Life.panorama.am-ը գրում է.
Ժողովրդական երգերի կատարող Արսեն Գրիգորյանը՝ Մրոն, Life.panorama.am-ին պատմել է Մեծ Եղեռնից մազապուրծ եղած պապի մասին:
«Ես ցեղասպանության հետեւանքի կենդանի օրինակ եմ: Իմ մորական պապերը Մարաշից են, մեր մեծ պապան՝ Արսենը, հազիվ մազապուրծ է եղել Մեծ Եղեռնից ու արյան գետերի միջով մի կերպ հասել է Հալեպ: Իսկ հորական կողմից Սասունցի ենք: Հայրիկիս պապը մինչեւ 1920 թվականը Տիգրանակերտում ծպտված է մնացել՝ հույսով, որ արդարությունը կվերականգնվի եւ իրենք կվերադառնան իրենց տուն: Սակայն նույն թվականաին նրան հաջողվում է հասնել Սիրիայի Ղամշ քաղաքը, որտեղ էլ ծնվեց պապաս, ապա հայրս: Պետք է նկատեմ, որ Մեծ Եղեռնի ժամանակ հայրական ողջ ազգությունից մնացել էր միայն պապս, քույր ու եղբայր չուներ, նա մահացավ մինչեւ հորս ծնունդը, այսինքն՝ հայրս էլ չունեցավ քույր ու եղբայր: Մեր տոհմում միայն հայրս էր մնացել, սակայն այսօր արդեն 30-ն ենք, որոնցից շատերս հաստատվել ենք Հայաստանում»,- պատմեց Արսեն Գրիգորյանը:
Մեզ հետ զրույցում երգիչը նշեց, որ այսօր, գնալով Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիր, եւս մեկ անգամ հաստատվել է իր կարծիքում՝ մերօրյա սերունդը դեռ ավելիին կհասնի.
«Նախ պետք է ասեմ, որ այսօրն ինձ համար ավելի շատ հավաքական աղոթքի օր է, այսինքն՝ միայն ապրիլի 24-ով չի սահմանափակվում իմ հարգանքի տուրքը տալը սրբադասված նահատակներին: Այսինքն՝ իմ կյանքում, իմ օրակարգում այս ահասարսուռ դեպքի հետ կապված իմ վերաբերունքը միշտ նույն է, ես ամեն ինչ անում եմ, որպեսզի արժանանամ այն 1.5 միլոն հայերին, ովքեր մահի եւ կյանքի միջեւ մահը ընտրեցին, որպեսզի չդավանափոխվեն: Այս խորհրդով փորձում եմ ոչ միայն ես ապրեմ, այլեւ ապրեցնեմ իմ երեխաներին եւ աշակերտներին: Այսօր շատ հուզական է այն փաստը, որ Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիր են գնում պատանիներն ու երիտասարդները: Կարծում եմ՝ մեր այսօրվա հրաշք սերունդը ոչ միայն տաղանդավոր է, այլեւ խիստ պահանջատեր: Նրանք ազգային գաղափարախոսության նկատմամբ իրենց վերաբերմունքով կարող են ավելին, քան մենք ենք արել»,- նշեց Արսեն Գրիգորյանն ու հավելեց՝ երիտասարդների նման մտածողությունը մի քանի պատճառներ ունի.
«Գենոֆոնդ, դաստիարակություն եւ ինչու ոչ՝ համացանց, որը բաց դաշտ է: Այս ամենը մեծ ներգործություն ունեն մեր երիտասարդների մտածողության հարցում: Անշուշտ, մերոնք առանց գենետիկ պատկանելիության ու դաստիարակության չէին ցանական ավելին իմանալ Մեծ Եղեռնից, ինչի մասին այսօր համացանցը շատ բան է պատմում: Նրանց մտածողության հարցում մեծ նշանակություն ունի նաեւ ազգային գաղափարախոսության զարթոնքը, որը վերջին տարիներին շատ ակնառու է: Օրինակ, ազգային երգն ու պարը այսօրվա երիտասարդներին շատ ավելի է հետաքրքրում, քան առաջ: Այսօր մենք պահանջատեր ենք, այսօրվա մեր երիտասարդությունը համարձակվում է հարցնել, թե ինչու ենք այդքան կորուստ ունեցել, իսկ պատասխանը միակն է՝ հայ լինելու համար»,- հավելեց նա:
Մրոն վստահ է՝ մի օր աշխարհը կընդունի Հայոց Մեծ Եղեռնը՝ որպես անխախտ ճշմարտություն:
«Նրանք, ովքեր մտածում են, թե երբեք չի գա այն օրը, որ աշխարհը ընդունի Հայոց ցեղասպանությունը, դիտավորյալ ուզում են այլ կարծիքներ տարածեն ու մեզ հուսահատության հասցնել, նրանք պարզապես մոլորված են: Իհարկե, վստահ եմ, որ մի օր աշխարհը ընդունելու է այս փաստը՝ որպես իրողություն: Ավելին՝ վստահ եմ, որ մի օր հենց Թուրքիան է ընդունելու, եւ կարծում եմ, այժմ էլ ընդունում է, սակայն չի բարձրաձայնում: Այսօրվա մեր խնդիրը միայն հայերինը չէ, այլ ողջ մարդկությանը: Չէ որ, եթե ժամանակին ընդունվեր Հայոց ցեղասպանությունը, մեղավորները պատժվեին, ապա, չէր լինի Հոլոքոստը եւ հաջորդող մյուս ցեղասպանությունները, որոնք մինչ օրս շարունակվում են արաբական երկրներում: Այսօր աշխարհն ավելի բաց է, հենց սա էլ կնպաստի, որ գերտերությունները մի օր կընունեն այս փաստը,- ավարտեց Արսեն Գրիգորյանը:
