Արման Նավասարդյան. «Ադրբեջանին այդքան էլ լավ օրեր չեն սպասվում»

– Պարո՛ն Նավասարդյան, Պ. Ագրամունտի հրաժարականից հետո ԵԽԽՎ նոր նախագահ ընտրվեց Կիպրոսի ներկայացուցիչ Ստելլա Կիրիակիդեսը: Հայտնի է, որ Ադրբեջանի պատճառով կոռուպցիոն սկանդալներ էին ծավալվել նաև ԵԽԽՎ–ի շուրջ: Ի՞նչ եք կարծում, նոր նախագահի ընտրությամբ վեհաժողովն իր աշխատանքի նկատմամբ հանրային վստահությունը կարո՞ղ է վերականգնել:

– Նախ՝ Պ. Ագրամունտի հրաժարականն ավելի շատ մենք էինք կապում նրա կոռուպցիոն անձնավորություն լինելու հետ: Նրա հեռացման մոտիվացիան բոլորովին այլ էր՝ քաղաքական խնդիր կար: Նրան մեղադրեցին Սիրիա այցելելու և Բաշար Ալ–Ասադի հետ հանդիպելու մեջ: Պաշտոնապես նա հենց դրա համար է հեռացվել: Այլ բան, որ նա իսկապես շատ կոռումպացված անձնավորություն էր, բոլորը դա գիտեին ու շեշտադրում էին նրա «սև խավիարական» լինելը: Սա լավ երևույթ է, որ հասել են նրա հրաժարականին: Փաստորեն ճնշման տակ է հրաժարական տվել, եթե մնար, ավելի խայտառակ ձևով կարող էր հեռանալ: Իսկ ինչ վերաբերում է նոր նախագահի՝ Ստելլա Կիրիակիդեսի ընտրությանը, ապա այն բարենպաստ որոշում է մեզ համար, որովհետև Կիպրոսի հետ մենք լավ հարաբերություններ ունենք: Այնպես որ՝ հույս ունենանք, որ ԵԽԽՎ–ում իրադրությունն ի նպաստ մեզ կփոխվի: Համենայն դեպս, Ադրբեջանի կոռուպցիոն քաղաքականությունը հրապարակային քննարկման է դրվում ու քննադատության ենթարկվում: Բացի այդ, մարտ ամսից մենք՝ այդ թվում ես, համառ պայքար էինք մղում ՌԴ–ում Ադրբեջանի դեսպան Փոլադ Բյուլբյուլօղլուի թեկնածության դեմ, ով ներկայացված էր ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի գլխավոր տնօրենի պաշտոնում ընտրվելու համար: Իմ ձեռքի տակ կա Ադրբեջանի պաշտոնական նամակը, որով նրանք հրաժարվում են այդ թեկնածուից: Սա ևս լավ երևույթ է: Ընդհանուր առմամբ՝ կարող է իրադրություն փոխվել: Բացի այդ՝ մեր պատվիրակության նոր ղեկավարի՝ Արփինե Հովհաննիսյանի ունակությունների մասին բարձր կարծիք ունեմ, նա իրավաբան է, և ամենակարևորը՝ անգլերենի է տիրապետում: Սրանք կարևոր հանգամանքներ են, և, կարծում եմ, դրական տեղաշարժեր կլինեն:

Բայց մենք Հայաստանում մի քիչ չափազանցնում ենք ԵԽԽՎ–ի տեղն ու նշանակությունը միջազգային հարաբերություններում: Այն, իհարկե, կարևոր է, բայց այն կազմակերպությունը չէ, որը որոշիչ նշանակություն կարող է ունենալ միջազգային կոնկրետ և որոշիչ հարցերում:

– ԵԽԽՎ–ն խստացրել է իր վարքագծի կանոնագիրքը: Անդամների կողմից էթիկայի խախտումների դեպքում այն հետաքննության, ինչպես նաև խիստ պատժամիջոցներ կիրառելու հնարավորություն է ստեղծում: Փոփոխությունը զերծ կպահի՞ ադրբեջանական պատվերներից, մասնավորապես՝ հակահայկական քարոզչության գործիք հանդիսացող նոր զեկույցներից:

– Այն, որ ադրբեջանական՝ մասնավորապես արտաքին քաղաքականության մեխանիզմը փչացած է, երկու կարծիք լինել չի կարող: Հայտնի է, թե վերջերս ինչպիսի տվյալներ են առաջ քաշվում: Ադրբեջանի կոռումպացվածության մասին է հայտարարվում, վառ օրինակն էլ «Ադրբեջանական լվացքատուն» կոչվող աղմկահարույց գործն է: Այնպես որ, հույս ունենանք, որ ողջամտությունն ու ազնվությունը երբեմն գոնե կհաղթեն փողին և կոռուպցիային, ինչի օրինակը Բյուլբյուլօղլուի թեկնածության հարցն ու Ագրամունտի հրաժարականն էին:

Ի դեպ՝ ադրբեջանական կոռուպցիոն գործերի հետ կապված ԵԽԽՎ–ում հետաքննություն է սկսվել: Ադրբեջանից պահանջում են գնահատական տալ ու միջոցներ ձեռնարկել: Իսկ եթե Ադրբեջանի պատասխան քայլերը չբավարարեն, կարող են մինչև անգամ ԵԽԽՎ–ից Ադրբեջանին վտարելու հարց դնել: Բացի այդ, հատկանշական է նաև «The Guardian» պարբերականում հրապարակված հոդվածը, որը գրել է ադրբեջանցի լրագրող Խադիջա Իսմայիլովան։ Վերջինիս հանդեպ բռնություններ էին կիրառվել, հիմա նա ազատ է և ներկայացրել է Ադրբեջանի կոռուպցիոն պատմությունները: Կարող ենք ասել, որ միջազգային կազմակերպություններում ու հարաբերություններում մերկացվում է Ադրբեջանի կոռուպցիոն քաղաքականությունը: Փաստորեն, այս ընդհանուր վերաբերմունքի հետ կապված Ադրբեջանին կարծես այդքան էլ լավ օրեր չեն սպասվում: Ընդգծված վերաբերմունք կա թե՛ միջազգային մամուլի և թե՛ կազմակերպությունների կողմից: Բացի այդ, ԱՄՆ–ի հետ իրենց հարաբերությունները բավականին սրված են: Ադրբեջանում առկա կոռուպցիոն խնդիրների, մարդու իրավունքների խախտումների վերաբերյալ ԱՄՆ–ից այդ երկրին պահանջներ են ներկայացվում:

Աննա Բադալյան