադառնանք բոլորի կողմից այդքան քննարկված բաց տեսարանին: Հե՞շտ համաձայնեցիք խաղալ այդ դրվագում:

- Ընդհանրապես չեմ մտածել: Ում անհանգստացրել է այդ թեման, թող ինքն էլ փորձի մտածել ու քննարկել: Դա իմ մասնագիտությունն է, այդքան բան:

- «Երկրաշարժ»-ի Ձեր կերպարին անդրադառնանք: Հոգեբանորեն ծանր չէ՞ր այդ կերպարում հանդես գալը:

- Առհասարակ, դժվար է իրական հիմքերի վրա նկարահանված ֆիլմերում դեր խաղալը: «Անավարտ թռիչքն» էլ չէր զիջում այս առումով, բայց այնտեղ չկային կոնկրետ տեսարաններ, որոնք կապված են ավիավթարի հետ: Իրականում դերը խաղալն ավելի հեշտ է, քան իրականությունը, որ տարիներ առաջ մեր աչքի առջև է տեղի ունեցել: Իմ կերպարի նման հարյուրավոր աղջիկներ են եղել, ովքեր 88-ին իրականում հայտնվել են նման իրավիճակում:

Ես պարզապես փորձում էի մոռանալ, որ այդ դերը խաղալն իմ պարտականությունն է և փորձում էի զգալ իրավիճակը. չխաղալ, ուղղակի զգալ: Չգիտեմ՝ ինչանով է հաջողվել, բայց հուզմունքս, զգացմունքներս հաստատ կեղծ չեն եղել, առավես ևս, որ պայմաններն ստեղծված էին:

- Ֆիլմի մասին տարակարծությունները շատ են, գնահատականները՝ ծայրահեղ: Որպես ներսի մարդ՝ ի՞նչ եք կարծում՝ ի՞նչ բացթողումներ է ունեցել ռեժիսորը:

- Յուրաքանչյուր գործ, եթե միանշանակ է ընդունվում, կարծում եմ՝ դա ամենավատ բանն է: Հանդիսատեսը միշտ 2 բանակների է բաժանվում, ինչը, իմ կարծիքով, ավելի է արժևորում ֆիլմն ու ռեժիսորի կատարած աշխատանքը:

Ռեժիսորների բացթողումների մասին լավ կլինի կինոքննադատները խոսեն, բայց պետք է քննադատությունն էլ օբյեկտիվ լինի: Պետք չէ դատել միայն այն պատճառով, որ դու չես սիրում ռեժիսորին կամ մինչ այդ նրա ֆիլմերը չես հավանել: Բոլորս կարող ենք մի անգամ սխալվել, բայց հաջորդ անգամ շատ լավ աշխատանք կատարել: Պետք չէ անձերն ուկատարված աշխատանքն իրար խառնել: Ես միշտ աշխատում եմ զերծ մնալ մեկնաբանություններ անելուց, քանի որ ես իմ կատարած աշխատանքի, իմ դերի տերն եմ: Եթե քննադատությունը կոնկրետ ինձ է ուղղվում, ես լսում եմ, երբեմն՝ պատասխանում, բայց չեմ սիրում արդարացումներ գտնել: Ես, ինչքան հնարավոր է, աշխատում եմ ինձ մոտ պահել արվեստին, հեռու՝ բիզնեսից:

- Նոր ֆիլմերում նկարահանվելու առաջարկներ կա՞ն: Մոտ ժամանակներս կտեսնե՞նք Ձեզ մեծ էկրանին:

- Վերջերս նկարահանվել եմ կարճամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմում, որը, կարծում եմ, շուտով կկարողանանք դիտել: Առաջարկներ հաճախ եմ ունենում ֆիլմերից, բայց կարծում եմ՝ դրանք շատ զգուշությամբ պետք է ընտրել: Սերիալներից եմ առաջարկներ ստանում, որոնք նկարվում են 10 կամ 20 մասով, բայց առայժմ դրանցում ինձ չեմ կարողանում տեսնել: Շատ եմ ցանկանում, որ Հայաստանում զարգանա սերիալի մշակույթը, որովհետև ես շատ սիրում եմ նայել սերիալներ:

Կարծում եմ՝ մոտ ապագայում մեր երկրում կսկսեն նկարել սեզոնային, մի քանի սերիայից բաղկացած որակյալ սերիալներ, և ես հաստատ կհայտնվեմ դրանցից մեկում: Առայժմ չի եղել որևէ առաջարկ, որը ես ցանկանամ ընդունել: Հիմա զբաղվածություն ունեմ թատրոնում, որն ինձ համար ամենասիրելի աշխատանքն է, ունեմ բազմաթիվ դերեր, հետաքրքիր ներկայացումներ ու որևէ բանի պակաս առայժմ չեմ զգում:

Հարցազրույցը՝ Մարիամ Նալբանդյանի