Պուտինն ըմբռնումով է մոտենում ...

Past.am-ի տեղեկությունների համաձայն Պեկինի համալսարանում գործող Կորեական թերակղզու ուսումնասիրությունների հեղինակավոր կենտրոնի վերլուծաբան Դոնգ Գիլ Կիմն օրերս տեսակետ է հայտնել, թե Հարավային Կորեայում ՀՕՊ համակարգեր տեղակայելով՝ ԱՄՆ–ը խախտում է ռազմական հավասարակշռությունը Կորեական թերակղզում, ջանում է Հարավային Կորեան ավելի կախյալ դարձնել ԱՄՆ–ից, է՛լ ավելի թշնամացնել հյուսիս ու հարավի կորեացիներին, ինչի արդյունքում էլ խորացնում է բաժանարար գիծը նաև Հարավային Կորեայի ու Չինաստանի, ըստ այդմ՝ նաև Չինաստանի ու ԱՄՆ–ի միջև: Ավելին, Դոնգ Գիլ Կիմը համոզված է, որ Թրամփի նկատմամբ Կիմ Չեն Ինի ամենահզոր ռազմավարական ձեռքբերումը հենց սա է, ոչ թե, ասենք, օրերս փորձարկված և բառի ուղիղ իմաստով երկրաշարժ առաջացրած ջրածնային ռումբը:

Ուղիղն ասած՝ համոզված չենք, թե այս տեսակետը մաս–մաքուր ճշմարտություն է թեկուզ միայն այն պատճառով, որ Հյուսիսի բռնապետը (չխոսենք արդեն հոր մասին) դեռ Դոնալդ Թրամփի նախագահությունից շատ առաջ էր տարված իր փորձարկումներով, և Թրամփը չէ՛, որ նրան մղել է միջուկային ռումբերի նկատմամբ հուսահատ սիրուն: Բայց հետաքրքիր է, որ վերջերս այս տեսակետը շատ հաճախ է սկսել շրջանառվել, և այնպիսի հեղինակավոր ամերիկյան, եվրոպական կենտրոններ, փորձագետներ են գրում այն մասին, թե Կիմ Չեն Ինը միջուկային զենքեր արտադրելու գործին է լծվել, որովհետև համոզված է, թե շրջապատված է թշնամիներով, որ ապշում ես: Ավելին՝ այս մարդիկ պնդում են, թե ԱՄՆ–ը, Ճապոնիան ու Հարավային Կորեան պիտի նոր երկխոսության միջոցով վստահեցնեն Հյուսիսին իրենց խաղաղասիրական տրամադրությունների հարցում և մեղմեն այն լարումը, որն իսկապես կարող է նոր փորձության առաջ կանգնեցնել ողջ մոլորակին:

Իհարկե, ոչ ոք կողմնակից չէ պատերազմական հիստերիայի բորբոքման, և գուցե իսկապես ԱՄՆ–ն ու մյուսները պետք է, որ փոխեն իրենց հռետորաբանությունը: Մյուս կողմից էլ՝ նույն այս կենտրոններն ու փորձագետները, որոնք զարմանալի կերպով բառ առ բառ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի մտքերն են կրկնում, ինչպե՞ս են պատկերացնում բռնապետին հանդարտեցնելու, կամ՝ նրան տարհամոզելու ընթացքը: Գուցե կատվախոտի թուրմով ու հանդարտեցնող մերսումներո՞վ:

Հենց երեկ, օրինակ, ՌԴ նախագահը վստահություն է հայտնել, որ ԿԺԴՀ–ի նկատմամբ սահմանված պատժամիջոցները չեն ստիպի այդ երկրին հրաժարվել միջուկային ծրագրից։ «ԿԺԴՀ–ում խոտ կուտեն, բայց չեն հրաժարվի այդ ծրագրից, եթե իրենց անվտանգ չզգան»,– հայտարարել է Պուտինը՝ ակնարկելով, թե այս պահին ԱՄՆ–ն պատերազմական հիստերիա է բորբոքում՝ իրավիճակը հանգեցնելով փակուղու և պնդելով, թե բանակցությունները խնդրի լուծման միակ ճանապարհն են:

Բայց Պուտինը, ճիշտ այս փորձագետների նմանությամբ, ոչ մի կերպ չի մանրամասնում, թե ինչի շուրջ պիտի բանակցել մեկի հետ, որն անտեսելով ՄԱԿ–ի Անվտանգության խորհրդի բոլոր որոշումները՝ նախ միջուկային փորձարկումներով է զբաղվում, իսկ հետո նոր իրեն անվտանգ զգում, երբ հարևանները փորձում են հակամիջոց գտնել դրա դեմ ՀՕՊ համակարգերով: Եվ վերջապես՝ արդյո՞ք Կրեմլը նույնքան կմտահոգվեր Կիմ Չեն Ինի անվտանգությամբ այն բանից հետո, եթե հանկարծ մի հրաշքով Սեուլում ռուսական ՀՕՊ համակարգ տեղակայվեր: Վստահաբար՝ ոչ: Եվ սա հաստատ է նույնիսկ այն դեպքում, եթե մեկ այլ հրաշքով Փհենյանի հետ բանակցությունները ստացվեն:

 

Էջը պատրաստեց Գոհար Սիմոնյանը