Կցանակնամ, որ մարդիկ հասկանան, թե էս երկրում ո՞վ է իսկապես իրենց ծաղրում. Շուշանիկ Արևշատյանը՝«X-Factor»-ը քննադատողներին

«Շանթ» հեռուստաընկերության  «X-Factor» նախագծի շուրջ քննադատությունները չեն դադարում: Այս նախագծի ցուցադրությունից ի վեր անընդհատ կարծիքներ են տարածվում, թե այստեղ ստեղծված է անհավասար մրցակցություն, ժյուրիի անդամները արժանի մասնակիցներին դուրս են թողնում՝ փոխարենը տեղ տալիս ավելի թույլերն: Նախորդ շաբաթ էլ հերթական գալահամերգի ժամանակ նախագծից դուրս մնաց Շուշանիկ Արեւշատյանի խմբում գործող Դավիթ Չախալյանը: Վերջինս լքեց նախագիծը քվերակության արդյունքում, սակայն շատերի կարծիքով, եթե այդ օրը ժյուրիի անդամ Գարիկ Պապոյանը չբացակայեր համերգից, ապա Դավիթի կշարունակեր պայքարը:

Քննդատություններն այսօր նոր թափ են ստացել համացանցում հայտնված հրապարակումից հետո, ըստ որի «X-Factor»-ը կարող է համարվել ամենաչստացված նախագիծը, քանի որ այստեղ միայն ծանոթ-բարեկամ ունեցողը կարող է հաղթել, իսկ ժյուրին նախագծի միջոցով սեփական վարկանիշով է զբաղվում:

Թեմայի շրջանակում Life.panorama.am-ը խոսել է Շուշանիկ Արեւշատյանի հետ: Մեզ հետ զրույցում նախագծի ժյուրիի անդամը նախ նշեց.

«Պետք է մի բան ընդունել՝ սա միջազգային նախագիծ է, որի օրենքները մշակվել են հենց «X-Factor»-ի հայրենիքում՝ Լոնդոնում: Մենք այդ օրենքներն ու կանոնները փոխելու իրավասությունը չունենք: Բոլոր երկրներում, որտեղ կա «X-Factor»-ը, միեւնույն կանոններն են գործում: Ավելին ասեմ՝ ամեն մանրուք նախագծի իրականացման օրվանից սկսած մինչեւ վերջին քայլերը ուղարկվում են Լոնդոն եւ իրենք շատ հետեւողական կերպով հետեւում են ամեն ինչին՝ ընդհուպ մինչեւ ժյուրիի պահելաձեւին: Նաեւ մի բան պետք է ընդունել, որ «X-Factor»-ը վոկալային մրցույթ է, մենք փորձում ենք մեր հանրության մեջ գտնել ձայներ: Միաժամանակ, այս նախագիծը նմանատիպ այլ նախագծերից տարբերվում է նրանով, որ այստեղ շարունակում են երգել ու հաղթում են նրանք, ում սիրում է հանդիսատեսը: Այսինքն՝ ժյուրին գտնում է այդ X-երին, իսկ հանդիսատեսը ընտրում է իր համար լավագույնին»:

Անդրադառնալով Դավիթ Չախալյանի՝ նախագիծը լքելուն ու դրա հնարավոր անարդարացիությանը՝ մեր զրուցակիցը պատասխանեց.

