Սաադ Հարիրին կարող է ցնցել ողջ Մերձավոր Արևելքը

Իրանի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների հարաբերությունները տարիներ շարունակ պայմանավորվել են Պարսից ծոցում գտնվող Թոնբ–է բոզորգ, Թոնբ–է քուչեք և Աբու Մուսա վիճելի կղզիներով: Թեհրանը մշտապես հայտարարել է, որ Աբու–Դաբին իրավունք չունի անհիմն պահանջներ ներկայացնել այս կղզիների նկատմամբ, իսկ ԱՄԷ–ն, դրանք իրենը համարելով, սպառնացել է Թեհրանի հետ խնդիրը միջազգային դատարանում պարզել: Չնայած դրան՝ Թեհրանն ու Աբու–Դաբին շարունակել են լայն առևտրական համագործակցություն ծավալել, և Թեհրանին է բաժին ընկել ԱՄԷ–ի արտաքին առևտրաշրջանառության շուրջ մեկ քառորդը: Իրողություն, որը կողմերին կարող էր հույս ներշնչել՝ կղզիների շուրջ ստեղծված անիծյալ շրջանից դուրս գալու համար, և եթե չսկսվեր սիրիական պատերազմն ու Սաուդյան Արաբիան այս երկրին էլ չներքաշեր հակաիրանական կոալիցիայի մեջ, գուցե նաև այս պահին որոշակի առաջընթաց գրանցված լիներ: Մյուս կողմից էլ՝ այդ մասին խոսելն այլևս անիմաստ է դառնում, որովհետև, հատկապես Ծոցի ճգնաժամից հետո, ԱՄԷ–ն ավելի ու ավելի ներքաշվեց հակաիրանական քաղաքականության և շիական գոտին խափանելու՝ սաուդյան ծրագրերում: Հետևաբար, խիստ օրինաչափորեն մեջտեղ եկավ այն փաստը, որ Էր–Ռիադում հրաժարականի տեքստը հնչեցնելուց հետո Լիբանանի վարչապետ Սաադ Հարիրին հատկապես պիտի Էմիրություններ մեկներ՝ հետագա անելիքների հարցում նաև Աբու–Դաբիի թագաժառանգ արքայազն Մուհամմադ Բին Զայեդ ալ Նահայանի հետ բանակցություններ վարելու:

Ցավոք, մամուլին չի հաջողվել այցի պարզ փաստն արձանագրելուց բացի՝ նաև կոնկրետ տեղեկություններ հաղորդել բանակցությունների վերաբերյալ: Բայց այն, որ Մերձավոր Արևելքում նոր լարում է սպասվում Լիբանանի վարչապետի անխոհեմ քայլի պատճառով, ակնհայտ է: Պարզ է նաև, որ Սաուդյան Արաբիան այժմ արդեն ողջ արաբական աշխարհին և նույնիսկ չճանաչված Պաղեստինին է փորձում այս խժդժության մեջ ներքաշել, ինչի վրա Լոնդոնում լույս տեսնող Ալ–Ռաի ալ–Յում պարբերականն է փորձել ուշադրություն հրավիրել: Վերջինիս փոխանցմամբ, չնայած բազմաթիվ խնդիրներին ու սկանդալներին, Սաուդյան Արաբիայի Սալման թագավորն ու Մուհամմադ թագաժառանգ արքայազնը շտապ կարգով Էր–Ռիադ են հրավիրել Պաղեստինի ինքնավարության նախագահ Մահմուդ Աբբասին, որպեսզի նրա հետ բանակցություններ վարեն Թեհրանի և Հըզբոլլահի դեմ կոալիցիայում ներգրավվելու վերաբերյալ: Իսրայելական Մաարիվի փոխանցմամբ՝ այս քաղաքականությունն ի սկզբանե մեծ աջակցություն է վայելել Միացյալ Նահանգներում, մասնավորապես՝ Սպիտակ տանը, որտեղ հույս ունեն, որ Լիբանանում ապրող պաղեստինցի մեծաթիվ ներգաղթյալները, որոնց մեծ մասը աբբասյան ՖԱԹՀ–ին, ոչ թե ՀԱՄԱՍ–ին են պաշտպանում, այսօր էլ չեն ընկրկի և արդեն Լիբանանում չեն պաշտպանի նախագահ Միշել Աունի և Հըզբոլլահի քաղաքական գիծը:
Ինչպիսի դիրքորոշում է արտահայտել Աբբասը՝ հայտնի չէ: Բայց կարելի է պատկերացնել նրա մտահոգության աստիճանը, եթե Էր–Ռիադ է ժամանել նախապես Շարմ ալ–Շեյխ մեկնելով, որտեղ Եգիպտոսի նախագահ Աբդ ալ–Ֆաթթահ աս–Սիսիի հետ է բանակցություններ վարել: Այս մասին, ի դեպ, Middle East Eye–ը գրեց՝ հավելելով, որ Աբբասն այժմ միայն մի հնարավորություն ունի՝ Հարիրիի օրինակով Էր–Ռիադում ընթերցել իր հրաժարականի տեքստը, ապա զգուշորեն հետաքրքրվել, թե որ շքեղ հյուրանոցում է Սալման թագավորը նախատեսում տնային կալանքի ենթարկել իրեն (դրամատիզմից բացի՝ ակնհայտ է նաև հեգնանքը. ի վերջո, սաուդի արքայազներին ձերբակալելուց հետո Սալման թագավորը նրանց հինգաստղանի հյուրանոցում է պահում...) և ընդհանրապես՝ ինչ պլաններ կան անձամբ իր հետ կապված, եթե չհամաձայնի հակաիրանական կոալիցիայում ներգրավվել:

Բայց օրվա լույսի պես հստակ է, որ Աբբասին ներքաշելով այս հակամարտության մեջ՝ Սաուդյան Արաբիան հերթական անգամ ի չիք է դարձնում պաղեստինյան ազգային համաձայնություն ասվածը, որ կայացավ ՖԱԹՀ–ՀԱՄԱՍ վերջին համաձայնագրով: Մանավանդ, որ՝ ՀԱՄԱՍ–ը օրերս էր հանդես եկել մի հայտարարությամբ, որում իր զորակցությունն էր հայտնել լիբանանյան Հըզբոլլահին՝ Իսրայելի դեմ լայն իմաստով ազատագրական պայքարում: