«Վրիպակն» ու ՌԴ սահմանապահ զորամասը

Ինչպե՞ս խմբագրվեց պաշտոնական հիմնավորումը. պարզաբանում է «Փաստ» օրաթերթը

 

Երեկ Կառավարության նիստի օրակարգում «Գնման պայմանագիրը դադարեցնելու մասին» սովորական թվացող խորագրի տակ մի ակնառու հարց էր ներառվել: Խոսքը Հայաստանի էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարության ջրային տնտեսության պետական կոմիտեի և «Մեղրու ՃՇՇՁ» ՍՊԸ–ի միջև կնքված պայմանագիրը դադարեցնելու մասին էր:

Ըստ հիմնավորման՝ պայմանագրի շրջանակներում կատարվել են ՀՀ Սյունիքի մարզում Մ–2 Երևան–Գորիս–Մեղրի–Իրանի սահման միջպետական ավտոմայրուղու 379+200 կմ երկարությամբ հատվածում Արաքս գետի ափի շուրջ 40 մ երկարությամբ հատվածի վթարային վիճակի վերացման աշխատանքների նախապատրաստական բոլոր փուլերը:

«Քանի որ վերոնշյալ հատվածը Արաքս գետով սահմանակից է Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը, և մեր ափամերձ տարածքները հսկվում են ՌԴ–ի 2393 սահմանապահ զորամասի կողմից, ուստի անհրաժեշտ էր ձեռք բերել համաձայնություն կողմերի միջև նշված հատվածում աշխատանքների կատարման և ավարտման համար:

Սակայն աշխատանքային կարգով հանդիպումների ընթացքում հնարավոր չի եղել արդյունավետ համագործակցել և կողմերի միջև համաձայնություն ձեռք չի բերվել:Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը և այն հանգամանքը, որ կողմերից անկախ գործոնների ազդեցության հետևանքով հնարավոր չէ կատարել պայմանագրային պարտավորությունները, անհրաժեշտություն է առաջացել պայմանագիրը սահմանված կարգով դադարեցնել: Կոմիտեի կարիքների համար աշխատանքների կատարման անհնարինությունը պայմանավորված է ՌԴ–ի 2393 սահմանապահ զորամասի կողմից համաձայնություն չստանալու հետ»,– նշված է կառավարության հիմնավորման մեջ:

Այն, որ ՌԴ սահմանապահ զորամասը ՀՀ պետական կառույցին թույլ չի տվել շինաշխատանքներ կատարել, անվիճելի է: Կառավարության նիստի օրակարգում ներառված հիմնավորումն է սա փաստում: Այս մասին չկան մամուլի հրապարակումներ, որոնք թույլ կտային պաշտոնյաներին հանգիստ և անկաշկանդ հերքել տարածված տեղեկությունը:

Ուշագրավը, սակայն, ոչ միայն ռուսական սահմանապահ զորքերի գործոնով պայմանագրի դադարեցումն էր, այլև Ջրային տնտեսության պետական կոմիտեի նախագահ Արսեն Հարությունյանի՝ հարցի շուրջ տրված պատասխանը: Պարզվում է՝ պաշտոնյաները նաև պաշտոնական տեղեկատվությունը հերքելու, այն «վրիպակ» համարելու մեծ տաղանդ ունեն:

Լրագրողների հետ զրույցում նա ասել է. «Պայմանագրով՝ ընդհանուր 12,2 միլիոն աշխատանք է նախատեսված, որի հիմնական՝ 9,5 միլիոնի աշխատանքը շինարարն ավարտել է: Եվ քանի որ իրանական կողմի հետ բանակցությունները դեռ շարունակվում են և այս տարի չեն ավարտվելու, ստիպված մենք պայմանագիրն ավարտում ենք, որ շինարարը տույժ–տուգանքների տակ չընկնի:

Բանակցություններն իրանական կողմի հետ շարունակվում են, ռուս սահմանապահները որևէ կապ չունեն այս ամենի հետ: Մենք ռուսական կողմի հետ որևէ խնդիր չունենք»,–ասել է նա՝ հավելելով, որ ափապաշտպան աշխատանքների արդյունքում գետի հունը փոխվում է, և իրանական կողմը առարկություններ ունի, քանի որ գետը թեքվում է դեպի ՀՀ–ի կողմը: Լրագրողները հիշեցրել են Կառավարության հիմնավորումը, որտեղ հստակ նշված է ռուսական սահմանապահների հանգամանքը: Արսեն Հարությունյանը վստահեցրել է, թե դա վրիպակ է եղել:

Հետաքրքիր է, հիմնավորումը կազմող գործադիրի աշխատակիցները որքա՞ն պետք է հուզված կամ շփոթված լինեին, որ, օրինակ՝ ռուսական սահմանապահներին չտարբերեին իրանցիներից: Բացի այդ, Ջրպետկոմի և վերոնշյալ հիմնավորումները ոչ միայն տարբեր իրողությունների մասին են, այլև հակասում են իրար: Ավելին, որոշման նախագիծը, որտեղ նշվել է ՌԴ սահմանապահ զորամասի հետ համաձայնության չգալու փաստը, ներկայացվել է կոնկրետ Արսեն Հարությունյանի կողմից:

Այս դեպքում, ո՞րն է հարցն իրանական կողմի վրա գցելու նպատակը: Ասելու, որ «մենք ռուսական կողմի հետ որևէ խնդի՞ր չունենք»: Միգուցե: Իրականում Արսեն Հարությունյանը խմբագրում է «վրիպակը», ինչի շուրջ արդեն որոշակի աղմուկ է բարձրացել: Առանց այն էլ՝ ռուսական հեռուստաալիքների շուրջ ձևավորված բացասական տրամադրությունները հազիվ մարում են, նոր ինտրիգներ պետք չեն:

Ի դեպ՝ պայմանագրի դադարեցման հանգամանքը տարօրինակ ձևով դասվել էր նիստի չզեկուցվող հարցերի մեջ: Այնուամենայնիվ, այն չզեկուցվող հարցերի մեջ պարտակելու փորձը չփրկեց «աղմուկից»:

 

Աննա Բադալյան