«Իրականում կրկին Լոնդոնի գրասենյակի պահանջով՝ քվեարկության արդյունքները ոչ մեկ իրավունք չունի տեսնել ու դա չի կարող «Շանթ»-ը կանոնակարգել, քանի որ նա օպերատոր չէ, սակայն, ստեղծված քննադատությունների մեծ ալիքից ելնելով, ինքս էլ մեծ ափսոսանք զգալով, խնդրեցի «Շանթ» Հ/Ը տնօրինությանը, որպեսզի ընդառաջի ինձ ու ցույց տա քվերկության տվյալները: Արդյունքում իմ աչքերով տեսա, որ Դավիթին ուղղված ձայների քանակն իսկապես ամենաքիչն էր: «Շանթ» Հ/Ը չունի այն ռեսուրսները, որ ձայներ լցնի, կամ հաշվարկներ անի: Ցավով եմ նշում, որ ինձ էլ անծանոթները կարող են մոտենալ ու ասել, որ Դավիթը շատ լավն էր, իսկ իմ հարցին, թե քվեարկե՞լ են արդյոք նրա օգտին, պատասխանում են՝ ոչ: Իսկապես ցավալի է, որ մարդիկ դեռ չեն կարողանում հասկանալ քվերակության կարեւորությունը: Սիրելը քիչ է՝ պետք է քվեարկել: Իհարկե, ես էլ համաձայն չեմ Դավիթի դուրս գալու հետ, բայց ստացվեց այնպես, որ նրա բախտը ուղղակի չբերեց նաեւ նրանով, որ Գարիկը այդ օրը շատ կարեւոր պատճառով չկարողացավ ներկա լինել: Միաժամանակ, պետք է ընդունել նաեւ այն, որ Դավիթն արդեն հայտնի է, այդ արմավիրցի տղան արդեն ունի սեր, ճանաչում, երկրպագուներ, հրավերներ անգամ դրսից: Եթե հիշենք մեր երկրում այս նախագծի պատմությունը, ապա կնկատենք, որ հաղթողների անուններն անգամ չենք հիշում, իսկ նրանք, ովքեր դուրս ենք մնացել գալահամերգներից, այսօր դահլիճներ են լցնում: Այս նախագիծը նման է սերիալների, «Կիսաբաց լուսամուտին». մասնակիցները իրենց կյանքի պատմությունն են ցույց տալիս, թե ինչով են զբաղված, ինչ մամա ու պապա ունեն: Արդյունքում մյուս մասնակիցները կերպարներ ստեղծեցին իրենց պատմություններով հանդիսատեսի շրջանում, բայց մենք չցանկացանք Դավիթի ընտանիքի ու կյանքի մասին խոսենք, մենք ուզում էինք Դավիթի ձայնով մարդկանց սիրտը գրավել, ոչ թե կյանքի պատմությամբ: Հաղթողներին կարող են իրենց բարեկամները, ընկերները շատ-շատ քվերակեն ու քանակ ունենան, բայց ընթացքում դուրս մնացած մասնակիցներին քվեարկած մասան իսկապես նրա տաղանդը գնահատողներն են, գուցե նրանք քիչ են, բայց կան ու ռեալ են: Այսօր, օրինակ, «X-Factor»-ը չաղթած Սրբուհի Սարգսյանի համերգին նրա երկրպագուներն են գալիս, ոչ թե մորքուրի-հորքուրի տղու բարեկամները: Պետք չէ տրագիկ ընդունել մասնակիցների դուրս մնալը»:

Խոսելով տարածված կարծիքների մասին, թե այս նախագծի շրջանակում ժյուրիի անդամները անաչառ չեն, նրանք կարող են ծաղրել գյուղից եկած մասնակիցներին եւ շոուի համար ամեն քայլի դիմեն, Շուշանիկ Արեւշատյանը նշեց.

«Այնքան, ինչքան մենք ենք հարգալից մասնակիցների նկատմամբ, չի կարող ամեն մեկը պատկերացնել: Մենք ոչ մեկին ոչ կոպտում ենք, ոչ վիրավորում, ոչ մի նման բան: Ինչ վերաբերվում է դեռ լսումների փուլի ժամանակ, երբ այն տղայի հետ բարձրացանք բեմ ու պարեցինք, դա արեցինք միայն նրա համար, որ իր բարդույթավորված վիճակից դուրս գա: Եթե սա համարվում է ծաղրանք, ուրեմն կցանակնամ, որ մարդիկ պարապ չլինեն, այլ հասկանան, թե էս հայ երկրում ո՞վ է իսկապես իրենց ծաղրում եւ ո՞ր ոլորտն է դա անում: Սա նախագիծ է ընդամենը, անհարմար է, ավելի զուսպ եղեք: Մի մոռացեք՝ սա քաղաքական, իրավաբանական դաշտ չէ, սա շոու բիզնես է: Վստահ եմ, եթե ժյուրին տխուր դեմքերով ու գրական, ոսկեղենիկ հայերենով խոսեր այնպես, ինչպես Ազգային ժողովում, ապա մեզ ոչ մեկ չէր նայի ու ոչ մեկին հետաքրքիր չէր լինի»: