Աբրահամյանը հանգիստ չի տալիս դավադրապաշտներին

АНАЛИТИКА 24 Август, 2017 9:42

Ժամանակ առ ժամանակ, հայոց մեդիակամարում հայտնվում են լուրջ դեմքով, բայց դատարկ ասելիքով վերլուծաբաններ, որոնք հանուն մի փոր կուշտ հացի և հանուն պատվիրատուի քմահաճույքի, չեն խորշում ստեր հորինել, բազմացնել իրենց ստերը և իրենք իրենց ստերի հիման վրա դավադրության տեսություններ զարգացնել:

Այդ մեդիամուտիլովշչիկները վերջերս անընդհատ անդրադառնում են նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանին, ում ստվերից, հավանաբար, սարսափում են իրենց քաղաքական պապաներն ու պատվիրատուները: Այդ մարդկանց շուրջօրյա թեման Աբրահամյանի քաղաքական հեռանկարն է, ինչից հավանաբար տենդախտի մեջ են ընկնում, և երկրում մնալ-չմնալու հարցը մտմտում: Հասկանալի է, որ նրա՝ անգամ լուռ ներկայությունը քաղաքական դաշտում շատերի մոտ խորը ընկճախտ է առաջացնում, սակայն լավ կլիներ, որ այդ մարդիկ իրենց վախերը լրատվական դաշտ արտանետելու փոխարեն դիմեին հոգեբույժի կամ հոգեբանի օգնությանը:

Մյուս կողմից անհասկանալի են նրա բիզնեսները վաճառելու մասին լուրեր տարածողները: Դրանք չունեն որևէ իրական հիմք ու թաղի բամբասող կանանց մակարդակից վեր չեն բարձրանում: Միթե շատերը հենց այդ բաբասանքի տարածմամբ են մխիթարվում, երբ այդ ահռելի բիզնեսների մասին լուրերն իրականում խիստ չափազանցված են: Եվ ամենևին էլ դրանում չէ նախկին վարչապետի քաղաքական կշիռը: Մեդիապատվիրատուները միթե այնքան պրիմիտիվ են, որ չեն հասկանում, որ քաղաքական համակարգում մարդու դերը պայմանավորված չէ որևէ գործարանում ունեցած մի քանի տոկոս բաժնեմասով: Սա նույն ժանրից է, երբ ասում էին, թե Մարկեսի ուսուցիչը Խաչատուր Աբովյանն է: Եվ լուրջ դեմքով նման պնդում անողների համար բնավ կարևոր չէր, որ այդ մարդկանց բաժանում էր շուրջ մեկ դար: Կարևորն այն էր, որ դա ոմանց ականջներին հաճո էր կամ իր ձևի մեջ սկանդալ էր, ու անընդհատ բարձրաձայնվում էր:

Հիմա հերթը հասել է Աբրահամյանի՝ ենթադրյալ բիզնեսներ վաճառելու լուրերին: Թերթերը և մեդիան գրում են այդ մասին՝ չբերելով որևէ հիմնավորում կամ փաստարկ: Նրանք ժամանակ չունեն կամ ցանկություն չունեն կողմերից ճշտել իրականությունը, հետո նոր փորձեն ստահոդ լուրեր տարածել:

Եթե Աբրահամյանն արտագաղթելու մտադրություն ունենար, դա առաջին հերթին կիմանայինք իշխանական թևի հեռուստատեսություններից, որոնք առիթը բաց չէին թողնի այդ մասին խորքային ռեպորտաժներ պատրաստել:

Ինչու հարցի պատասխանը շատ պարզ է, քանի որ Աբրահամյանի արտագաղթելը հենց նրանց է ձեռնտու: Իսկ ինչ վերաբերում է Աբրահամյանի քաղաքական ապագային, ապա այդ ոլորտի մասին տարրական գիտելիքներ ունեցող մարդը, չէր շտապի նման եզրահանգումներ անել: Բացատրեմ, թե ինչու: Հայաստանի տնտեսությունը գնալով գահավիժում է: Փորձը ցույց տվեց, որ մեզ բնավ չեն օգնում այսպես ասած՝ ինտելեկտուալ տեխնոկրատները և զայրացած պիջակ նետելը, դեռ չի նշանակում տնտեսություն կառավարել: Տարբեր օղակներում արդեն բացահայտ խոսվում է Աբրահամյանի՝ առավել պրակտիկ վարչապետ լինելու և համակարգն առավել արդյունավետ կառավարելու մասին: Եվ եթե անգամ նայենք պաշտոնական վիճակագրությունը և համեմատենք կառավարությունների թվերը, ապա փաստերը բացահայտ խոսում են Աբրահամյանի օգտին:

Տնտեսական սրացման պայմաններում, կարող են առաջ գալ միջանձնային խնդիրներ: Մյուս կողմից, իշխանության ներսում Սերժ Սարգսյանի նկատմամբ կա հարաբերությունների կտրուկ և խորը սրացում: Քաղաքական համակարգը, տնտեսականից ոչ պակաս, խորը ճգնաժամի մեջ է: Սա ակնհայտ է, ու այս պարագայում քաղաքական դաշտում շուտով առավել սուր կարող է զգացվել հմուտ ու փորձառու քաղաքական գործիչ Աբրահամյանի առանցքային դերակատարության պահանջը:

Ստեղծված քաղաքական ու տնտեսական պայմաններում վերլուծաբանները կանխագուշակում են Աբրահամյանի կտրուկ և անակնկալ վերադարձը մեծ քաղաքականություն: Անկախ այն ամենից, թե դա որքանով դա դուր կգա կամ չի գա այդ վերադարձի սպասումից շոկ ապրող մեդիա - նոստրադամուսներին:

Զաբել Ռուբինյան