Դեր՝ խաղաղության անվան տակ

ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը կառավարում է կոնֆլիկտը, բայց լուծումներ չի որոնում, գրում է «Փաստ» օրաթերթը

 

Վիեննայում կայացած Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության նախարարական խորհրդի հանդիպման ավարտին ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահող երկրների պատվիրակությունների ղեկավարները համատեղ հայտարարություն են ընդունել: Հայտարարության մեջ նշվել է, որ Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հիմնական պատասխանատուները Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարներն են:

Քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի խոսքով, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի նպատակը հակամարտությունը կառավարելն է արտաքին իմաստով:

«Իրենք խաղաղության անվան տակ իրենց այդ դերն են խաղում: Հիմա երկու պետությունների ղեկավարների վրա պատասխանատվությունը դնելը նշանակում է նորից մինչև վերջ չգնալ, որովհետև վերջին հաշվով խնդիրն Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի ապահովումն է: Բայց այս հանգամանքն իրենց չի հետաքրքրում: ԵԱՀԿ Մինսկի խմբին հետաքրքրում է Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև հավասարակշռություն պահելը: Մինչդեռ կոնֆլիկտը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև չէ:

Սա գիշեր–ցերեկ մենք պետք է ասենք: Կոնֆլիկտը Արցախի կայացած հանրապետության և Ադրբեջանի միջև է: Այս հարցը խեղաթյուրվում է՝ պատասխանատվություն է դրվում մի կողմի վրա, որն իրականում կոնֆլիկտի կողմ չէ»,–«Փաստ»–ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Լևոն Շիրինյանը՝ նկատելով, որ բոլոր դեպքերում, վերոնշյալ հայտարարությունը պատերազմ չցանկանալու միտում ունի, բայց միայն այդքանը, ուրիշ ոչինչ:

«Ճիշտ կլիներ, որ կանգնեին ու ասեին՝ Հայաստանն ի՞նչ կապ ունի կոնֆլիկտի հետ: Հայաստանը պարզապես Արցախի Հանրապետության անվտանգության երաշխավորն է, այսքան բան: Իրականում իրենք չեն ուզում գնալ այնտեղ, որտեղ հարցի լուծումն է: Սա նշանակում է՝ նրանք ցանկանում են, որ կոնֆլիկտը շարունակվի այնքան, որքան հնարավոր է: Իրավիճակը հայկական պաշտոնական կողմին բավարարում է, ինձ՝ ոչ:

Ստեղծվածը մեր ժողովրդի շահերից չի բխում, որովհետև Հայաստանը կոնֆլիկտի մաս է մնում արհեստականորեն: Իսկ եթե Մինսկի խումբը հարցեր դնի, կսկսի նաև լուծումներ որոնել, բայց լուծումներ չեն որոնում: Նրանցից ոչ ոք չի ասում կոնֆլիկտի լուծում, ասում են՝ կոնֆլիկտը պետք է կարգավորվի: Իսկ սա նշանակում է կառավարել:

Մի հասկացության տակ անցկացնում են բոլորովին այլ բովանդակություն: Արտաքին իմաստով փորձում են կառավարել Ադրբեջան–Արցախ հակամարտությունը: Բայց եթե օբյեկտիվ են, պետք է պաշտպանեն Արցախին»,–նշեց քաղաքագետը՝ հավելելով, որ խոսքն Արցախի միջազգային ճանաչմանն ուղղված քայլերի մասին է:

«Իսկ եթե միջազգային ճանաչման ճանապարհ չեն տալու, կոնֆլիկտը կշարունակվի և հարմար պահի կարող է նորից պատերազմ լինել: Իրենք շահագրգիռ չեն հակամարտության լուծմամբ: Եթե լուծեն՝ չեն կարող միջամտել: Հետո նրանք աշխատավարձեր են ստանում, պետությունների շահեր են արտացոլում: Բացի այդ, ձեռնտու է, որ Այսրկովկասի տարածաշրջանում ազդեցության լծակ ունենան:

Այս իմաստով Արցախի հարցն իրենց համար լավագույն առիթն է: Իբրև թե զբաղված են հարցը լուծելով, բայց լուծում են՝ խեղաթյուրելով հարցը: Այստեղից հետևություն, մենք՝ որպես ժողովուրդ, պետք է հասկանանք, որ Արցախի հարցը լուծել ենք, Արցախը կայացած պետականություն ունի, բայց արտաքին ուժերը խեղաթյուրելու են հարցը՝ իրենց խաղը շարունակելու համար: Արտաքին ուժերի կողմից դժվարին ճանապարհ է գծվում: Սա խաղ է, ըստ էության»,– եզրափակեց քաղաքագետը:

 

Աննա Բադալյան